Op de zesde speeldag uit bij Cercle (16 september) speelde Bob Peeters zijn zesde en voorlopig laatste wedstrijd met Lierse. Na de match klaagde hij over pijn aan de achillespees. Twee weken rust zouden soelaas bieden, maar het hielp niet : een operatie aan de achillespees drong zich op, waardoor Peeters minstens drie maanden onbeschikbaar zou zijn. Die drie maanden zijn nu voorbij. Enthousiast zette Peeters zich aan het revalideren, maar de laatste weken moe...

Op de zesde speeldag uit bij Cercle (16 september) speelde Bob Peeters zijn zesde en voorlopig laatste wedstrijd met Lierse. Na de match klaagde hij over pijn aan de achillespees. Twee weken rust zouden soelaas bieden, maar het hielp niet : een operatie aan de achillespees drong zich op, waardoor Peeters minstens drie maanden onbeschikbaar zou zijn. Die drie maanden zijn nu voorbij. Enthousiast zette Peeters zich aan het revalideren, maar de laatste weken moest hij wat gas terugnemen. "Dat is geen probleem voor de club. Nooit is er druk geweest om toch sneller te spelen. Lierse zei : 'Neem je tijd, aan een halffitte Bob Peeters hebben we niets.'" De operatie is goed gelukt, zegt hij. "Vooraf werd me ook verzekerd dat ik weer op niveau zou voetballen. De pees is goed, alleen het litteken is geïrriteerd. Daarom mag ik voorlopig niet doortrainen en moet ik er het kopke bij houden in plaats van enthousiast voluit te gaan. De komende weken ga ik geleidelijk de inspanningen opdrijven, ik hoop volgende maand weer te kunnen spelen." Het duurt wel allemaal langer dan hij dacht. Zuchtend : "Op je twintigste voetbal je met zo'n blessure na drie maanden weer, als je de dertig gepasseerd bent, geneest dat iets trager." Misschien, geeft hij toe, is hij om de ploeg te helpen iets te lang doorgegaan. Want de blessure aan de achillespees speelde hem al eerder parten. Daarom kwam hij in de voorbereiding in wedstrijden niet aan bod, om de pees niet te overbelasten : "Eigenlijk was het de bedoeling om na dit seizoen een operatie uit te voeren en de pees te laten schoonmaken. Maar zo lang hield ik het niet uit. Ik kreeg sneller last dan voorzien. De eerste vijf matchen voetbalde ik pijnvrij. Alleen in de laatste vijf minuten tegen Standard, de vijfde match, kreeg ik wat last. De week daarop startte ik toch op Cercle. Eigenlijk had ik daar niet meer aan de aftrap moeten komen. Maar in het belang van het team deed ik het wel." Op Cercle hanteerde Lierse voor het eerst de lange bal naar targetspits Peeters, waarop andere spelers konden aansluiten. In vergelijking met toen heeft Lierse een nieuwe trainer, maar zoals het nu voetbalt, kan hij het team zeker depanneren : "Als er één systeem is waar ik echt goed in pas, is het dit systeem, met twee vleugelspitsen. Het is duidelijk dat Lierse momenteel een targetman mist." Hooguit nog een paar weken, als het Peeters wat meezit. GEERT FOUTRE