Aankomen bij Stamford Bridge doet altijd wat raar aan nadat je uit de metro bent gestapt bij halte Fulham Broadway en je bijna voorbij het stadion loopt zonder het te merken. De thuishaven van de Blues lijkt dan ook meer op een gebouw vol luxeappartementen dan op een hedendaagse voetbaltempel. Eenmaal in het stadion loop je van aan de ingang tot aan de zaal waar de persconferentie van Rafael Benítez plaatsvindt over een kamerbreed tapijt. De persbabbel aan de vooravond van de Europa Leaguematch tegen FC Basel vindt plaats in de Harris Suite(genoemd naar een oud-speler van Chelsea, nvdr).
...

Aankomen bij Stamford Bridge doet altijd wat raar aan nadat je uit de metro bent gestapt bij halte Fulham Broadway en je bijna voorbij het stadion loopt zonder het te merken. De thuishaven van de Blues lijkt dan ook meer op een gebouw vol luxeappartementen dan op een hedendaagse voetbaltempel. Eenmaal in het stadion loop je van aan de ingang tot aan de zaal waar de persconferentie van Rafael Benítez plaatsvindt over een kamerbreed tapijt. De persbabbel aan de vooravond van de Europa Leaguematch tegen FC Basel vindt plaats in de Harris Suite(genoemd naar een oud-speler van Chelsea, nvdr). Aan de vragen te horen heeft de sympathieke Spaanse coach wel wat gemeen met het stadion: hij is er wel, maar valt niet op en luistert rustig naar de antwoorden van JuanMata. De meeste vragen gaan over de mogelijke terugkeer van José Mourinho volgend seizoen. Dat Benítez wel degelijk in de zaal zit, schijnt de vragenstellers niet te deren. Wij achten ons moment gekomen om een vraag over EdenHazard te stellen. Het is immers daarvoor dat we naar Londen zijn afgezakt, om eens te polsen wat ze hier vinden van de met veel bombarie aangekondigde miljoenentransfer. "Hazard is al het hele seizoen lang van groot belang voor de ploeg geweest", aldus Benítez. "Chelsea zet sinds enkele jaren in op jonge talentvolle spelers en Eden is een van die jonge talenten die zich goed uit de slag hebben getrokken in hun eerste seizoen. Hij heeft zich moeten aanpassen aan het Engelse spel. Dat is al aardig gelukt, maar ik weet zeker dat hij nog beter kan. Je moet hem nog wat tijd geven. Hij moet nog beter kunnen want hij is deel van de toekomst van deze club." Ze zijn hier wat minder euforisch dan wij in België waren na zijn fantastische seizoensbegin en zijn nominatie voor de award van Speler van het Jaar. De Britse pers, nochtans, deelt de mening van Benítez. "Toen hij hier aankwam, verwachtte men een soort Messi uit Frankrijk", aldus Simon Johnson, journalist van de London Evening Standard. "Die indruk werd nog versterkt door de gigantische transfersom. Hazard was zowat het symbool van de ommekeer van Chelsea. De Blues lieten het typisch Britse krachtvoetbal voor wat het was en zetten in op snelle, technisch onderlegde spelers. Zijn debuut was perfect. Hij zweefde over het terrein, maar kende daarna - net zoals de rest van het team - een fikse terugval. Daar zat het vertrek van Roberto Di Matteo en de aanpassing aan de komst van Benítez zeker voor iets tussen. Er wordt Hazard wel eens verweten dat hij nooit negentig minuten lang schittert. Hij zou al te vaak zijn momenten uitkiezen. Ik herinner me nog de heenwedstrijd tegen Steaua Boekarest waarin hij echt rampzalig speelde. Enkele dagen later was hij evenwel de matchwinnaar in de bekerwedstrijd tegen Manchester United. Alles bij mekaar speelde Hazard een zeer goed eerste seizoen." In de terugwedstrijd tegen FC Basel speelde Hazard 75 minuten en werkte hij mee aan de kwalificatie voor de finale. Hij maakte het openingsdoelpunt en telkens als hij de bal aan de voet had, voelde je de verwachtingen van de fans opleven. "Persoonlijk ben ik erg tevreden want ik heb veel grote wedstrijden kunnen spelen en heb zoveel goals kunnen maken en assists kunnen geven als ik vooraf had verwacht", aldus onze landgenoot. "Op collectief vlak ben ik wat op mijn honger blijven zitten. We hadden beter kunnen presteren. De eerste twee maanden speelde ik zeer goed, nadien liet de vermoeidheid zich voelen. Vooral de zware voorbereiding en de snelle opeenvolging van wedstrijden was wat in de kleren gekropen. Sinds anderhalve maand heb ik dat goede niveau gelukkig weer te pakken." Tweede tussenstop: het noorden van Londen, op een uur van het stadscentrum. Bulls Cross, in de wijk