Toen Orlando Engelaar in de rust geblesseerd binnenbleef en Marvin Ogunjimi (18) als zijn vervanger uit de kleedkamer kwam, stond RC Genk tegen Westerlo plots met vier jongeren van 17 of 18 jaar op het terrein. Nog tijdens de eerste helft was Sebastien Pocognoli (18) de geblesseerd geraakte Tom Soetaers komen vervangen, Sven Verdonck (17) en Steven Defour (17) waren als titularis aan de partij begonnen. Voor Verdonck was dat de tweede keer, na zijn debuut een week eerder op Charleroi. Ogunjimi en Pocognoli kwamen nog niet verder dan een paar invalbeurten. Die van Pocognoli in Charleroi was zijn tweede : de vorige dateerde van ruim anderhalf jaar geleden.
...

Toen Orlando Engelaar in de rust geblesseerd binnenbleef en Marvin Ogunjimi (18) als zijn vervanger uit de kleedkamer kwam, stond RC Genk tegen Westerlo plots met vier jongeren van 17 of 18 jaar op het terrein. Nog tijdens de eerste helft was Sebastien Pocognoli (18) de geblesseerd geraakte Tom Soetaers komen vervangen, Sven Verdonck (17) en Steven Defour (17) waren als titularis aan de partij begonnen. Voor Verdonck was dat de tweede keer, na zijn debuut een week eerder op Charleroi. Ogunjimi en Pocognoli kwamen nog niet verder dan een paar invalbeurten. Die van Pocognoli in Charleroi was zijn tweede : de vorige dateerde van ruim anderhalf jaar geleden. Pocognoli stond tegen Westerlo nog geen minuut op het veld of hij scoorde bij zijn eerste balcontact. Een geluk bij een ongeluk, want zonder de enkelblessure van Soetaers had hij daar niet gestaan. Het vroege openingsdoelpunt van Bob Peeters was ook al gelukkig tot stand gekomen, maar, vindt men in Genk, het mag stilaan wel eens meezitten ook. Vooral door het falen van de andere ploegen, doet de ploeg van Hugo Broos plots weer volop mee voor de Europese plaatsen, en wie weet voor méér. "Het is zoals de voorzitter zegt," vond oude krijger Peeters na afloop, "met zoveel jonge gasten kunnen doorbreken, is een ongelooflijke rijkdom. Knap van de trainer dat hij ze brengt, als je ziet wat hij nog op de bank kan laten." Pocognoli, Ogunjimi en Francis Haroun vielen in, de meer ervaren Justice Wamfor, Nenad Stojanovic en Kevin Vandenbergh bleven in trainingsjack. Gezien de noodzaak van de wissels (blessures bij Soetaers en Engelaar) mocht alleen Vandenbergh zich achteraf beklagen over de keuzes van Broos : hij had ook op de positie van Engelaar, links in de offensieve driehoek, gekund. Het werd Ogunjimi, ook al is deze Belg van Nigeriaanse ouders eigenlijk een diepe spits. De lof op de Genkse jeugdopleiding was zaterdagavond niet van de lucht, maar tot nader order heeft alleen Steven Defour zijn kwaliteiten al bevestigd. Pocognoli viel in als linksmidden en scoorde, maar hij wordt vooral een goede linksachter genoemd. Uitgerekend zijn verdedigende kwaliteiten vielen uit de toon tegen Westerlo. Wait and see dus. Idem voor Ogunjimi, die inviel op een hem minder vertrouwde positie. Dan is Verdonck, na Defour, misschien nog de grootste revelatie. Hij maakte pas tijdens de winterstop de overstap naar de A-kern en blijft een rustige, sobere en betrouwbare indruk geven. Bij de Genkse beloften was hij in alle opzichten de meest regelmatige jongere. Diep in de tweede helft kwam Haroun (20) de wat minder scherp uit de winterstop gekomen Defour vervangen. Zijn wedervaren mag helpen de wierook rond de nieuwe jonge helden te verjagen. Twee seizoenen geleden gold Haroun als een openbaring en na amper een handvol wedstrijden in het eerste kreeg hij een vorstelijke contractverbetering. Sinds- dien trappelt hij ter plaatse. Eerst lag het aan René Vandereycken, maar nu ook Broos hem slechts mondjesmaat speelminuten gunt, is er mogelijk meer aan de hand. En wat is er niet geworden van Hans Leenders of Kevin Van Beuren, opgehemelde jongeren die zelfs Champions League speelden met Genk en daarvoor met navenante contracten werden beloond ? Ze spelen in de derde klasse, andere aanstormende talenten van weleer zelfs lager of in de Nederlandse tweede klasse. Goed geld verdiend, maar nooit meer iets van gehoord. Defour, Ogunjimi, Verdonck en Pocognoli spelen voor Genk sinds 2003. De eerste twee komen van KV Mechelen, dat toen in vereffening ging en zijn jeugd naar alle windhoeken zag vertrekken. Pocognoli - Belg van Italiaanse ouders - komt van Standard, Verdonck van Lierse. Alle vier waren ze al vijftien of zestien toen Genk ze aantrok. Dus : Genkse jeugdopleiding ? Niet echt, maar het scouten van talent maakt óók deel uit van een goede jeugdwerking, zoals ook ze op het goede moment kunnen brengen. Opvallend was overigens dat Hugo Broos zaterdag niet volop mee de loftrompet stak over de jeugd. "Na de 2-0 hadden we controle over de wedstrijd", zei hij. "Dat was het moment om enkele jongeren kansen te geven. Ze hebben het heel goed gedaan." Verder ging de trainer niet. Bekend is dat de jeugd het stokpaardje is van voorzitter Jos Vaessen. Dat Broos zijn keuzes daar mee laat van afhangen, zoals sommigen suggereren, wordt met klem bestreden. "Belachelijk !" zegt technisch directeur Ariël Jacobs. "Hugo Broos is totaal autonoom in zijn keuzes. Mag ik er trouwens op wijzen dat wij voor de tweede week op rij met negen Belgen aan de aftrap stonden ? Niet omdat wij druk uitoefenen op de trainer, maar omdat wij dóén wat anderen slechts denken." JAN HAUSPIE