Het was een bijzondere week voor KV Mechelen. Na drie opeenvolgende overwinningen stond het op de derde plaats, maar één punt achter Standard. Met twee thuiswedstrijden in het vooruitzicht mocht het op de training dan ook cameraploegen van VTM en VRT verwelkomen en in kranten verschenen straffe statistieken: het was de beste promovendus in veertig jaar, met het beste afwerkingspercentage en de doelman met de meeste reddingen van de eerste klasse. Wouter Vrancken mocht het succes verklaren en deed dat met een guitige kwajongensblik. Zijn discours is intussen algemeen bekend: zijn spelers kunnen goed met elkaar samenspelen en zijn bereid om voor elkaar door het vuur te gaan, maar ze moeten vooral de voeten op de grond houden, de zaken realistisch blijven bekijken, zich bewust zijn van wat er nodig was om die resultaten te kunnen behalen en dat dag na dag blijven doen.
...

Het was een bijzondere week voor KV Mechelen. Na drie opeenvolgende overwinningen stond het op de derde plaats, maar één punt achter Standard. Met twee thuiswedstrijden in het vooruitzicht mocht het op de training dan ook cameraploegen van VTM en VRT verwelkomen en in kranten verschenen straffe statistieken: het was de beste promovendus in veertig jaar, met het beste afwerkingspercentage en de doelman met de meeste reddingen van de eerste klasse. Wouter Vrancken mocht het succes verklaren en deed dat met een guitige kwajongensblik. Zijn discours is intussen algemeen bekend: zijn spelers kunnen goed met elkaar samenspelen en zijn bereid om voor elkaar door het vuur te gaan, maar ze moeten vooral de voeten op de grond houden, de zaken realistisch blijven bekijken, zich bewust zijn van wat er nodig was om die resultaten te kunnen behalen en dat dag na dag blijven doen. Het is wat de jonge Belgische coach zelf belichaamt. Zowel zijn spelers- als zijn trainerscarrière bouwde hij op van in de laagste provinciale reeksen en voor hij echt profvoetballer werd, werkte hij in Sint-Truiden in een callcenter. Hij ontwikkelde zich gestaag, zijn ruwe kantjes zijn intussen een beetje afgevlakt, maar aan street credibility boette hij niks in. Zijn geestdrift en grinta, zijn lef en leepheid stralen ook van zijn elftal af. In Cercle Brugge, in KV Kortrijk en tegen Antwerp keerden het een achterstand nog in een zege om, in Eupen won het en in Anderlecht speelde het gelijk nadat het telkens meer dan een helft met een man minder speelde. Na twee speeldagen vielen met verdedigende middenvelder Joachim Van Damme en schaduwspits Gustav Engvall twee sleutelspelers langdurig uit en laatstgenoemde is ondertussen nog altijd niet terug, maar toch bleef de ploeg punten pakken. Het getuigt evenzeer van kwaliteit in de breedte. Sterk was KV Mechelen vorig seizoen ook al: het won niet alleen de titelstrijd in 1B, maar ook de beker van België en schakelde daarin de eersteklassers Lokeren, KV Kortrijk en AA Gent uit. Voor Tim Matthys en Frederik Vanderbiest, die de opgang toen respectievelijk als speler en als assistent-trainer meemaakten, zijn de prima prestaties in 1A geen verrassing.'De kracht van dit KV Mechelen is een combinatie van veel factoren', zegt Tim Matthys, die vorig seizoen nog deel uitmaakte van de spelersgroep, daarna hoofdscout werd en onlangs naar AA Gent vertrok om daar in de scouting en de rekrutering te gaan werken. 'Eerst en vooral: er zit gewoon superveel kwaliteit in die ploeg. Dat is vorig seizoen begonnen. Zie welke spelers er toen zijn bijgekomen met de ambitie om de titel te pakken. Je voelde snel: in 1A zal dat helemaal geen probleem zijn. Die kwaliteit gecombineerd met de hechte groep die we waren, zorgde ervoor dat we die promotie konden afdwingen. Door het gemeenschappelijke doel om kampioen te spelen, nog versterkt door alle gekende miserie buiten het veld ( door Operatie Propere Handen, nvdr), zijn we heel dicht naar elkaar toegegroeid. Aanvankelijk stonden we er sportief niet zo goed voor en was die sfeer er ook niet, maar Wouter