Stille outsider

Terwijl Club Brugge zijn ambities niet verhult, houden ze die bij Genk liever binnenskamers. Niet onlogisch na een moeilijk seizoen waarin men de verwachtingen niet kon inlossen. Wel kreeg men na Nieuwjaar veel vertrouwen in de aanpak van trainer Hannes Wolf. Die had tijd nodig om de begeestering die hij bij de spelers teweeg bracht op training ook om te zetten in het voetbal waar hij wil voor staan: energiek, steeds druk zettend, zo mogelijk hoog, met een bezetting die vlot kan switchen tussen verschillende tactische systemen.
...

Terwijl Club Brugge zijn ambities niet verhult, houden ze die bij Genk liever binnenskamers. Niet onlogisch na een moeilijk seizoen waarin men de verwachtingen niet kon inlossen. Wel kreeg men na Nieuwjaar veel vertrouwen in de aanpak van trainer Hannes Wolf. Die had tijd nodig om de begeestering die hij bij de spelers teweeg bracht op training ook om te zetten in het voetbal waar hij wil voor staan: energiek, steeds druk zettend, zo mogelijk hoog, met een bezetting die vlot kan switchen tussen verschillende tactische systemen. Na de uittocht van vorig jaar die in twee fases verliep tijdens beide mercato's - van het kampioenenteam blijft enkel de verdediging en rechtshalf Junya Ito over - moest het middenveld en de aanval vernieuwd worden. Het hart van het team blijkt het moeilijkst te vervangen, en dat zal ook in het begin zo zijn omdat veel belangrijke middenvelders al dan niet na blessureleed of ziekte pas laat aansloten. Er werd geopteerd om niet te kiezen voor het geld, maar voor de sportieve revanche, en bijgevolg de gegeerde talenten niet te verkopen. Zelfs bij een uitstekend bod mogen Joakim Maehle en Jhon Lucumí niet weg. Met Daniel Muñoz haalde Genk alvast een vervanger voor de Deense rechtsback, maar de Colombiaan kan ook op andere posities uitstekend uit de voeten. Bij het afsluiten van dit nummer stond Genk dicht bij een overeenkomst met de Mexicaanse linksback Gerardo Arteaga en was het nog op zoek naar een creatieve middenvelder. Op het middenveld verwacht men dit jaar de echte Patrik Hrosovsky. Vorig jaar bleef die onder de verwachtingen, terwijl men in hem een ideale vervanger voor Roeslan Malinovski zag. Nog op het middenveld werd de werkkracht en het penetratievermogen van Bryan Heynen na de winterstop fel gemist, al toonden de Noren Kristian Thorstvedt en Mats Möller Daehli wel hun potentieel. Thorstvedt is niet alleen een metronoom op het veld, maar ook een persoonlijkheid, terwijl in een meer aanvallende positie Möller Daehli snelheid en intensiteit brengt, niet op een kilometer min of meer kijkt en energiek voetbalt. Kortom, het spel waar Hannes Wolf voor staat. De kampioenenverdediging staat er nog steeds. In doel brengt de terugkeer van Danny Vukovic extra leiderschap in de kleedkamer. Hij kan de druk van de jonge Maarten Vandevoordt nog wat weghouden. Voorin is het kiezen tussen Paul Onuachu en Cyriel Dessers. Beiden kunnen ook samen in een tweemansvoorhoede aantreden. Uitkijken is het naar de Genkse jonkies. De afgelopen jaren konden de spelers uit de eigen groentetuin de titularissen amper prikkelen, nu staat er een lichting klaar die daadwerkelijk het niveau heeft dat men van Genks talent verwacht. Zowel Luca Oyen, de amper 16-jarige Pierre Dwomoh, Elias Sierra-Cappelletti, Shawn Adewoye als Bryan Limbombe die vorig jaar al debuteerde, zijn van plan dit jaar hun visitekaartje af te geven, en dat wordt in de bestuurskamer ook wel verwacht.