Heb je ooit een drinkbus kunnen vangen terwijl de koers passeerde? "Ja. Toen ik klein was, liet ik alles vallen als ik hoorde dat de renners in aantocht waren. Ik stormde naar buiten, niet omdat wielrennen mij echt boeide, maar voor de ambiance en net om zo'n bidon te pakken te krijgen. Eén keer is het gelukt, bij De Omloop Het Volk. Toen we nog in Kalken woonden, passeerde die aan onze deur. Het huis waarin we nu wonen, in Wetteren, ligt niet op het parcours van een grote wedstrijd."

Heb je ooit al gestagedived?
...

Heb je ooit al gestagedived? "Nee, maar ik zou het wel wijs vinden om dat eens te doen. Op muziek van David Guetta bijvoorbeeld. Maar ik koop niet vaak tickets voor optredens. Ik ga alleen af en toe eens naar de Culture Club in Gent." "Ja, mijn mémé aan moederskant. Haar staande klok bonkt om het uur geweldig hard. Echt ouderwets. Ik zou zo'n ding nooit in huis halen. Ik word al zot van een tikkende wekker, daar haal ik direct de batterijen uit. "Tegenwoordig ga ik ongeveer één keer per week bij mijn grootouders op bezoek. Vroeger woonden ze vlak bij mijn school. Samen met Steffi, mijn drie jaar oudere zus, ging ik bij hen elke dag wachten tot mijn ouders gedaan hadden met werken. Dat was plezant; veel vriendjes woonden daar in de buurt, we konden samen voetballen." "Boxershorts voor vrouwen! Wie vindt het uit? Het zijn lompe en onvrouwelijke dingen. Daar moet Céline niet mee afkomen. Dan zie ik haar veel liever in een gewoon slipje, liefst een rood. "Céline en ik zijn zes maanden samen. Ik zag haar voor het eerst in de winkel van mijn ma, die kledij verkoopt. Ik ben direct haar nummer gaan vragen toen haar moeder wat verderop stond. Van verlegenheid heb ik geen last." "Normaal gezien val ik voor blonde meisjes, maar het lichaam van Penélope Cruz mag er ook wel zijn." "Ja, vroeger was ik vaak uren met een perforator in de weer als ik wist dat ik 's avonds met andere jeugdspelertjes of met mijn vader naar Lokeren zou gaan kijken. Dan stak ik die confetti in een zak en gooide ik die bij het begin van de match omhoog." "Soms zet ik een lege fles cola weer in de ijskast, ja. Als mijn vader wat later de ijskast opentrekt en zich daar boos over maakt, doe ik alsof ik van niets weet. Ik ben thuis niet de meest ordelijke. Ik laat van alles rondslingeren en mijn kamer is geen toonbeeld van netheid." "Daar zou ik mevrouw De Smaele eens mee willen kloten, mijn lerares Nederlands. Met haar kan ik goed lachen, ik vind dat een wijze. Ze toont ook veel begrip als ik eens niet aanwezig kan zijn. Ik zit nu in mijn voorlaatste jaar op de topsportschool, aan de Voskenslaan in Gent. Eigenlijk vind ik Nederlands niet eens een tof vak, maar mevrouw De Smaele maakt het soms plezant. We zijn nu vooral bezig met literatuur. Onlangs moesten we een thriller lezen, daar waren creatieve opdrachten aan verbonden." " Euh ... De titel ken ik niet meer. Ik weet wel nog dat het een dun boek was." "Dat denk ik niet. Vroeger, tijdens de lessen muzikale opvoeding, kon ik bijvoorbeeld niet echt overweg met de blokfluit. Ik dacht wel dat ik meeblies met de melodie, maar aan mijn punten te zien moet er toch iets niet in orde geweest zijn." "Waarom zou je dat stiekem doen?" In deze rubriek laten we dit seizoen afwisselend een Belgische voetballer uit de Belgische competitie en een Belgische voetballer uit een buitenlandse competitie aan het woord. KRISTOF DE RYCK"Boxershorts voor vrouwen, wie vindt het uit?"