Igor Nikolovski, Mamuka Tsereteli, Geoffrey Claeys, Jan Verlinden, Simon Seslar, Oleg Veretennikov, Carlos Alberto, Pedrag Sikimic, Pepa, Trésor Empoke, Geir Frigard, Gilles DeBilde : meer dan een elftal dat de laatste drie seizoenen de geel-zwarte kleuren vet betaald ontsierde. Ik ben dertig jaar en al vierentwintig seizoenen volg ik elke thuiswedstrijd van SK Lierse. In de jaren '80 ging het met ups en downs, maar in de jaren '90 werd de revival ingezet met als hoogtepunt de kampioenstitel in 1997.
...

Igor Nikolovski, Mamuka Tsereteli, Geoffrey Claeys, Jan Verlinden, Simon Seslar, Oleg Veretennikov, Carlos Alberto, Pedrag Sikimic, Pepa, Trésor Empoke, Geir Frigard, Gilles DeBilde : meer dan een elftal dat de laatste drie seizoenen de geel-zwarte kleuren vet betaald ontsierde. Ik ben dertig jaar en al vierentwintig seizoenen volg ik elke thuiswedstrijd van SK Lierse. In de jaren '80 ging het met ups en downs, maar in de jaren '90 werd de revival ingezet met als hoogtepunt de kampioenstitel in 1997. Maar hoogmoed komt voor de val en in plaats van de grootste kleine club van het land, wilde men de kleinste grote club van het land worden. Het Champions-Leaguegeld verblindde het hele bestuur, maar het avontuur eindigde met één punt en een enorme kater. Jos Daerden werd geofferd en Walter Meeuws kwam. En weer gebeurde hetzelfde. Meeuws won de beker en the sky werd the limit, of beter de koeltorens van Doel. Want men ging beginnen aan de LierseArena. Met de verkoop van de 'generatie van '78' zou men genoeg geld in het bakje krijgen om de werken aan te vatten. Helaas was er geen enkele ploeg gek genoeg om astronomische bedragen te betalen. Maar het stadsbestuur zou wel bijspringen om de groteske tribune te betalen. Van het hoogste punt van deze tribune kon men bij goed weer... de koeltorens van Doel zien. Spijtig genoeg zou dat de komende jaren het enige zijn dat men te zien kreeg. Op het veld was er alleen nog een stelletje niet vooruit te branden spelers te zien, wat niet verwonderlijk was aangezien men speelt zoals men traint en dat was het laatste jaar onder Meeuws een lachertje. Een trainer die constant op zijn horloge kijkt om te zien of het nog niet gedaan is, spelers die halfdronken komen trainen ( Dirk Huysmans), spelers die niet trainden ( Eric Van Meir)... Meeuws vertrok en Regi VanAcker kwam en het werd nog erger. Maar hij kwam niet alleen, neen, hij had een looptrainer bij, een individuele trainer, een recuperatietrainer, alleen geen puntentrainer, want zonder de achttienjarige Stein Huysegems zat Lierse in tweede klasse. Wel waren er plaatsjes in de kern voorzien voor de halfinvalide en dikbetaalde Nikolovski en de verdwaalde Frigard. Van Acker kon ook starten en de Zonnegod kwam, Hij Die Alles Wist, DonEmilio. Fandagen waren te min voor hem, spektakel kende hij alleen van horen zeggen, maar het ergste was dat hij helemaal de ziel uit de ploeg nam. Lierse werd een Brussels wingewest met Marius Mitu, Laurent Fassotte, Bertrand Crasson, De Bilde, Nicolas Timmermans, Jimmy Smet en natuurlijk enkele hulptrainers. En het bestuur ? Dat keek toe en deed niks, buiten de lijken zo diep mogelijk in de kasten stoppen. Zelfs toen Karel Snoeckx, de enige echte Lierseman, zijn ongenoegen uitte en door de Zonnekoning werd ontslagen, knikten Gaston Vets en Co. Toen wat later de Maradona van Merchtem, Gille$ De Bilde, lachte met een nederlaag, waren er talrijke verzoeningspogingen en werd Gilleke weer opgenomen in de groep, in de hoop dat hij misschien ooit nog eens een doelpunt zou maken. Maar Lierse had de grootste medische staf van België, was de enige ploeg met een videoanalist-trainer en had nog steeds de beste jeugdopleiding hoewel op Stef Wils na geen enkel jeugdproduct meespeelde. Conclusie van dit alles : een bestuur dat geen toezicht houdt op het sportieve en alle buitensporige eisen van zijn trainers inwilligt en bovendien een veel te grote voetbaltempel wil bouwen die nog nooit volgelopen is, tekent zijn eigen doodsvonnis en wat veel erger is, ook dat van de club. Het enige waar ik me aan optrek, zijn de woorden van voorzitter Vets : "Als ik moet kiezen tussen mijn paarden en voetbal, kies ik voor mijn paarden." Ik zou zeggen, geen woorden maar daden : verlaat Lierse en liefst zo vlug mogelijk. Gino Van Looy, Kessel