Enfield, om precies te zijn. Niet echt London city meer, maar toch ook nog niet echt het platteland. Het is hier dat het trainingscentrum van Tottenham Hotspur is neergepoot. Een mooi complex, helemaal omgeven door een tiental voetbalvelden die perfect onderhouden zijn. De training van de A-kern is net afgelopen wanneer we André Villas-Boas tegen het lijf lopen. Op onze vraag over het eerste seizoen van Jan Vertonghen bij de Spurs antwoordt Villas-Boas: "Jan heeft een geweldige persoonlijkheid en het nodige doorzettingsvermogen om als een natuurlijke leider te worden beschouwd door de andere spelers en als een voorbeeld door de jongeren. Zijn polyvalentie - ik heb hem al als centrale verdediger en als linksback uitgespeeld - was van groot belang voor ons dit seizoen. Hij heeft een meer dan behoorlijke techniek overgehouden aan zijn Ajaxopleiding, net zoals alle verdedigers die in Nederland zijn opgeleid. Ik zie in Jan voornamelijk een centrale verdediger. Hij speelt daar ook het liefst. Zijn vista en spelinzicht maken evenwel dat hij zich aan eender welke positie snel weet aan te passen. Ik weet dat hij bij de nationale ploeg steevast als linksback wordt uitgespeeld en in de League Cupwedstrijd tegen Norwich (2-1 verloren) heb ik hem zelfs op de positie van verdedigende middenvelder gezet." Men heeft nochtans lang gedacht dat die polyvalentie zijn evolutie niet ten goede zou komen. In juli vorig jaar begon hij aan de zijde van William Gallas in het hart van de verdediging, door de blessure van Younes Kaboul. Na het uitvallen van Benoît Assou-Ekotto verhuisde hij naar de linkerflank. Met succes want zijn eerste doelpunt in de Premier League kwam er in de met 2-3 gewonnen wedstrijd tegen Manchester United na een geweldige rush op die linkerflank. Zijn gebrek aan pure snelheid brengt hem evenwel regelmatig in de problemen wanneer hij tegen een pijlsnelle winger moet spelen. Op links kan hij zijn spelinzicht - toch dé troef van Vertonghen - minder goed uitspelen. "Toch denk ik dat zijn polyvalentie hem in de huidige opstelling al van nut is geweest", aldus Garth Crooks, adviseur van de BBC. "Villas-Boas was zich ervan bewust dat Tottenham er op het einde van vorig seizoen fysiek door zat en roteert daarom zodra hij kan. Vertonghen is na Gareth Bale zeker de beste speler van Tottenham dit seizoen. Ik denk dat hij zelfs kan uitgroeien tot aanvoerder van dit team. Hij was pas echt gelanceerd toen hij aan de zijde van Michael Dawson in het hart van de verdediging mocht spelen. Hij leest het spel zo goed dat hij de deur vaak al dichtdoet nog voor een aanvaller in zijn rug kan duiken. Hij heerst in het luchtruim en heeft een uitstekende tackle. Zijn goede inspeelpass maakt dat hij meer dan alleen het defensieve werk aankan. Vertonghen is vaak het vertrekpunt van een aanval." Bij wijze van kers op de taart ontving Vertonghen in maart de award voor speler van de maand. Best wel uitzonderlijk als je weet dat Vertonghen nog maar de tiende verdediger is die die eer te beurt valt sinds augustus 1994. Door de knalprestaties van Jan Vertonghen zouden we bijna vergeten dat ook MoussaDembélé een prachtig debuutseizoen op White Hart Lane (bijna) achter de rug heeft. Dembélé kwam vorige zomer over van Fulham, een andere Londense club waar hij steevast werd bewierookt door coach Martin Jol. De Nederlandse coach noemde Dembélé toen al een van de beste spelers van de Premier League, maar onze landgenoot zette dit seizoen nog een pas voorwaarts. Er werd getwijfeld aan zijn spelstijl: is die niet te nonchalant en te onregelmatig voor de Premier League en past die wel bij een club die week na week voor een Champions Leagueticket knokt? Die vooroordelen heeft hij intussen overwonnen. Hij toonde zich bij Fulham al een gedisciplineerde aanjager. Die nieuwe positie gaat hem zo goed af dat onze Britse collega's ons bijna niet geloven wanneer we hen vertellen dat Dembélé zijn carrière als aanvaller begon. Dembélé heeft de verwachtingen tot nu toe meer dan ingelost bij Tottenham. De overstap naar de Spurs had aanvankelijk nochtans wat weg van een vergiftigd geschenk. Het middenveld van Tottenham was met kleppers als Rafael van der Vaart en Luka Modric de motor van het succes van de Spurs. Die leemte moest onze landgenoot samen met de IJslander Gylfi Sigurdsson en de Amerikaan Clint Dempsey zien