Ik kan me perfect vinden in deze lijst van genomineerden", oppert oud-doelman Wim De Coninck. "Het is een correcte selectie. Alles bij mekaar is dit de meest rechtvaardige manier van stemmen, door de spelers hun stem te laten uitbrengen. Zij worden geconfronteerd met de tegenstanders, arbiters en coaches. Zij zitten constant in de actie."
...

Ik kan me perfect vinden in deze lijst van genomineerden", oppert oud-doelman Wim De Coninck. "Het is een correcte selectie. Alles bij mekaar is dit de meest rechtvaardige manier van stemmen, door de spelers hun stem te laten uitbrengen. Zij worden geconfronteerd met de tegenstanders, arbiters en coaches. Zij zitten constant in de actie." De afgelopen weken brachten maar liefst 342 profs uit de Jupiler Pro League hun stem uit, wat leidde tot een top drie in vier categorieën: de Profvoetballer, de Doelman, de Trainer en de Scheidsrechter van het Jaar. Net als in 2006 en vorig jaar kan Mbark Boussoufa opnieuw de hoogste prijs meepikken. "Boussoufa is de speler van het seizoen, door de enorme vooruitgang die hij maakte", stelt De Coninck. "Zijn aantal assists blijft fenomenaal, maar ook zijn aantal doelpunten nam toe en zijn vrije trappen verbeterden fel. Hij lokt gemakkelijk fouten uit, zorgt voor veel diepgang en je merkt ook dat hij uitgroeide tot dé leider van Anderlecht. Amper 1m67 groot, maar hij doet het. Dat is pure klasse, vooral door zijn voetballend vermogen. "Hij begon nog beter te spelen vanaf het moment dat hij die twee schorsingsdagen wou vermijden en die gele kaart niet mocht pakken. Pas dan is hij echt heel gefocust beginnen te voetballen. Voor zichzelf had Boussoufa uitgemaakt dat hij absoluut tegen Club Brugge wilde meedoen en het kampioenschap vieren. Het gevolg was duidelijk zichtbaar: geen irritatie tegenover medespelers en scheidsrechters, geen enkele schwalbe, geen wegwerpgebaren of dwaze fouten meer. Ook zijn langere inspanningen namen toe. Ik heb de indruk dat hij zuiver fysiek en cardiovasculair een grotere motor kreeg. Hij kan blijven gaan, ook naar het einde van een wedstrijd toe. Boussoufa kende zijn beste seizoen ooit in België. Nu moet hij vooral kijken naar de sportieve garanties die hij ergens kan krijgen, eerder dan alleen het financiële. Anderlecht dient er alles aan te doen om hem te behouden. " Romelu Lukaku is het symbool van de verjongingskuur, maar vooral een toptalent. Een aimabele jongen zonder capsones, zeker geen vedetteneigingen, heel bescheiden en toegankelijk. Het blijft raar, want je ziet hem niet als een zestienjarige. Die manier van spelen, hoe hij zijn lichaam gebruikt, zijn rustige uitspraken en zijn intelligente positiespel ... Het is eenvoudig: Lukaku blijft een fenomeen: hoe hij op een faire wijze omgaat met zijn tegenstanders en niet enkel op doelpunten jaagt maar ook oog heeft voor zijn medespelers. Hij is qua fysiek, mentaliteit en psychologie ver voor op zijn biologische leeftijdsgenoten. Lukaku was dé openbaring, de ideale bliksemafleider die op een bepaald moment alle ballen bijna blindelings in doel trapte. "In principe kan niemand Lukaku uit de basiself van Anderlecht spelen, want ze hebben hem broodnodig. Ariël Jacobs weet maar al te goed dat hij het verschil kan maken. Lukaku wordt perfect klaargestoomd en goed afgeschermd. Hij heeft daardoor meer rust in het hoofd en kan zich uitsluitend op het voetbal concentreren. Anderzijds mogen ze hem ook niet te veel pamperen en het gevoel geven dat hij uniek is. Dus blijft het een mes dat aan twee kanten