kreeg dat er toch in. Met betere resultaten viel alles een beetje samen en dan zie je dat die vele verschillende karakters wel passen. Ik denk dat er van elk type net genoeg zijn: jongens die het heel serieus oppakken, jongens die zich een beetje losser gedragen en jongens die wat explosiever van aard zijn. Onur Kaya is bijvoorbeeld iemand die na een match heel snel zijn gedacht zal zeggen, wat ervoor zorgt dat iedereen scherp blijft, maar er zijn ook mannen zoals Rob Schoofs, Igor de Camargo en Thibaut Peyre die de rust weer in de ploeg krijgen en ervoor zorgen dat de sfeer in de kleedkamer goed blijft. En dan zijn er ook nog aankomende jonge gasten als Jules Van Cleemput die heel ambitieus zijn. Onur is aanvoerder, maar het is niet zo dat er één aanzien wordt als dé leider. In die groep zijn het er echt veel die hun verantwoordelijkheid opnemen. Dan komt het erop aan dat van elkaar te aanvaarden. Op het veld gaan ze elk met hun kwaliteiten honderd procent voor hetzelfde doel. Iemand als Joachim Van Damme doet dat vooral met zijn verbetenheid en duelkracht en dat is natuurlijk heel belangrijk om een wedstrijd te kunnen winnen. Zolang de mayonaise pakt, loopt het los. Het is pas wanneer het wat minder gaat dat er frustraties loskomen. Maar in Mechelen krijgen de frustraties geen kans om naar boven te komen. 'Wouter is een heel ambitieuze trainer die weet wat hij ervoor moest doen om op dit niveau te geraken. Zijn grote sterkte is dat hij intussen spelersgroepen meemaakte in zowat alle reeksen van het Belgisch voetbal en perfect weet wat er in een kleedkamer leeft. Hij voelt het heel goed aan en kan daardoor anticiperen op akkefietjes. Wat hem het meest kenmerkt, is zijn gedrevenheid tegenover iederéén. Hij aanvaardt niet dat een oudere speler even op zijn lauweren gaat rusten. Sommige coaches bevoordelen oudere spelers of geven er wat minder commentaar op wanneer ze iets fout doen en focussen daarvoor vooral op de jongeren, maar hij is zo niet. Wanneer De Camargo of ik iets verkeerd deed, dan werden we daarop aangesproken. Zo houdt hij iedereen scherp. Hij is een goeie trainer, een trainer die goed wil voetballen met een goeie tactische bagage om bij te sturen. In de theorie komen veel dezelfde zaken voor, met betrekking tot de opbouw vooral, en in de week wordt er op automatismen getraind. Dat biedt houvast en comfort aan een groep. 'Het heeft ook te maken met onderling vertrouwen. Bijvoorbeeld: Kaya en Van Cleemput vonden elkaar op de rechterflank. Na een jaar samenspelen, weet Van Cleemput perfect wat Kaya wil en omgekeerd. Wanneer Van Cleemput niet speelt, is Kaya een pak minder. Dat vertrouwen en die automatismen zijn superbelangrijk en dat bouw je alleen maar op door veel met dezelfde ploeg te spelen. 'In de functie van hoofdscout maakte ik de voorbije zomer de transfers mee en merkte ik dat ook daar een goeie tactiek achter zit: ze proberen jonge Belgen binnen te halen die ambitieus zijn en jongens die in hun carrière niets cadeau kregen. Dat is heel goed gelukt. Vorig seizoen waren er enorm veel twijfels bij de transfer van Arjan Swinkels, maar hij werd uiteindelijk de beste aankoop. Als je hem ziet spelen, ziet het er soms niet uit, maar hij is gewoon superefficiënt.' 'De kracht van dit KV Mechelen is: de ploeg die grotendeels is samengebleven plus een hele goeie trainer', zegt Frederik Vanderbiest, de assistent-trainer die eind augustus vertrok om hoofdtrainer te worden van RWDM. 'De sterkte van Wouter is zijn individuele aanpak: hij weet op wie hij iets rustiger moet inpraten, wie hij eens kan raken of eens in de groep kan triggeren. Hij voelt goed aan hoe hij psychologisch het best met een speler omgaat. Langs de lijn beleeft hij het vrij emotioneel maar hij koelt iets sneller af dan ik ( lacht). Naar namen kijkt hij niet. Hij beslist op basis van wat hij ziet en aanvoelt, in overleg met de mensen met wie hij samenwerkt. Maar hij zal wel altijd een uitleg geven. Het is een groep met nogal wat namen en karakters, maar het respect voor hem is groot. Dat is logisch: sinds zijn komst begin vorig seizoen werd er nog maar weinig verloren, werd de promotie afgedwongen en de beker gewonnen. 