op te vullen. Die laatste was in het begin een concurrent van Dembélé voor de positie van aanvallende middenvelder, maar het was Villas-Boas die onze landgenoot al snel een rij achteruit trok om daar de plaats van de naar Real vertrokken Modric en de geblesseerde Scott Parker in te nemen. "Zijn debuut was uitstekend", zegt Tom Colomosse, journalist van de London Evening Standard. "Ik stel vast dat hij het iets moeilijker heeft nu Sandro geblesseerd is en hij nog meer moet verdedigen dan daarvoor het geval was. Hij kampt daarnaast ook met wat fysieke ongemakken. We mogen wel stellen dat hij zich in zijn eerste seizoen zeer snel onmisbaar heeft gemaakt." Dat bewijzen overigens ook de statistieken. Met Dembélé in het team wint Tottenham 63 procent van de wedstrijden. Zonder hem amper 14,3 procent. Met Dembélé op het terrein wint Tottenham vaker, scoort het vaker en incasseert het minder tegendoelpunten. Villas-Boas houdt van de reactiesnelheid van onze landgenoot en van de manier waarop hij snelheidsduivels Bale en Aaron Lennon geregeld het straatje instuurt. "Dat hij op meerdere posities uit de voeten kan, is een grote troef voor hem. Zowel in een 4-4-2 als in een 4-4-1-1 is voor hem een sleutelrol weggelegd want hij heerst als geen ander over het middenveld", verklaart Villas-Boas. "Dembélé was een zeer goede transfer. Het valt ons ook op dat we het moeilijk hebben als hij er niet bij is, hoor." Onze laatste Londense stop brengt ons naar het platteland in het noorden van Londen. Op zo'n 35 kilometer van het stadscentrum, in Hertfordshire. Conley, vlak bij St-Albans, is sinds jaar en dag gekend voor de gigantische vastgoedprijzen. Sinds 1999 kennen voetballiefhebbers de regio evenwel ook als de plek waar Arsenal zijn trainingscentrum heeft. Dat kwam er op vraag van Arsène Wenger, de Franse coach die nu al sinds 1996 aan het roer van de Gunners staat. Op deze vrijdagse persconferentie gaan de meeste vragen over de toekomst van Wenger - zijn contract loopt in 2014 af - en zijn eventuele overstap naar PSG. Niemand die wat vraagt over de overtuigende resultaten van Arsenal, dat nu al negen wedstrijden op rij (in verschillende competities) ongeslagen is. Wanneer we Wenger vragen wat hij vindt van de prestaties van ThomasVermaelen dit seizoen, doet hij er liever het zwijgen toe. "Thomas blijft onze aanvoerder, maar meer wil ik er niet over zeggen." Slechte timing van onzentwege dus. Het is ook wel een pijnlijke kwestie natuurlijk. Na het vertrek van Robin van Persie koos Wenger voor onze landgenoot als nieuwe aanvoerder. Een beslissing waar iedereen het mee eens was. "Vermaelen is een leider en een voorbeeld", vindt Rory Smith, journalist van de Times. "Als hij helemaal fit is, staat hij er altijd." Na een meer dan behoorlijke start in het seizoen 2012/13 flaterde Vermaelen enkele malen en koos Wenger bijgevolg voor het centrale duo Per Mertesacker en Laurent Koscielny. Vermaelen zou te vaak uit positie lopen en te aanvallend ingesteld zijn. "Er werd aanvankelijk nochtans flink getwijfeld aan de kwaliteiten van Mertesacker", verklaart James Olley, journalist bij de London Evening Standard. "Maar uiteindelijk speelt de Duitser een dijk van een seizoen. Hij boezemt zekerheid in dankzij zijn goede positiespel en zijn uitstekende kopspel. Koscielny is veeleer een klassieke verdediger, maar dan wel een die Vermaelen perfect vervangen heeft en al wekenlang een zeer hoog niveau haalt. Het duo Mertesacker-Koscielny straalt het meeste vertrouwen uit en Arsenal heeft meer dan ooit nood aan een stevig centraal duo. De resultaten geven Wenger alvast gelijk want sinds Vermaelen op de bank zit, wint Arsenal weer." "Voor Vermaelen, toch de aanvoerder van het team, kwam die ingreep van Wenger als een slag in het gezicht aan", weet Rory Smith. "Er zijn er die spreken over een mogelijk vertrek van Vermaelen, terwijl anderen dan weer menen te weten dat Wenger er volgend seizoen per se een centrale verdediger bij wil. Wat er ook van zij, het ziet ernaar uit dat Vermaelen op een kruispunt in zijn carrière staat. Ofwel gaat hij de strijd aan en komt hij sterker terug dan ooit, ofwel verlaat hij Arsenal komende zomer. Al zou dat wel een zuur afscheid van de Britse hoofdstad zijn..." DOOR STÉPHANE VANDE VELDE IN LONDEN"De ingreep van Wenger was een slag in Vermaelens gezicht." Rory Smith