Het stilaan eindeloze debat komt naar aanleiding van de uitschakeling van Argentinië weer boven: wie is beter, Diego Maradona of Lionel Messi? Deze discussie bestaat echter niet in Argentinië: daar is Maradona God.
...

Het stilaan eindeloze debat komt naar aanleiding van de uitschakeling van Argentinië weer boven: wie is beter, Diego Maradona of Lionel Messi? Deze discussie bestaat echter niet in Argentinië: daar is Maradona God. Toegegeven: een WK winnen zonder een echte topploeg, plus de ongelofelijke individuele prestaties van de krullenbol met de gouden linker, blijven een zelden geziene tour de force. Volgens Miguel Brindisi, coach van Argentinië op het WK '74 'heeft een Argentijnse fan niet het vermogen om een wedstrijd te analyseren en binnen een context te plaatsen.' En dus wordt van Messi verwacht dat hij Argentinië naar WK-winst loodst. Zo niet ben je in de ogen van het volk een mislukkeling. De landen waar het zwart-witdenken in het voetbal zo tot in het extreme wordt doorgetrokken, zijn zeldzaam. Tussen 2014 en 2017 had Argentinië drie coaches: GerardoMartino, EduardoBauza en JorgeSampaoli. Bauza hield het zelfs maar 251 dagen vol. Tijdens de kwalificatieperiode voor het WK scoorden ze 19 keer, 10 van die goals werden gescoord door Messi. Gedeeld tweede op de lijst: Angel Di Maria, Gabriel Mercado en Lucas Pratto met een buitengewoon aantal van ... 2 (twee) goals. Gonzalo Higuaín, die 23 keer raak trof voor Juventus, vond maar één keer de netten in het Argentijns shirt. Sergio Agüero scoorde 30 goals voor Man City maar geen enkele voor zijn vaderland. Paulo Dybala kreeg amper kansen en Mauro Icardi werd ondanks z'n 29 treffers thuisgelaten. Binnen dit klimaat en met de schaduw van Maradona in de heroïsche gedaante van Mexico '86 steeds op de loer, moest het genie uit Rosario de natie richting een wereldbeker slepen. Nu zal hij allicht afscheid nemen van La Selección. Niet in schoonheid, maar in de chaos en dramatiek die het Argentijnse voetbal altijd geplaagd heeft.