'Dit seizoen werd de groep nog versterkt. Bijna iedereen die vertrok, werd slim vervangen door een iets jongere speler met ongeveer hetzelfde profiel. Voor Seth De Witte kwam Jordi Vanlerberghe. Die is technisch nog iets beter en ook groot, krachtig, loopsterk, goed met het hoofd en inzetbaar centraal achterin en centraal op het middenveld. Voor Germàn Mera kwam Sheldon Bateau. De ene is iets krachtiger, de andere iets beter voetballend, maar ze zijn vergelijkbaar. Yannick Thoelen is een goeie vervanger voor Michael Verrips. Misschien is Michael een nog groter talent, maar Yannick is al meer ervaren, ook iemand die coacht en misschien zelfs beter meevoetbalt. Met Dante Vanzeir kwam er voorin een profiel bij waarover we vorig seizoen niet beschikten: een kleine, snelle en wendbare aanvaller met wie je iets meer op de counter kunt spelen. Dat betekent dat er nu vier verschillende types centrumspitsen zijn: Igor de Camargo is een spits voor de box, William Togui is een targetman met diepgang en Gustav Engvall kan tussen de lijnen spelen. En dan werd ook nog Geoffry Hairemans erbij gehaald. Er werd goed ingekocht. 'Het enige dat je kunt zeggen, is dat KV Mechelen qua gestalte niet zo'n grote ploeg is. Misschien is het mede daarom dat het iets te veel doelpunten pakt op stilstaande fasen. Met het vertrek van Verrips en Mera verloor het achterin wel wat lengte en of De Camargo wel of niet meedoet en bij hoekschoppen in de eerste zone kan postvatten, speelt ook wel een rol. Van Damme blijft natuurlijk ontzettend belangrijk. Tijdens zijn afwezigheid nam Vanlerberghe zijn taak goed over, maar toen was het voor de ploeg toch iets meer trekken en sleuren. Met zijn power erbij haal je een wedstrijd iets makkelijker naar je toe. Vorig seizoen trok hij ons ook enkele keren over de streep. 'Een troef is ook dat de groep nogal wat spelers bevat die zich bij KV Mechelen opnieuw willen bewijzen: Arjan Swinkels die afgeschreven was bij Beerschot, De Camargo die ondanks zijn leeftijd nog altijd heel ambitieus is en zich nog eens wou tonen, Joachim Van Damme die er na zijn lange schorsing een mooie kans kreeg, Nikola Storm die in eerste klasse al wat mindere ervaringen meemaakte, net als Rob Schoofs en Jordi Vanlerberghe. 'KV Mechelen is in elk opzicht een goeie mix. Het is ook een groep die veel met elkaar praat. Er werd natuurlijk nog nooit twee keer na elkaar verloren, maar na de pandoering vorig seizoen tegen Union was er een gesprek met spelers en staf en dat verliep toch heel professioneel. Ik verwacht geen problemen.' Het werd uiteindelijk geen feestelijke week voor KV Mechelen. Woensdag leek het tegen STVV nochtans lang op weg naar een nieuwe overwinning, maar in het slotkwartier slikte het nog twee doelpunten en verloor het met 1-2. Ook zondag kon het niet winnen. Tegen Charleroi werd het 2-2, na een gemiste strafschop en vooral een sterke prestatie. Eén speeldag voor het einde van de heenronde staat KV op de vierde plaats. 'Ik denk', zegt Frederik Vanderbiest, 'dat de play-off 1-favorieten nog niet klaar zijn met KV Mechelen.' Tim Matthys: 'Bij het begin van het seizoen dacht ik: als ze twee keer na elkaar verliezen, zal er misschien paniek ontstaan en dat moeten ze natuurlijk absoluut vermijden. Maar intussen bewezen ze al dat ze zich over een mindere periode heen kunnen zetten, dat ze zich na een zware nederlaag zoals de 3-0 in Gent en de 0-5 tegen Club Brugge kunnen herpakken en dat ze ook op verplaatsing een achterstand kunnen ombuigen. Dat zijn belangrijke zaken die er in het verleden misschien niet waren. Die ploeg staat er gewoon. Ik zie zelfs niet in waarom er na Nieuwjaar versterking zou moeten komen. Want dan ga je die groep wat uit zijn comfortzone trekken en misschien is dat niet verstandig.'