PLUS

1. PREBEN ELKJAER LARSEN

De Deense aanvaller werd ontdekt toen hij als junior verkommerde bij FC Köln, want Hennes Weisweiler geloofde niet in hem. Larsen zat alleen en had veel last van heimwee. Roger Van Gool tipte Aloïs Derycker toen hij een oefeninterland tussen de beloften van Denemarken en Nederland ging volgen. Larsen stond in het begin conditioneel nergens, waardoor hij eerst met de invallers diende te spelen. Hij kende een glorieuze start in een bekerduel tegen Standard, waar er een 0-3-achterstand werd opgehaald. Drie goals van Wlodek Lubanski, een wereldtreffer van René Verheyen en een doelpunt van Larsen zorgden na verlengingen voor een onwaarschijnlijke 5-3. Larsen verdween niet meer uit het team. Hij beschikte over een ongelofelijke versnelling, was heel efficiënt en viel op door zijn vechtlust. Larsen was een vat vol emoties, die na een sterk EK'84 een transfer versierde naar het Italiaanse Hellas Verona.

2. JAN KOLLER

Boomlange Tsjechische aanvaller die bij Sparta Praag amper aan de bak kwam. Werd in 1996 op aanraden van Jozef Vacenovsky bekeken in de derby met de invallers in derde klasse tegen Slavia. De targetman werd constant tegen de grond getrokken, maar scoorde tweemaal en was goed voor een assist.

Fi Vanhoof wilde graag de middenvelders Vaclav Budka en Roman Vonasek, maar door toedoen van voorzitter Roger Lambrecht werd ook de timide Koller getransfereerd. Hij wilde zelf niet komen, want zijn toenmalige vriendin had een zoontje van acht jaar die een verhuis niet zag zitten. Koller kaatste goed, was sterk met het hoofd en ontwikkelde op de juiste manier zijn voetenspel in de Belgische tweede klasse. Werd voor bijna 3 miljoen euro in 1999 aan Anderlecht verkocht, door de aanwezigheid van zijn oud-buurman Aimé Anthuenis als trainer daar.

3. BOB HOOGENBOOM

Maar liefst 14 seizoenen en 449 wedstrijden - nog altijd een record - speelde de Amsterdamse meevoetballende doelman voor de Waaslanders. Hij werd door de supporters verkozen tot beste keeper ooit, want hij beleefde in de jaren 80 alle successen (leverde op Dinamo Moskou en bij Barcelona zijn beste prestatie ooit). De pretentievolle Hoogenboom was eigendom van Ajax, maar zat door blessures en de zware concurrentie op de invallersbank. Hij werd verhuurd aan zijn oude amateurclub De Spartanen en bereikte daar zelfs het Nederlands amateurelftal. Bij de promotie naar eerste betaalde Lokeren 55.000 frank (ca. 1350 euro) voor de opvolger van Zdenko Vukasovic, die opviel met zijn schitterende sprongkracht en zijn prettig gestoord gedrag. Speciaal figuur, een clubicoon dat sterk was in de één-tegen-éénduels, maar heel eigenzinnig.

MIN

1. ALEN MRZLECKI

Fysiek sterke Kroatische centrale verdediger, die in 2000/01 voor Harelbeke een superseizoen kende onder de hoede van zijn landgenoot Enver Alisic, een op zijn minst markante trainer. Het was sportief directeur Willy Verhoost die sterk aandrong op zijn komst, waarvoor voorzitter Roger Lambrecht maar liefst 375.0000 euro neertelde. Verhoost stelde hem voor als de tweede Beckenbauer. Hij speelde als een ouderwetse libero, was heel traag maar sterk met het hoofd. Minzame jongen, die goed overeenkwam met de Sloveense doelman Mladen Dabanovic en wijlen Suad Katana. Speelde alleen een bekerwedstrijd en verdween snel naar de B-kern, waar hij een hernialetsel opliep. Werd nog verhuurd aan het toen financieel noodlijdende KV Mechelen. Mrzlecki stond in totaal drie jaar op de loonlijst en kostte de club in totaal 1 miljoen euro.

