Grandeur is alleszins wat Hotel Damier uitstraalt. Hein Vanhaezebrouck stelde de locatie op de Grote Markt van Kortrijk voor als plaats van afspraak voor dit interview en we maakten geen bezwaar. Het sfeervolle cafeetje van een van de oudste hotels van Europa, het is eens iets anders dan bijvoorbeeld de container achter het Guldensporenstadion waarin na de thuiswedstrijden de persconferentie plaatsvindt. De hoofdcoach van KV Kortrijk zal er tijdens het gesprek de nadruk op leggen dat er sinds het faillissement van de club in 2001 opmerkelijke prestaties zijn geleverd die best tot wat meer zelfbewustzijn mogen leiden. "Het budget is klein, de mogelijkheden zijn beperkt, maar je moet je niet nog kleiner maken dan je bent", zegt hij. "De voorbije drie jaar haalden we twee keer play-off 1 en dat is even goed als topclubs als Standard en Genk. Dan moet je overtuigd zijn van jezelf en dan vind ik het niet kunnen dat Kristof Van Hout begin augustus plots in sinterklaasverpakking naar Genk wordt gestuurd. Je moet durven zeggen: nu is het gedaan, nu gaat er niemand nog weg voor een appel en een ei. KV Kortrijk moet zich bewust zijn van zijn eigen grandeur en die durven uitstralen. Je hoeft dat niet rond te bazuinen, maar je moet wel weten wat je waard bent en zorgen dat anderen het ook weten."
...

Grandeur is alleszins wat Hotel Damier uitstraalt. Hein Vanhaezebrouck stelde de locatie op de Grote Markt van Kortrijk voor als plaats van afspraak voor dit interview en we maakten geen bezwaar. Het sfeervolle cafeetje van een van de oudste hotels van Europa, het is eens iets anders dan bijvoorbeeld de container achter het Guldensporenstadion waarin na de thuiswedstrijden de persconferentie plaatsvindt. De hoofdcoach van KV Kortrijk zal er tijdens het gesprek de nadruk op leggen dat er sinds het faillissement van de club in 2001 opmerkelijke prestaties zijn geleverd die best tot wat meer zelfbewustzijn mogen leiden. "Het budget is klein, de mogelijkheden zijn beperkt, maar je moet je niet nog kleiner maken dan je bent", zegt hij. "De voorbije drie jaar haalden we twee keer play-off 1 en dat is even goed als topclubs als Standard en Genk. Dan moet je overtuigd zijn van jezelf en dan vind ik het niet kunnen dat Kristof Van Hout begin augustus plots in sinterklaasverpakking naar Genk wordt gestuurd. Je moet durven zeggen: nu is het gedaan, nu gaat er niemand nog weg voor een appel en een ei. KV Kortrijk moet zich bewust zijn van zijn eigen grandeur en die durven uitstralen. Je hoeft dat niet rond te bazuinen, maar je moet wel weten wat je waard bent en zorgen dat anderen het ook weten." Hein Vanhaezebrouck: "Er is in voetbal ook wat geluk nodig, maar anderzijds is de voorbije seizoenen de basis van ons succes ook wel onze visie en onze werkwijze geweest. Wat dat betreft, moet ik zeggen dat er vorige week een Waalse betaalzender bij ons op bezoek was voor een reportage en dat die mensen mij na de training zegden dat ze zo'n manier van werken nog niet veel zagen." "De zin voor detail, het ingrijpen, het dwingend zijn op het veld. De training duurde ook bijna drie uur, omdat ik mij ook in partijvormen niet altijd aan de timing hou. Ik verkies op het moment zelf bij te sturen, de situatie te laten hercreëren en herbeleven. Dan kan het weleens lang uitlopen, maar je voelt dat spelers daar meer van oppikken dan wanneer je achteraf nog eens op die fases terugkomt. "Maar het moet ook meezitten. We speelden al mindere wedstrijden, met heel wisselvallige periodes, maar blijkbaar was dat goed genoeg om punten te pakken. Is dat omdat anderen het minder goed doen? De topploegen blijven tot nu toe toch onder de verwachtingen. Maar hoe dan ook is het hier altijd maar terugkomen en blijven hameren op details