De uitbreiding van de wereldbeker naar 48 deelnemende landen mag dan wel het aantal te doorworstelen wedstrijden op naar de (kleine/grote) finale op zeven houden, toch kan je er niet omheen dat voor de fans én het product voetbal zelf het gevaar op overexposure echt wel gevaarlijke vormen begint aan te nemen. Hopelijk is het positieve aan de recente beslissing van de FIFA dat de UEFA nu gaat inzien dat een EK met 24 ploegen (en kwalificatiepoules waarin tot 3 teams zich kunnen plaatsen) al te zeer van de pot gerukt is: waar velen 48 WK-afgevaardigden op 211 lidstaten (22,7%) al veel zullen vinden, kan het toch niet anders of het moet dagen dat een Europees eindtoernooi met bijna 45 procent van de 54 landen van ons voetbalcontinent nefast is voor de sérieux van zo'n kampioenschap.
...

De uitbreiding van de wereldbeker naar 48 deelnemende landen mag dan wel het aantal te doorworstelen wedstrijden op naar de (kleine/grote) finale op zeven houden, toch kan je er niet omheen dat voor de fans én het product voetbal zelf het gevaar op overexposure echt wel gevaarlijke vormen begint aan te nemen. Hopelijk is het positieve aan de recente beslissing van de FIFA dat de UEFA nu gaat inzien dat een EK met 24 ploegen (en kwalificatiepoules waarin tot 3 teams zich kunnen plaatsen) al te zeer van de pot gerukt is: waar velen 48 WK-afgevaardigden op 211 lidstaten (22,7%) al veel zullen vinden, kan het toch niet anders of het moet dagen dat een Europees eindtoernooi met bijna 45 procent van de 54 landen van ons voetbalcontinent nefast is voor de sérieux van zo'n kampioenschap. Snel dus maar terug naar 16 deelnemers, gehaald uit 8 voorrondegroepen. Dat er hierdoor (in 6 van die 8 groepen) 2 speeldagen meer zijn dan nu hoeft geen probleem te vormen: deze extra wedstrijden nemen simpelweg de plaats in van - behalve in de aanloop naar een groot toernooi - overbodige oefeninterlands. Bovendien hoeven er aan het eind van de reeks geen barragewedstrijden meer geprogrammeerd te worden. Het organiserende land laat je overigens gewoon meedingen in die voorronde - dan zijn ook zij van die vermaledijde vriendenmatchen (gedurende maar liefst 2 jaar) af, wél met garantie op deelname aan de zelf georganiseerde voetbalhoogmis: behaalt dit land niet de eerste of de tweede plaats in zijn poule, dan wordt het opgevist ten nadele van de slechtste tweede uit de acht poules. Die overexposure is natuurlijk in nog veel grotere mate te wijten aan de explosie van het aantal nationale competitiespeeldagen en idem op het niveau van het Europese interclubvoetbal. Niet dat het uit de resultaten in Europa blijkt, maar is het overigens niet fundamenteel oneerlijk dat Italiaanse, Spaanse, Franse en Engelse clubs 38 nationale speeldagen voor de kiezen krijgen (om nog te zwijgen van onze Belgen) tegenover de 34 speeldagen in de Bundesliga of de Eredivisie en zelfs de 30 in pakweg Rusland en Zweden? Hoewel het, ook door de plaatselijke klimaten, allicht nooit haalbaar wordt om het aantal speelrondes in alle Europese kampioenschappen gelijk te schakelen kan een Europees equivalent van FIFA-raadgever Marco van Basten misschien ook eens de suggestie doen dat de landsbonden zich aan een bestek van 30 à 34 speeldagen moeten houden - waarom niet op straffe van uitsluiting van Europees voetbal. Een reductie van het aantal competitiespeeldagen in de Premier League of La Liga zal in tijden dat het grote (tv-)geld het mondiale voetbal meer dan ooit domineert allicht wishful thinking zijn. Toch zou dat het brand 'voetbal' opnieuw exclusiever en aantrekkelijker maken én ook een kapstok kunnen zijn om de Champions en Europa League in te krimpen en komaf te maken met eindeloze voorrondes (vanaf eind juni godbetert!) door per land meteen ook minder deelnemers in te schrijven. Met een beetje geluk krijgen we in Europa bovenal de charme van onze sport terug, met name dat supporters van topteams uit andere landen dan de top vijf weer van de Beker met de Grote Oren mogen dromen. Op nationaal vlak, niet het minst in onze pintjesliga, kunnen speeldagen dan weer ingepland worden op tijdstippen dat fans niet langer hoeven vast te vriezen aan hun zitje of, in de zomer, nog met vakantie zijn en in elk geval na de sluiting van de zomermercato - de wintermercato werkt al competitievervalsend genoeg. Kortom: less is more! Gelukkig zijn er nog de Chinezen van wie we alweer een lesje kunnen leren: in een (snelle - ook daar kunnen we van leren) reactie op de exorbitante transfersommen (zie Axel Witsel) werd alvast meteen de buitenlandersbeperking verscherpt. Al uw reacties en sportgerelateerde zoekertjes zijn welkom bij Sport/Voetbalmagazine, Raketstraat 50 bus 5, 1130 Brussel of via e-mail : sportmagazine@roularta.be. De redactie behoudt zich het recht voor teksten in te korten of te weigeren. De schrijver moet zijn naam en woonplaats vermelden. NICOLAS DAELMAN, DEINZE