2. MAREL BALDVINSSON

IJslandse aanvaller die als belofte-international in januari 2003 voor 300.000 euro (met de clausule van 25 procent op een eventuele doorverkoop) via Didier Frenay naar Daknam werd geloodst. Hij moest in navolging van Arnar Gretarsson en vooral regisseur Runar Kristinsson voor een sportieve meerwaarde zorgen. Miste het onverzettelijke en zelfstandige karakter van zijn landgenoten, toonde nooit de grootste werkkracht en vertoefde te veelvuldig in de ziekenboeg. Verzweeg lang zijn blessures uit schrik om geen volwaardige speelkansen te krijgen. Te verwende jongen die de voetbalkwaliteiten ontbeerde om de hooggespannen verwachtingen in te lossen. Vooral zijn balaanname (er was sprake van 'bal-kwijt-son'), traptechniek en opportunisme voor doel waren ondermaats. Hij werd in 2006 medisch afgekeurd voor profvoetbal.

3. MOHAMED TIMOUMI

Authentieke Marokkaanse nummer tien die in 1985 werd uitgeroepen tot Afrikaans Voetballer van het Jaar en op basis daarvan in 1987 een transfer versierde naar Lokeren. Bij zijn komst werd de spelmaker aangekondigd als een kind van de koning. Moest zich constant op het paleis melden wanneer er een evenement voor het voetbal werd georganiseerd. Het probleem was dat Timoumi altijd weg was voor verplichtingen met de nationale ploeg en ook fysiek niet sterk genoeg bleek voor de Belgische competitie. Beschikte nochtans over een gave trap met zijn linkervoet, hetgeen ook de Nederlandse trainer Wim Janssen en Wlodek Lubanski was opgevallen. Bleef uiteindelijk twee seizoenen en was in dertig duels goed voor vijf doelpunten, maar deemsterde volledig weg toen Aimé Anthuenis de sportieve leiding kreeg.

