Welke stormen moeten er de voorbije maanden in het hoofd van Jacky Mathijssen hebben gewoed? Heel moeizaam verwerkte hij de breuk met Club Brugge, een proces dat maanden zou duren, zoals hij in mei jl. in een openhartig interview met dit blad vertelde. Mathijssen besefte dat zijn imago was beschadigd. En intussen zag hij hoe Club Brugge aan het seizoen begon, met steeds beter combinatievoetbal en met een trainer, Adrie Koster, die na aanvankelijk scepticisme al snel als een Vernieuwer gold. Terwijl de resultaten tot op dit moment eigenlijk nauwelijks beter zijn dan vorig seizoen: Club telde toen na twaalf competitiewedstrijden amper twee punten minder dan nu, voor het in november aan een zwarte periode begon. Maar het speelt nu wel attractiever, herkenbaarder, moediger, ...

Welke stormen moeten er de voorbije maanden in het hoofd van Jacky Mathijssen hebben gewoed? Heel moeizaam verwerkte hij de breuk met Club Brugge, een proces dat maanden zou duren, zoals hij in mei jl. in een openhartig interview met dit blad vertelde. Mathijssen besefte dat zijn imago was beschadigd. En intussen zag hij hoe Club Brugge aan het seizoen begon, met steeds beter combinatievoetbal en met een trainer, Adrie Koster, die na aanvankelijk scepticisme al snel als een Vernieuwer gold. Terwijl de resultaten tot op dit moment eigenlijk nauwelijks beter zijn dan vorig seizoen: Club telde toen na twaalf competitiewedstrijden amper twee punten minder dan nu, voor het in november aan een zwarte periode begon. Maar het speelt nu wel attractiever, herkenbaarder, moediger, inventiever, met meer circulatievoetbal en minder met lange ballen, met gevaar vanuit alle linies. Hoe moet een trotse trainer als Mathijssen zich dan voelen? Stelt hij zichzelf in vraag, botst hij op de grenzen van zijn kwaliteiten? Jacky Mathijssen deed er geen uitspraken over. Hij hield zich op in de luwte. Die is nu doorbroken. Afgelopen maandag werd Mathijssen voorgesteld als de nieuwe trainer van Lokeren. Een paar weken geleden leek Frank Vercauteren nog de eerste kandidaat om op Daknam het roer over te nemen, maar een zege op Roeselare hield Aleksandar Jankovic in het zadel. Nu wordt de Serviër alsnog gedumpt. Het moet zijn dat Jacky Mathijssen echt weer aan het werk wil om in dit wespennest aan de slag te gaan. Lokeren voert al jaren een hapsnapbeleid dat haaks staat op iedere vorm van continuïteit. In het vreemdenlegioen (21 buitenlanders, 7 Belgen) is de bemoeizucht van voorzitter Roger Lambrecht grenzeloos en ziet sportief directeur Willy Verhoost zijn Afrikanen graag spelen. Hoe zal de consequente Jacky Mathijssen omgaan met die druk? Lambrecht is al vijftien jaar alleenheerser op Daknam. Vergaderingen zijn zeldzaam. De inmiddels 78-jarige Lambrecht omringde zich met jaknikkers, met mensen die alleen kunnen overleven en functioneren als er hem naar de mond wordt gepraat. Iedereen is bang van zijn driftige uitbarstingen en humeurschommelingen. Mensen die kritiek op hem uitoefenen - zoals Frédéric Dupré- worden op non-actief gezet, ook al had Lambrecht voordien al openlijk het proces gemaakt van de rechtsachter. De aanstelling van Jacky Mathijssen is in Lokeren de achttiende trainerswissel sinds Roger Lambrecht in 1994 de schulden wegwerkte en voorzitter werd. Op Fi Van Hoof en ... Paul Put na bleef niet één trainer langer dan twee jaar. De ambtsperiode van Aleksandar Jankovic duurde niet eens zeven maanden, Ariël Jacobs werkte er eerder amper drie maanden. Jankovic probeerde verzorgd te voetballen, heette eigenzinnig te zijn en raakte door de tegenvallende resultaten steeds meer in een isolement. Vooral het gebrek aan scorend vermogen brak hem zuur op. Het is nog maar de vraag of Jacky Mathijssen dat kan ombuigen. De Limburger beschouwt zichzelf als een rendementstrainer die spelers mentaal sterker maakt. Hij bouwde zijn reputatie op bij clubs van het niveau van Lokeren. Maar hij komt er snel genoeg achter welke soms tegenstrijdige belangen er daar spelen. Mathijssen zal aanvankelijk volop gesteund worden maar snel kennismaken met de rauwe realiteit. Die is dat je in de eerste plaats Roger Lambrecht een goed gevoel moet geven. Daarmee alleen breng je een club op termijn niet vooruit. Lokeren is, het steeds groter wordende trainerskerkhof ten spijt, al jaren een grijze muis met een zeer ondoorzichtige structuur. Het heeft absoluut nood aan een nieuwe dynamiek. En aan een realistisch verwachtingspatroon. Roger Lambrecht beoogde in het begin van het seizoen een plaats in de eerste zes en was zeer enthousiast over het attractieve voetbal dat Jankovic bracht. Drie maanden later is dat anders. Dan weet je het echt niet meer. Maar intussen regeert Lambrecht verder. Met ijzeren hand. Hoe lang houdt de principiële Mathijssen het in dit soort regime vol? door JACQUES SYSDe balans van Roger Lambrecht: achttien trainers-wissels in vijftien jaar