Ons feestmaal

Knowledge Musona (27): 'Als wij in onze kindertijd eens met onze ouders mee mochten naar Harare, trokken we allemaal onze beste kleren aan. We zagen er dan piekfijn uit, want het was perfect mogelijk dat het zes jaar zou duren vooraleer we nog een keer op familie-uitstap zouden gaan naar de hoofdstad. Zelf woonden we in Norton, een getto op zo'n veertig kilometer van Harare. Naar de hoofdstad gingen we enkel om de Harare Agricultural Show te bezoeken of om Kerstmis te vieren. Die Agricultural Show is een jaarlijkse openluchtbeurs: bedrijven van alle uithoeken van Zimbabwe komen dan in Harare hun producten promoten. Je kunt er bijvoorbeeld tractors kopen. Maar mijn broers, mijn zussen en ik waren het meest in de ban van de kermis, en zeker van het lunapark.
...

Knowledge Musona (27): 'Als wij in onze kindertijd eens met onze ouders mee mochten naar Harare, trokken we allemaal onze beste kleren aan. We zagen er dan piekfijn uit, want het was perfect mogelijk dat het zes jaar zou duren vooraleer we nog een keer op familie-uitstap zouden gaan naar de hoofdstad. Zelf woonden we in Norton, een getto op zo'n veertig kilometer van Harare. Naar de hoofdstad gingen we enkel om de Harare Agricultural Show te bezoeken of om Kerstmis te vieren. Die Agricultural Show is een jaarlijkse openluchtbeurs: bedrijven van alle uithoeken van Zimbabwe komen dan in Harare hun producten promoten. Je kunt er bijvoorbeeld tractors kopen. Maar mijn broers, mijn zussen en ik waren het meest in de ban van de kermis, en zeker van het lunapark. 'Als we in de kerstperiode naar Harare trokken, gingen we met het gezin een film bekijken in de bioscoop en samen naar een restaurant. Maar meestal bleven we dus gewoon thuis om Kerstmis te vieren. Dan aten we rijst met kip; dat was ons feestmaal. In de lagere regionen van de buitenwijken, waar wij leefden, konden veel mensen zich maar één keer per jaar zo'n dure maaltijd veroorloven. Wij aten het zo'n vier keer per jaar. Ons alledaags voedsel was sadza, een dikke pap van maïsmeel. Sadza kun je combineren met vlees, met groenten, met soep, met alles eigenlijk. Een echte Zimbabwaan wil elke dag sadza, anders kan hij 's nachts niet slapen.' 'Voor mij is Peter Ndlovu de beste Zimbabwaanse voetballer ooit. Hij was mijn jeugdidool. Op zijn zeventiende werd hij de eerste zwarte speler in de Premier League. Hij speelde bij Coventry City, Birmingham City en Sheffield United. In Zimbabwe noemen we hem 'The Legend'. Nog altijd is hij de topscorer aller tijden bij onze nationale ploeg. Hij tilde het team naar een ander niveau en hij deed alles voor zijn land. Op het hoogste niveau in Engeland verdiende hij goed, dus bood hij soms persoonlijk geld aan om een trainingskamp te organiseren voor de Zimbabwaanse ploeg of om eten te kopen voor de spelers. Ik vind het een eer om met hem samen te werken bij de nationale ploeg. Daar is hij nu assistent-trainer.' 'Ik wil niet dat mijn naam verwikkeld raakt in politieke commentaren, dus wil ik van hieruit niet te veel zeggen over Robert Mugabe (de president die vorige maand onder druk van het leger aftrad nadat hij 37 jaar aan de macht was. In die tijd bouwde hij een stevige reputatie op als dictator, nvdr). Maar natuurlijk zijn er dingen die niet goed zijn in ons land. Onze economie is er verschrikkelijk aan toe, dat is het belangrijkste probleem waaraan Zimbabwe nu het hoofd moet bieden. De banken zitten zonder geld. Als je naar een bankautomaat gaat en honderd dollar wil afhalen, dan kun je dat niet, ook al staat er duizend dollar op je rekening. Als je contant geld zoekt, moet je de straat op; daar lopen mensen die geld verkopen. Wie honderd dollar cash wil, moet via zijn gsm tweehonderd dollar op hun rekening overschrijven. Dat is een heel kwalijke zaak. Almaar meer bedrijven sluiten de deuren omdat er geen geld meer circuleert in het land. Er zijn geen jobs en veel mensen zijn erg arm. Hopelijk zal de situatie nu verbeteren. Ik wil het beste voor Zim.' 'Als ik je eens de mooie kant van Zimbabwe mag tonen, neem ik je mee naar het westen, naar het Hwange National Park. Daar lopen de big five (buffel, leeuw, luipaard, neushoorn en olifant, nvdr) en nog veel andere wilde dieren. In dezelfde streek, op de grens met Zambia, kun je ook naar de Victoriawatervallen. Ik ben er pas in juni zelf voor het eerst eens naartoe geweest. Het was adembenemend. Het water dondert er meer dan honderd meter naar beneden. Als je er dicht bij gaat staan, lijkt het net alsof het regent. Ik genoot er zo van toen het water daar in mijn gezicht spatte.' (lacht) 'Hier, bij KV Oostende, serveren ze vaak witloof in hespenrolletjes met kaassaus. Sorry, maar ik begrijp niet hoe jullie dat naar binnen krijgen. Als ik dat zie staan op het buffet, maak ik gewoon rechtsomkeer.'