Het vriendelijke meisje op het secretariaat van de voetbalbond raakt na minuten vruchteloos speurwerk de wanhoop nabij. Geen telefoonnummer van een contactpersoon bij vierdeklasser Zottegem te vinden. Sterker nog. "Er bestaat helemaal geen Zottegem in de vierde klasse, meneer." Toch wel. Een diepe zucht na nog eens vijf minuten scroll- en tikwerk op haar computer. "Tsss, het stond bij de 's'." Zo blijkt het ook te horen. "Vroeger", vertelt secretaris Freddy Du Tranoix van KSV Sottegem, "heette de gemeente Sotteghem. Nadien werd dat Sottegem, en zo is het o...

Het vriendelijke meisje op het secretariaat van de voetbalbond raakt na minuten vruchteloos speurwerk de wanhoop nabij. Geen telefoonnummer van een contactpersoon bij vierdeklasser Zottegem te vinden. Sterker nog. "Er bestaat helemaal geen Zottegem in de vierde klasse, meneer." Toch wel. Een diepe zucht na nog eens vijf minuten scroll- en tikwerk op haar computer. "Tsss, het stond bij de 's'." Zo blijkt het ook te horen. "Vroeger", vertelt secretaris Freddy Du Tranoix van KSV Sottegem, "heette de gemeente Sotteghem. Nadien werd dat Sottegem, en zo is het ook opgenomen in onze clubnaam. Toen het nog later wijzigde in Zottegem, veranderden wij niets. We vonden het goed zo."In de kantine naast de jeugdterreinen van de vierdeklasser zit de legendarische Urbain Braems, voormalig trainer van onder meer Anderlecht, Panionios Athene uit Griekenland en Trabzon uit Turkije, wachtend op de aftrap van de wedstrijd waarin een van zijn kleinzonen aantreedt. Ongeveer zestig jaar geleden begon het voor Braems allemaal in Zottegem. "Ik weet nog goed hoe ik hier de eerste keer op training aankwam," verhaalt hij, "als twaalfjarige. Voor mij was er enkel een truitje en een paar kousen beschikbaar, een broekje ontbrak. Gelukkig droeg ik op dat moment net een korte broek, zij het met bretellen. Omdat die zouden schuren tegen mijn bovenlichaam, deed ik mijn outfit zo aan dat de bretellen boven mijn spelerstruitje zaten. Mijn eerste verschijning hier op de grasmat, het was geen zicht. Maar ik maakte wel drie goals. Een week later stond ik al in de basis. Daarvoor was wel een lepe truc nodig. Ik was immers nog niet lang genoeg aangesloten om speelgerechtigd te zijn, en dus was voor mij een valse naam opgegeven."Op zijn zestiende debuteerde Braems bij de eerste ploeg. In een boek geschreven ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van de club, staat bij de beschrijving van Braems : 'technisch vaardig, fraaie dribbels, precies en krachtig doelschot en prima kopspel'. 'De man met het gouden hoofd' werd hij genoemd. Toen Braems in 1956 verkocht werd, leverde dat Sottegem maar liefst één miljoen frank op, toen nog een duizelingwekkend bedrag. Bovendien kreeg de club er nog eens drie goede spelers bovenop. Dat vormde in die tijd voor Sottegem de basis om van de provinciale klassen te klimmen naar derde nationale. In die klasse begon Braems, aan wiens spelerscarrière een voortijdig einde kwam door blessures, in het begin van de jaren zestig met KSV Sottegem ook zijn trainerscarrière. Alweer met succes, want in zijn vijfde en laatste seizoen bij Sottegem loodste hij de ploeg naar de tweede plaats in de derde klasse. Later zakte de club terug naar de provinciale afdelingen tot ze op het einde van de jaren negentig weer opklom naar vierde nationale. Volgende week : LeopoldsburgKRISTOF DE RYCK