Over vier weken kiezen de 209 leden van de FIFA een nieuwe voorzitter. Enkele maanden later krijgt ook de UEFA bijna zeker een nieuwe president. Veel voetballiefhebbers zijn nauwelijks geïnteresseerd in de opvolgers van Sepp Blatter en Michel Platini. Ze geloven dat de beslissingen van de wereldvoetbalbond en de Europese voetbalunie nauwelijks of geen impact hebben op de nationale competities of hun lievelingsclub.
...

Over vier weken kiezen de 209 leden van de FIFA een nieuwe voorzitter. Enkele maanden later krijgt ook de UEFA bijna zeker een nieuwe president. Veel voetballiefhebbers zijn nauwelijks geïnteresseerd in de opvolgers van Sepp Blatter en Michel Platini. Ze geloven dat de beslissingen van de wereldvoetbalbond en de Europese voetbalunie nauwelijks of geen impact hebben op de nationale competities of hun lievelingsclub. Ten onrechte. De Europese topclubs lijken immers van plan gebruik te maken van het machtsvacuüm in het internationale voetbal om hun plannen door te drukken. Vooral bij de UEFA zal het nog even duren voor duidelijk wordt wie aan de touwtjes gaat trekken. Secretaris-generaal Gianni Infantino wordt volledig in beslag genomen nu hij campagne voert om FIFA-voorzitter te worden. De kans dat hij in zijn huidige functie terugkeert, is minimaal. Ook als hij niet de grote baas van het wereldvoetbal wordt. De nieuwe UEFA-voorzitter wil wellicht een eigen mannetje in die cruciale functie. Het zal in ieder geval nog een tijdje duren vooraleer Platini vervangen wordt. De UEFA wil haar president immers alle tijd geven om zijn naam te zuiveren. Een datum voor de verkiezing van een nieuwe voorzitter wordt pas vastgelegd nadat het beroep van de Fransman tegen zijn schorsing van acht maanden door de beroepscommissie van de FIFA én het Internationaal Tribunaal voor de Sport is behandeld. Nadien hebben de kandidaten voor de opvolging nog enkele maanden nodig om zich te presenteren. Het zou een klein mirakel zijn als er nog dit seizoen een opvolger komt. Het is dan ook geen toeval dat de leiders van de grote clubs zich dezer dagen roeren. Opmerkelijk was dat zowel Juventusvoorzitter Andrea Agnelli als Bayern München-CEO Karl-Heinz Rummenigge vorige week op een forum aan de Bocconi Universiteit in Milaan pleitten voor de oprichting van een Europese Super League. Het leek of we terug gekatapulteerd werden naar 1998, toen de UEFA slechts dankzij een pak toegevingen (aantal deelnemers, financiën) aan de toppers een afscheuring van de groten kon vermijden. Een Europese Super League is het monster van Loch Ness van het Europese topvoetbal. 'Ik sluit een Super League niet uit', vertelde Rummenigge. 'Zo'n Super League zou een twintigtal clubs uit Engeland, Spanje, Italië, Duitsland en Frankrijk tellen. Ik zie ook de mogelijkheid om een aantal wedstrijden af te werken in Amerika of Azië.' Andrea Agnelli maakte duidelijk waar het de topclubs om te doen is. 'De tv-rechten van de Champions League bedragen 1,58 miljard euro, voor de NFL (National Football League) is dat 7,14 miljard euro. Terwijl uit allerlei markstudies blijkt dat het voetbal 1,6 miljard fans heeft, tegenover 150 miljoen voor het American football.' Dat de sterke man van Juventus het belang van de groten voor ogen heeft, is niet onlogisch. Het ligt echter anders voor Karl-Heinz Rummenigge. De Duitser is niet alleen CEO van Bayern, maar ook voorzitter van de European Club Association. De ECA telt ruim tweehonderd clubs, waarvan de overgrote meerderheid dus uit de boot zou vallen. Michaël Verschueren, zoon van Mister Michel en bestuurslid van de ECA, moet Rummenigge dringend interpelleren over zijn ambities om de topclubs solo te laten gaan. Gianni Infantino, die vanmiddag - net als sjeik Salman uit Bahrein - niet deelneemt aan het debat van de kandidaat-voorzitters in het Europese parlement, vond toch even tijd om te reageren op de uitspraak van Karl-Heinz Rummenigge. 'De Europese Super League bestaat al', zei hij, 'en heet UEFA Champions League.' De ECA sloot vorig jaar nog een akkoord met de UEFA af, waardoor de Europese competities tot 2022 gereguleerd zijn. In ruil kreeg de ECA twee zitjes in het Uitvoerend Comité van de UEFA. Insiders betwijfelen of de topclubs echt hun eigen weg willen gaan, maar geloven dat ze vooral uit zijn op nieuwe concessies voor de grote landen en clubs. In 2018 wordt opnieuw gepraat over de verdeling van het prijzengeld van de Champions League. De Europese groten zouden vooral uit zijn op automatische deelneming aan de Champions League. Dus ook als ze zich niet kunnen plaatsen via de nationale competitie. Dat kan alleen ten koste van clubs uit kleinere voetballanden gaan en zou voor gevolg hebben dat we op het kampioenenbal nog vaker dezelfde affiches voorgeschoteld krijgen. DOOR FRANÇOIS COLIN'Monster van Europese Super League duikt opnieuw op als gevolg machtsvacuüm bij UEFA.