Zeven tegendoelpunten in twee internationale wedstrijden hebben Club Brugge plots weer met de voeten op de grond gezet. De transferpolitiek die de kampioen tijdens het tussenseizoen voerde, leek verstandig en doordacht, maar zaterdagavond kwam Trond Sollied na de wedstrijd tegen Monaco tot de constatering dat er nog behoorlijk wat lekken te dichten vallen. Natuurlijk kaderen vriendschappelijke wedstrijden in een bepaalde opbouwfase naar de competitie en moeten ze als dusdanig ook worden geïnterpreteerd. Maar de pijnlijke manier waarop de defensie door de technisch sterke Fransen werd uitgespeeld zet aan het denken. Club leek juist in het centrum van die verdediging met cement uit te pakken na de komst van de Tsjech David Rozehnal, die een granieten duo moest vormen met de Slovaak Marek Spilar. Maar nadat die weer in d...

Zeven tegendoelpunten in twee internationale wedstrijden hebben Club Brugge plots weer met de voeten op de grond gezet. De transferpolitiek die de kampioen tijdens het tussenseizoen voerde, leek verstandig en doordacht, maar zaterdagavond kwam Trond Sollied na de wedstrijd tegen Monaco tot de constatering dat er nog behoorlijk wat lekken te dichten vallen. Natuurlijk kaderen vriendschappelijke wedstrijden in een bepaalde opbouwfase naar de competitie en moeten ze als dusdanig ook worden geïnterpreteerd. Maar de pijnlijke manier waarop de defensie door de technisch sterke Fransen werd uitgespeeld zet aan het denken. Club leek juist in het centrum van die verdediging met cement uit te pakken na de komst van de Tsjech David Rozehnal, die een granieten duo moest vormen met de Slovaak Marek Spilar. Maar nadat die weer in de lappenmand ligt, verhoogde de met veel bombarie aangekondigde Rozehnal - zijn komst naar Brugge leek een wipplank voor een transfer naar een Italiaanse club - zaterdagavond niet bepaald de zekerheid achteraan. Vreemd blijft ook dat de niet bepaald snelle en wendbare Philippe Clement daar blijft staan en dat Birger Maertens, van wie Sollied ooit zei dat hij een betere lange voorzet heeft dan destijds Ronald Koeman, bankzitter is nadat hij vorig seizoen na zijn drie rode kaarten opmerkelijk veel vertrouwen bleef krijgen. Tjörven De Brul ervoer eerder al dat spelers die door de trainer worden opgehemeld niet eindeloos lang krediet krijgen. Club Brugge bracht zaterdag tegen Monaco niet zijn sterkste ploeg op het veld. Het speelde met een geamputeerd middenveld waarin de fysieke kracht en het loopvermogen, die anders de pijlers vormen van het spel, ontbraken. Dat was nefast voor de aanvalsbewegingen en het vergemakkelijkte ook niet de opdracht van de verdediging, die met veel minder recupererend vermogen voor zich diende te spelen. Het neemt niet weg dat Club Brugge veel sneller dan het had gewild nu al voor weken van de waarheid staat. De dubbele confrontatie tegen Borussia Dortmund in de Champions League komt voor Club op een heel ongelegen moment. De Duitsers hanteren dezelfde (conditionele) wapens als blauw-zwart maar overgieten die met raffinement, opportunisme en vooral snelheid. Hoe moeilijk Belgische clubs het blijven hebben met het opvoeren van het tempo demonstreerde Monaco zaterdagavond in het Jan Breydelstadion. Een vroege uitschakeling op het kampioenenbal zou, ook al blijft er de Uefacup als vangnet, jammer zijn in een periode dat Club Brugge met het conservatisme breekt. Dat zal in de toekomst nog meer blijken want Michel D'Hooghe verhoogt steeds meer zijn greep op de vereniging. De wil van de voorzitter is echt wet. Intussen hakt ook Trond Sollied de nodige knopen door. Het getuigt van moed om de vorig seizoen veelvuldig gewisselde Gert Verheyen nu meteen op de bank te zetten, ook al kan zich dat bij mindere resultaten tegen de Noor keren. Verheyen is, om het zacht uit te drukken, niet gecharmeerd door Sollied. Beiden zaten nooit echt op dezelfde lijn. Het blijkt ook nu weer op een vreemde manier in tal van kleinigheden : terwijl Sollied roept dat Club Brugge nu sterker is, verwacht de ex-international dat de ploeg in de competitie minder sterk voor de dag zal komen. En terwijl Sollied de kansen van Club tegen Dortmund op vijftig procent raamt, vindt Gert Verheyen dat een te hoge inschatting. Niet bang is ook Hugo Broos om een boegbeeld naast de ploeg te houden. Net zoals Gert Verheyen legt ook PärZetterberg zich bij de keuze van zijn trainer neer. Het is knap dat Broos zonder zich van iets of iemand aan te trekken aan de veldbezetting van vorig seizoen vasthoudt. Terecht want het opportunisme van de spitsen had toen voor een groot deel te maken met het enorme loopvermogen dat de met jongeren geïnjecteerde ploeg in dat middenveld etaleerde. Het liet Aruna en Jestrovic toe zich aanvallend uit te leven. Er is geen reden om dat te veranderen. Hugo Broos heeft vorig seizoen duidelijk veel geleerd. Het is te hopen dat hij zijn filosofie ook dan niet zal verloochenen als de resultaten minder zijn en ook vanuit het bestuur de roep zal weerklinken om de dan gegarandeerd morrende Zetterberg in te passen. De trainer moet beseffen dat zijn vel vorig seizoen eigenlijk werd gered door de jeugd. Die verdient verder vertrouwen. In goede en slechte tijden. door Jacques SysHugo Broos heeft vorig seizoen duidelijk veel geleerd.