uit ons systeem en spelers daarin laten streven naar de perfectie." "Ik speel het al van het jaar voor ik naar Genk ging." "Er is heel weinig verschil. Kantelen met de zijkanten heb ik nooit veel gedaan en de laatste jaren doe ik het niet meer. Maar uiteindelijk is het principe hetzelfde gebleven: drie man achterin bij balbezit en vier wanneer de tegenstander opbouwt, vermijden dat het er vijf zijn." "Wanneer is een systeem goed? Als je bereikt wat je wilt bereiken. Voor sommigen is een systeem goed als de tegenstander aan de bal is en zij voor de snelle omschakeling kunnen opteren. Dat kunnen wij ook al, daar zijn we in gegroeid. Maar om ons systeem te laten renderen moeten we erin slagen dominantie te krijgen. Dan kunnen we iedere tegenstander in de problemen brengen, want er is voor alles een antwoord. Spelers krijgen alle nodige opties mee, alleen voeren we het niet altijd perfect uit. Omdat er één aarzelt of te lang wacht of de bal daar niet kan brengen. Ook de keeper speelt een heel belangrijke rol in de manier waarop wij voetballen. Wanneer we beginnen met een bal op de vijfmeterlijn is hij het die de eerste bal moet spelen en dan moet hij de juiste beslissing nemen en zorgen voor de juiste uitvoering." "Er is al van alles geprobeerd. Maar als we goed zijn, moet iedereen passen." " Allee, bijna iedereen. Als we het spelsysteem echt goed uitvoeren, is het heel moeilijk om daar iets tegenover te zetten." "Omdat het goed in elkaar zit, omdat er goed over nagedacht is, over hoe we verdedigen, hoe we aanvallen en welke accenten we wanneer leggen. Voetbal is simpel, wordt vaak gezegd, maar voetbal is een heel complex gegeven. Elf tegen elf biedt enorm veel opties. Zo bekeken is het de moeilijkste ploegsport die er bestaat. Het gaat om de visie en om het analyseren en het isoleren van de verschillende aspecten om er wedstrijdgericht op te trainen en ze zo te verbeteren. Maar ik kan mij voorstellen dat als je trainer bent van Barcelona dat je daar in de eerste ploeg minder op moet werken, omdat er in de jeugdopleiding al constant op is gehamerd en de kwaliteit van de A-kern zo groot is. Met topspelers ken je meestal ook geen problemen met de mentaliteit. Maar in België krijg je te maken met vedetten die niet graag trainen en op een seizoen maar tien goeie matchen spelen. Ik ben geen fan van CristianoRonaldo, maar in eender wat hij op training doet, wil hij de beste zijn. Of dat nu tien partijtjes na elkaar zijn, bankdrukken is of één tegen één: die wil telkens winnen." "Hij doet fantastische dingen, zeker zijn schot en zijn sprongkracht zijn fenomenaal, maar hij is te individualistisch. Ik ben meer een voorstander van de combinatie. Het beste voetbal is voor mij voetbal in één of twee tijden met nu en dan eens een sublieme dribbelactie. Tak-tak en dan op het juiste moment het verschil maken, ook eens met inzicht of met een verrassende assist. Ronaldo doet mij iets te veel overstapjes en loopt zich ook iets te veel vast. Maar mijn respect voor zijn gedrevenheid om altijd de beste te willen zijn is groot. Dat zeg ik ook tegen mijn groep: toppers willen altijd de beste zijn. Maar ik zie jongens op training die mijn staf elke dag weer in gang moet steken. Als dat blijft duren, weet je dat het uiteindelijk niks zal worden, ook al beschikken ze over kwaliteiten. Als jonge mensen zich niet kunnen opladen om er elke dag opnieuw voor te gaan, als ze aankomen met slepende voeten, hun ogen met moeite openhouden en tijdens de opwarming hun armen amper omhoog krijgen... daar word je toch ziek van?" "De uitvoering van het spelsysteem is niet moeilijk, maar vraagt een beetje voetbalintelligentie. En kwaliteit uiteraard. Als je met Kums en Mboyo tussen de linies kunt spelen, dan is dat