Soms kan een trainerswissel een ploeg bevrijden: vier jaar lang leefde KV Mechelen onder het regime van Peter Maes, een veeleisende en vaak vermoeiende trainer die langs de lijn driftig aanwijzigingen staat te geven en ook gedurende de week constant aanwezig was in de groep. Maes zette KV Mechelen weer op de voetbalkaart, maar sommigen werden wel eens tureluurs van zijn op- en aanmerkingen. Toen Maes naar Lokeren vertrok, was de ontgoocheling niettemin groot in en rond rood-geel. Het leek erop dat het gebouw zou instorten zonder de man die het fundament had gelegd voor het succes.
...

Soms kan een trainerswissel een ploeg bevrijden: vier jaar lang leefde KV Mechelen onder het regime van Peter Maes, een veeleisende en vaak vermoeiende trainer die langs de lijn driftig aanwijzigingen staat te geven en ook gedurende de week constant aanwezig was in de groep. Maes zette KV Mechelen weer op de voetbalkaart, maar sommigen werden wel eens tureluurs van zijn op- en aanmerkingen. Toen Maes naar Lokeren vertrok, was de ontgoocheling niettemin groot in en rond rood-geel. Het leek erop dat het gebouw zou instorten zonder de man die het fundament had gelegd voor het succes. Nu staat KV Mechelen na drie speeldagen bovenaan in de competitie. Met een andere trainer, met een andere manier van voetballen, met andere accenten. Marc Brys oefent hard en zwaar, maar frappeert door zijn rust. Hij is geen tafelspringer, geen windverkoper, Brys blijft in alle omstandigheden zichzelf: een warme man en een verademing in een wereld van opgezwollen ego's. Brys verrijkte zichzelf als trainer in Nederland. Hij zweeft niet op een wolk van euforie en zal zondag op Club Brugge zien hoe ver zijn team staat. In afwachting daarvan groeit en bruist KV Mechelen. Zoals in oude tijden. Als trainer gaat het erom je spelers mee te krijgen in een verhaal. Al is dat na een periode van succes niet altijd even gemakkelijk. Na tien jaar Zulte Waregem kwam Francky Dury in Gent plots in een andere omgeving terecht. Hij trof er een ploeg aan die net zijn plafond leek te hebben bereikt. Dan is het voor niet alle spelers even gemakkelijk om de voeten op de grond te houden. Het groepsgevoel bladderde af, sommige spelers begonnen zichzelf te overschatten, bankzitters weigerden in te vallen. Dat zou bij Michel Preud'homme onmogelijk zijn geweest. Maar vreemd genoeg bij Francky Dury wel. Terwijl die bij Waregem bekendstond als een man van discipline. Alleen al zijn aanwezigheid op de Gaverbeek was voldoende om iedereen scherp te krijgen. Bij de minste verslapping trad Dury op. Nu ontstaat de indruk dat hij een aantal zaken moest ondergaan. Kennelijk kan je niet overal dezelfde normen hanteren. Francky Dury, zelf een vat vol passie en gedrevenheid, moet verbaasd geweest zijn over de attitude van sommige spelers. De stroeve start werd in de media uitvergroot en na de moeizame 2-1-zege tegen Eupen van afgelopen zaterdag nam iemand op de persconferentie het woord malaise in de mond. Dury reageerde rustig. Hij vroeg om geduld en wees naar een mindere reeks die AA Gent ook vorig seizoen had neergezet. Later sprak hij op een amicale manier met een paar journalisten. In Waregem pleegde hij op kritiek anders te reageren. Kregelig en soms venijnig. Francky Dury moet in Gent zijn weg vinden. Hij weet dat dit een unieke kans is om te tonen dat hij het niveau van Zulte Waregem overstijgt. De ene trainerswissel is de andere niet. Bij Germinal Beerschot werd Glen De Boeck met veel poeha binnengehaald maar na drie speeldagen heeft de Antwerpse club één op negen. In een stad als Antwerpen wordt er dan gemopperd. Intussen stuntte Cercle Brugge tegen Club en is er bij groen-zwart intern een grote tevredenheid over de aanpak van Bob Peeters. Soms wekt een trainerswissel een verkeerd verwachtingspatroon. Zoals ook Hein Vanhaezebrouck vorig seizoen ervoer in Genk. Het kan goed zijn om na een wrang avontuur weer naar het oude nest te vliegen. In korte tijd zette Vanhaezebrouck KV Kortrijk naar zijn hand. En op een zeer opvallende manier legt hij alle verdiensten voor de zeven op negen die tot dusver werd behaald bij de groep. Dat klinkt een beetje tegennatuurlijk uit de mond van Vanhaezebrouck. Hij heette heel overtuigd te zijn van zichzelf, klopte zichzelf al eens op de borst en kwam eigenwijs over. Vaak worden trainers te snel opgehemeld. Dan kan het geen kwaad om eens op je bek te vallen. Wie dan bij zichzelf te rade gaat, komt er alleen maar sterker uit. Is het ook niet die zelfanalyse die Frank Vercauteren heeft gemaakt? Hij blijft in Genk roepen om versterking, maar als trainer lijkt hij minder gespannen en meer dan ooit in evenwicht met zichzelf. door JACQUES SYSDe ene trainerswissel is de andere niet.