Naar een nieuw seizoen kijk je als voetballiefhebber uit als een kind hunkerend naar Sinterklaas. Meteen na een Wereldbeker is dat weleens iets minder en het wordt een beetje zorgwekkend als de Pro League zich uitput om ons jaarlijks weerkerende enthousiasme nog meer af te zwakken.
...

Naar een nieuw seizoen kijk je als voetballiefhebber uit als een kind hunkerend naar Sinterklaas. Meteen na een Wereldbeker is dat weleens iets minder en het wordt een beetje zorgwekkend als de Pro League zich uitput om ons jaarlijks weerkerende enthousiasme nog meer af te zwakken. Om te beginnen ging de Jupiler League van start nog voor we het echt beseften. Het halve land was nog met vakantie toen de competitie werd afgetrapt. Het gevolg was dan ook dat de tribunes vaak akelig leeg oogden. De lege zitjes zagen er ondanks alles nog veel fraaier uit dan de grasmat van veel clubs en dat nog voor de eerste bal erover rolde. Het gras is altijd groener aan de andere kant van de heuvel, maar de bruine plekken deden gewoon pijn aan de ogen: derde provinciale na de winter. Na een halfuur voetbal was de ondergrond helemaal losgewoeld. Aardig voetbal op zo'n knollenveld brengen is geen lacheding. Zeker niet voor ploegen die weer hun beste spelers zagen vertrekken. Het tv-contract wordt jaar na jaar lucratiever en de transferinkomsten swingen de pan uit, maar als fan moet je elke zomer genoegen nemen met een afgekalfde selectie. Zowat iedere trainer uit de Pro League huilde de voorbije dagen uit in de media: er moet dringend versterking komen. De clubleiders zijn echter allesbehalve gehaast. Het transferraam is open tot eind deze maand en voor bijna de helft van de clubs begint de competitie pas echt met de play-offs, ergens in de lente. Waarom moet je als toeschouwer de volle pot betalen voor een half team dat strijdt om de helft van de punten? Standard presteerde het in Kortrijk zelfs om met een volledig B-team te spelen. Wat een dédain voor de nationale competitie. Zelfs clubs die al Europees aan de bak moesten, stelden hun huiswerk uit. Met alle gevolgen van dien. Nog voor half augustus dreigt onze vertegenwoordiging op de internationale voetbalscène bijna gehalveerd te worden en onze coëfficiënt te kelderen. Zulte Waregem liet zich in het eigen Regenboogstadion belachelijk maken door een ploeg waar van hier tot voorbij Loehansk nog nooit iemand had gehoord. Soligorsk... uit Wit-Rusland. Wit-Rusland! Wordt daar echt gevoetbald? Met een echte bal? Neen, onze clubs hebben tijd zat om de ploeg te versterken. Er kon echter niet gewacht worden om de eerste coach aan de deur te zwieren. Racing Genk stuurde zijn trainer al na één speeldag wandelen. Terwijl de mensen die die beslissing namen, hem in mei nog een contract van twee jaar hadden aangeboden. Wie zo roekeloos met het geld van zijn club omspringt, stapt toch eerst zelf op? Racing Genk werd tot een halfjaar geleden nog alom de best gerunde club van het land genoemd. Een echte profclub. Intussen is de manager ontslagen en wordt de club geleid door amateurs. Voorzitter Herman Houben verdeelt zijn tijd tussen zijn notariaat, Racing Genk en het kweken van komkommers. Ik verzin dit niet, over zo veel fantasie beschik ik niet. De eerste beslissing na het vertrek van Emilio Ferrera was dat er de hele week achter gesloten deuren werd getraind. Terwijl er dit weekend tegen Cercle Brugge toch echt met toeschouwers moest worden gevoetbald. De Jupiler League heeft gelukkig het voordeel dat als het voetbal tegenvalt er nog altijd gelachen kan worden. Wat moesten we denken van Club Bruggevoorzitter Bart Verhaeghe, die aan de vooravond van het Europese debuut in voetbalplunje op de training verscheen? Michel Preud'homme was een acute hartverlamming nabij. Zijn eerste gedacht was: welke makelaar heeft dit hier weer verkocht gekregen? Ach, bij landskampioen Anderlecht is het niet veel beter. Dimitri Mbuyu, de nieuwe verantwoordelijke voor de scouting, kwam meteen tot de vaststelling dat het aanwervingsbeleid van de vaandeldrager van ons voetbal je reinste nattevingerwerk is. Scoutingrapporten dienden alleen om de vuilnisbakken te vullen. Bij transfers werd er letterlijk niet verder gekeken dan de neus lang was. Probeer dit maar eens in een serieus bedrijf. En ondanks alles zijn we verslaafd aan dit spelletje en besteden velen onder ons er hun laatste spaarcent aan. Zij verdienen echt wel beter. Veel beter. DOOR FRANÇOIS COLINWaarom moet je de volle pot betalen voor een halve ploeg die voor de helft van de punten speelt?