kwaliteit. Nu zitten we met jongens als Kamghain en Dejaegere nog in een leerfase." "Zeer zeker. Plus: in meer dan negentig procent van de inkomende transfers over de jaren heen was er altijd overleg met mij. Wat we niet vinden, proberen we collectief op te vangen, en met de spelers die wel haalbaar zijn, gaan we aan de slag. Ik herinner mij dat toen ik hier in tweede aankwam, de lange ballen van De Ly en Verbrugghe luchtballons waren: te hoog en te lang onderweg. Maar na een maand trapten ze al strakke ballen. Het is een kwestie van erop te werken en erop te blijven hameren." "Dat was commentaar van mensen die niet thuis zijn in tactiek, daar zal ik niet meer op ingaan." "Gekozen door de spelers betekent niet dat de bestuurders er ook zo over denken, hé." "Bij andere eersteklassers zijn er meer en meer spelers die met mij werkten, die weten wat het inhoudt en teweegbrengt, welke opties je als speler krijgt en hoe rijker je door die manier van werken wordt. Die spelers dragen in die andere clubs die waardering op anderen over en als die anderen dan tegen ons spelen, voelen ze wat het inhoudt. Spelers van andere clubs die voor jou stemmen, vind ik de mooiste bekroning die er bestaat." "Meestal stemmen spelers voor de trainer van de kampioen. Maar ik vind dat iedere speler die stemt, toch moet proberen wat dieper op de zaken in te gaan. Uit mijn periode als speler bij Harelbeke herinner ik mij dat mijn ploegmaat Joris De Tollenaere ooit zei: 'Voor mij is een goede trainer een trainer van wie ik mag meespelen.' Zo kun je ook redeneren." " No comment." "Dat Standard zoals nog wel meer Belgische clubs de Nederlandse markt is opgegaan, maar dat dat evenmin succes garandeert. Het had iedereen kunnen overkomen, maar voor het Belgische trainersgilde is het goed dat blijkt dat ook Nederlandse trainers afhankelijk zijn van diverse factoren om te kunnen slagen. Ik ben ervan overtuigd dat Belgische trainers over evenveel kwaliteiten beschikken en bovendien de clubsituatie en onze competitie beter kennen." "Tja, dat verbaast mij. Dat toont ook met welke belangstelling ons voetbal in Nederland wordt gevolgd. Misschien is dat nog altijd wat minachtend. Want ik dacht dat het algemeen geweten was dat hier meer georganiseerd gevoetbald wordt, dat er meer aandacht is voor opdrachten en het uitvoeren van opdrachten, en dat er in Nederland meer vrijheid wordt gegeven, dat er vaak ook individuele mandekking over het hele veld wordt gespeeld en dat je dan makkelijker te kloppen bent. Daar is het elk weekend wel ergens opendeurdag. Je ziet er veel hoge scores, zelfs een 10-0 in PSV-Feyenoord! Hier is dat ondenkbaar. Blijkbaar kennen zij onze competitie niet goed genoeg." "Ze trokken die Nederlandse lijn niet door naar hier. Wel zijn ze gegaan voor meer combinatievoetbal, maar Anderlecht zag ik ook dit seizoen al veel lange ballen trappen. Ik mis soms opbouw van achteren uit, iets waar ze in Nederland toch voor staan. Alleen Mario Been probeerde hier vanaf dag één te voetballen. Dat was niet vanzelfsprekend na hun kampioensjaar met de snelle omschakeling en bijna is hem dat fataal geworden, want vorig seizoen stond hij twee keer aan de rand van de afgrond. Nu speelt Genk het beste voetbal van België, maar dat was alleen mogelijk omdat het bestuur geduldig bleef en de trainer tijd en - met onder anderen Gorius, De Ceulaer en Joseph-Monrose - extra kwaliteit gaf. Dat zijn allemaal mannen die tikken en combineren en voor Mario Been is dat gesneden koek. Maar dan moet je er wel nog een team van maken. Chapeau!" DOOR CHRISTIAN VANDENABEELE"Spelers van andere clubs die voor jou stemmen, vind ik de mooiste bekroning die er bestaat. " "Blijkbaar kennen de Nederlandse trainers onze competitie niet goed genoeg."