DOOR FREDERIC VANHEULE

De Deense aanvaller werd ontdekt toen hij als junior verkommerde bij FC Köln, want Hennes Weisweiler geloofde niet in hem. Larsen zat alleen en had veel last van heimwee. Roger Van Gool tipte Aloïs Derycker toen hij een oefeninterland tussen de beloften van Denemarken en Nederland ging volgen. Larsen stond in het begin conditioneel nergens, waardoor hij eerst met de invallers diende te spelen. Hij kende een glorieuze start in een bekerduel tegen Standard, waar er een 0-3-achterstand werd opgehaald. Drie goals van Wlodek Lubanski, een wereldtreffer van René Verheyen en een doelpunt van Larsen zorgden na verlengingen voor een onwaarschijnlijke 5-3. Larsen verdween niet meer uit het team. Hij beschikte over een ongelofelijke versnelling, was heel efficiënt en viel op door zijn vechtlust. Larsen was een vat vol emoties, die na een sterk EK'84 een transfer versierde naar het Italiaanse Hellas Verona. Boomlange Tsjechische aanvaller die bij Sparta Praag amper aan de bak kwam. Werd in 1996 op aanraden van Jozef Vacenovsky bekeken in de derby met de invallers in derde klasse tegen Slavia. De targetman werd constant tegen de grond getrokken, maar scoorde tweemaal en was goed voor een assist. Fi Vanhoof wilde graag de middenvelders Vaclav Budka en Roman Vonasek, maar door toedoen van voorzitter Roger Lambrecht werd ook de timide Koller getransfereerd. Hij wilde zelf niet komen, want zijn toenmalige vriendin had een zoontje van acht jaar die een verhuis niet zag zitten. Koller kaatste goed, was sterk met het hoofd en ontwikkelde op de juiste manier zijn voetenspel in de Belgische tweede klasse. Werd voor bijna 3 miljoen euro in 1999 aan Anderlecht verkocht, door de aanwezigheid van zijn oud-buurman Aimé Anthuenis als trainer daar. Maar liefst 14 seizoenen en 449 wedstrijden - nog altijd een record - speelde de Amsterdamse meevoetballende doelman voor de Waaslanders. Hij werd door de supporters verkozen tot beste keeper ooit, want hij beleefde in de jaren 80 alle successen (leverde op Dinamo Moskou en bij Barcelona zijn beste prestatie ooit). De pretentievolle Hoogenboom was eigendom van Ajax, maar zat door blessures en de zware concurrentie op de invallersbank. Hij werd verhuurd aan zijn oude amateurclub De Spartanen en bereikte daar zelfs het Nederlands amateurelftal. Bij de promotie naar eerste betaalde Lokeren 55.000 frank (ca. 1350 euro) voor de opvolger van Zdenko Vukasovic, die opviel met zijn schitterende sprongkracht en zijn prettig gestoord gedrag. Speciaal figuur, een clubicoon dat sterk was in de één-tegen-éénduels, maar heel eigenzinnig. Fysiek sterke Kroatische centrale verdediger, die in 2000/01 voor Harelbeke een superseizoen kende onder de hoede van zijn landgenoot Enver Alisic, een op zijn minst markante trainer. Het was sportief directeur Willy Verhoost die sterk aandrong op zijn komst, waarvoor voorzitter Roger Lambrecht maar liefst 375.0000 euro neertelde. Verhoost stelde hem voor als de tweede Beckenbauer. Hij speelde als een ouderwetse libero, was heel traag maar sterk met het hoofd. Minzame jongen, die goed overeenkwam met de Sloveense doelman Mladen Dabanovic en wijlen Suad Katana. Speelde alleen een bekerwedstrijd en verdween snel naar de B-kern, waar hij een hernialetsel opliep. Werd nog verhuurd aan het toen financieel noodlijdende KV Mechelen. Mrzlecki stond in totaal drie jaar op de loonlijst en kostte de club in totaal 1 miljoen euro. IJslandse aanvaller die als belofte-international in januari 2003 voor 300.000 euro (met de clausule van 25 procent op een eventuele doorverkoop) via Didier Frenay naar Daknam werd geloodst. Hij moest in navolging van Arnar Gretarsson en vooral regisseur Runar Kristinsson voor een sportieve meerwaarde zorgen. Miste het onverzettelijke en zelfstandige karakter van zijn landgenoten, toonde nooit de grootste werkkracht en vertoefde te veelvuldig in de ziekenboeg. Verzweeg lang zijn blessures uit schrik om geen volwaardige speelkansen te krijgen. Te verwende jongen die de voetbalkwaliteiten ontbeerde om de hooggespannen verwachtingen in te lossen. Vooral zijn balaanname (er was sprake van 'bal-kwijt-son'), traptechniek en opportunisme voor doel waren ondermaats. Hij werd in 2006 medisch afgekeurd voor profvoetbal. Authentieke Marokkaanse nummer tien die in 1985 werd uitgeroepen tot Afrikaans Voetballer van het Jaar en op basis daarvan in 1987 een transfer versierde naar Lokeren. Bij zijn komst werd de spelmaker aangekondigd als een kind van de koning. Moest zich constant op het paleis melden wanneer er een evenement voor het voetbal werd georganiseerd. Het probleem was dat Timoumi altijd weg was voor verplichtingen met de nationale ploeg en ook fysiek niet sterk genoeg bleek voor de Belgische competitie. Beschikte nochtans over een gave trap met zijn linkervoet, hetgeen ook de Nederlandse trainer Wim Janssen en Wlodek Lubanski was opgevallen. Bleef uiteindelijk twee seizoenen en was in dertig duels goed voor vijf doelpunten, maar deemsterde volledig weg toen Aimé Anthuenis de sportieve leiding kreeg. DOOR FREDERIC VANHEULE