Aan de kantine van Dokso Baarle- Hertog begint voorzitter Ad Haneveer meteen druk te wijzen. 'De grens loopt daar waar die omheining staat, tot hier, langs ginder en dan weer naar rechts. Onze parking ligt in Nederland, maar ons A-veld ligt in België. En op ons B-veld kun je een voorzet geven vanuit België en scoren in Nederland.'
...

Aan de kantine van Dokso Baarle- Hertog begint voorzitter Ad Haneveer meteen druk te wijzen. 'De grens loopt daar waar die omheining staat, tot hier, langs ginder en dan weer naar rechts. Onze parking ligt in Nederland, maar ons A-veld ligt in België. En op ons B-veld kun je een voorzet geven vanuit België en scoren in Nederland.' Haneveer kent de grillige loop van de rijksgrens tussen Nederland en België op zijn duim. Hij is geboren en getogen in Baarle-Hertog, als zoon van een Nederlander, maar intussen is hij Belg. Zo past de voorzitter van deze Antwerpse derdeprovincialer perfect in Baarle, één dorp met twee gemeenten: het Belgische Baarle-Hertog en het Nederlandse Baarle- Nassau. Baarle-Hertog bestaat onder meer uit 22 percelen - grote en kleine - die elk worden omgeven door Nederlands grondgebied, enclaves dus. Maak je in Baarle een kleine wandeling, dan steek je de grens met gemak tien keer over. Rond de kerk van Baarle-Hertog tonen witte kruisen op de grond wanneer je België verlaat of weer binnenkomt. Bij Belgische huizen blinkt er een Belgische vlagje naast de huisnummers, Nederlandse huisnummers zijn gehuld in rood-wit-blauw. Zoveel merkwaardigheid lokt volk. 'Dit is een toeristengemeente', zegt Haneveer. 'Dus zijn alle winkels op zondag open. Vandaar dat wij de opbrengst van een reuzetombola gebruikt hebben om verlichting rond ons A-veld te zetten. Zo kunnen wij op zaterdagavond spelen. Als we toch eens op zondag moeten spelen, halen we maar de helft van ons normale aantal toeschouwers. Veel mensen hier werken in de horeca en in de vuurwerk- en sigarettenzaken.' In België zijn de sigaretten goedkoper dan in Nederland en mag vuurwerk wel het hele jaar door verkocht worden. In Baarle-Nassau is er ook een cluppie: Gloria, een vijfdeprovincialer. Daar gaat alles een tikje anders, zegt Haneveer. 'In België hebben clubs één eerste ploeg en één of twee reservenploegen. Kan een volwassene niet mee bij onze reserven, dan moeten we die wegsturen. In Nederland kan een club veel seniorenploegen hebben die toch elk op hun niveau spelen. De vierde ploeg van Gloria voetbalt tegen vierde teams van andere vijfdeprovincialers. Daar gaat het nog om voetballen voor het plezier. Op de laagste niveaus in Nederland betalen ze hun vrijwilligers wél en hun spelers niét.' Dosko telt nu één derde Nederlandse spelers, onder wie ex-Gloriajongens. 'Maar er zijn evengoed spelers die de omgekeerde beweging maken', aldus Haneveer. 'Problemen stelt dat allemaal niet.' Toch voel je de aloude rivaliteit nog sluimeren, ook al dateert de laatste derby van járen geleden. Haneveer: 'Vroeger gingen de kinderen van Baarle-Nassau naar de Nederlandse lagere school en voetbalden zij bij Gloria. De kinderen in Baarle-Hertog gingen naar de Belgische school en voetbalden bij Dosko. Nu wonen en voetballen er in Baarle ook veel mensen van buitenaf. Die beleven de Dosko-Gloria-opsplitsing niet zo scherp en zitten niet te wachten op een nieuwe derby. Er veranderde ook veel toen kinderen in België al vanaf 2,5 jaar naar school konden, vroeger dan in Nederland. Zo ontstond er bij de Belgische lagere school een grote Nederlandse instroom en belandden ook veel Nederlandse jongens bij Dosko.' Als de 'vriendschappelijke' derby's van weleer ter sprake komen, glinstert Haneveer. 'Je kon er donder op zeggen dat er dan herrie van kwam. Op mijn 16e wonnen we eens met 0-1. De week nadien kwam ik bij mijn kapper in Nassau. Toen die mijn haar voor de helft geknipt had, vroeg hij ineens: 'Jij hebt toch die goal van Dosko gemaakt, hé?' Ik knikte. Hij stopte met knippen en stapte naar buiten. ( schatert) Toen moest mijn pa thuis de andere helft van mijn haar knippen.'