Geboorteplaats en -datum?

Zonhoven, 20 februari 1977.
...

Zonhoven, 20 februari 1977. Ik heb jaren badminton gespeeld. Toen ik 5 à 6 jaar was, ging ik twee keer per week mee met mijn ouders naar de badmintontraining. Ik was volledig gebeten door de sport en werd op mijn twaalfde zelfs Belgisch kampioen dubbelspel. Rond mijn 22e ben ik ermee gestopt, omdat ik te veel met muziek bezig was. Ik blijf het wel nog steeds een van de leukste sporten vinden. Badminton is fysiek heel zwaar, kracht is belangrijk, maar ook met een beetje spel-intelligentie kun je wedstrijden winnen. Ik zeg al jaren dat ik er opnieuw mee ga beginnen, maar ik ben er nog niet aan toe geraakt... Ik kijk graag allerhande sporten, vooral op tv. Maar ik volg niets consequent ... Behalve dan de Deutsche Mannschaft. Eigenlijk is het Steven Kolacny van Scala die het virus op mij overgebracht heeft. Sinds jaren kijken we samen met een hoop vrienden naar alle Duitse EK- of WK-wedstrijden. Soms pikken we zelfs oefenwedstrijden mee. Een match van Duitsland, dat is bij ons een heus evenement met Duits bier, Duitse worsten, vlaggetjes in en rond het huis .... Soms rijden we zelfs naar Aken om gebraden haantjes te gaan halen! ( lacht) Wellicht dat die Duitse sympathieën nog steeds heel wat mensen tegen de borst stuiten, maar daar doe ik het juist voor ... Neen serieus: ik ben fan van Duitsland omdat de selectie altijd als één team naar buiten komt en omdat de Mannschaft de laatste jaren nog eens geweldig mooi voetbal bracht ook. Bij de Duitse nationale ploeg is mijn absolute topper Bastian Schweinsteiger. Maar ik kijk ook enorm op naar veldrijders. Afzien dat die doen, amai ... Mijn favorieten zijn Niels Albert en Zdenek Stybar. Ik heb al verschillende sporters ontmoet. Wat me telkens opvalt, is dat de meesten een ongelooflijke zelfdiscipline hebben. Met Stefan Everts, een enorm sociale en aangename persoon, heb ik wel al eens een natje en een droogje gedeeld. Een kippenvelmoment in de negatieve zin dan: het verlies van Duitsland tegen Spanje op het vorige WK. Mijn vriendin ( Hanne Troonbeeckx, nvdr) begon toen maar met de Duitse vlag rond te huppelen, met het zwart mooi weggemoffeld, zodat enkel de Spaanse kleuren overbleven ... Dat was een van de weinige keren dat ik haar niet zo grappig vond. Maar intussen is het haar al vergeven. ( lacht) door bregt vermeulen