snijdt. De aanwezigheid van zijn vader Roger - die het profwereldje wel kent - is op dat vlak goed. Een wijze mens! Wie dat afschermen in het verleden ook heel consequent deed, voor veel mensen vaak tot in den treure toe, was Lei Clijsters met Kim. Dat bleek ook de juiste aanpak, zo blijkt nu. Lukaku minimaliseerde tot nu toe altijd alles en bleef bijzonder rustig bij het succes en de aandacht. Je bent zo goed als je laatste wedstrijd, hé. Volgend seizoen wacht hem een belangrijke test. "Het is goed dat er met Thomas Vermaelen ook een Belg uit het buitenland de laatste drie haalt. Ik zag hem dit seizoen een paar keer bezig met Arsenal. Daar staat hij centraal achterin buiten discussie, toch wel bij een Europese topclub. Dat wil veel zeggen. Niet voor niks kreeg Vermaelen een plek in het elftal van het seizoen van de Premier League. Allemaal mooie referenties. Het blijft echter jammer dat hij, net als Daniel Van Buyten, zo gewoontjes acteert bij de Rode Duivels. Maar dat zal wel te maken hebben met de spelers en de kwaliteit rondom hem. "Vermaelen toont aan dat verdedigen een kunst is. Zeker als je het hebt over het defensieve werk met anticipatie, op techniek en toch vrij fair. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat hij zich daar zo gemakkelijk staande zou houden. Het is natuurlijk een troef om te kunnen uitkomen voor een verzorgd voetballend team. Vermaelen is geen kleerkast, heeft geen imposant figuur, maar hij doet het wel, op motoriek, coördinatie, goede ogen, lef, branie en sprongkracht. En het blijft een bescheiden jongen, heel sterk bewust van zijn mogelijkheden en gebreken. Totaal geen hoogmoed en nog altijd aanspreekbaar voor de Belgische pers. Ik vind het trouwens ook geen toeval dat hij het tot aanvoerder van de nationale ploeg schopte. Iemand met een mooie toekomst, ook door zijn surplus aan scorend vermogen. Bij stilstaande fasen staat Vermaelen door zijn intuïtie vaak op de goede plaats. Iedereen weet dat, maar toch komt hij altijd als eerste aan de bal. Daarom is hij ook zo belangrijk voor Wenger. Dat is het voorbeeld van een trainer die het beste uit elke speler kan halen." Bij de goalies krijgen we sowieso een nieuwe naam op de erelijst. " Simon Mignolet is voor mij de keeper van het seizoen", beweert De Coninck. "Enorme atleet, heel intelligent, één tegen één misschien nog beter dan Stijn Stijnen. Hij heeft goede handen, want heel klemvast. Zeer goed meevoetballend, rustig blijvend onder alle situaties en bijna geen zwakke punten. "Voor zijn eigen ontwikkeling moet Mignolet in het tussenseizoen vertrekken. Hij is met zijn capaciteiten en progressiemogelijkheden echt een goalie voor de Engelse competitie. Je kunt hem blijkbaar moeilijk uit zijn evenwicht brengen. Geen showkeeper, maar sober en correct. Beter doen in België dan de afgelopen maanden lijkt me heel moeilijk. " Silvio Proto keerde terug van Germinal Beerschot naar Anderlecht, wat ook bij mij voor veel twijfels zorgde. Als doelman geeft hij zo'n paniekerige indruk en reageert hij vaak zo ostentatief naar het publiek toe dat ik echt vreesde voor het ergste. Nochtans blijkt zijn fysieke potentie bijzonder groot. Zijn voetenwerk blijft, door die aangeboren nervositeit, heel matig. De manier waarop hij tegen Sint-Truiden, zonder elke vorm van overzicht maar na een grote aanloop over de bal maaide, dat was daarvan het mooiste bewijs. "Toen hij tegen Lyon blunderde, vreesde ik even voor een keepersprobleem. Davy Schollen is en blijft een goede depanneur, maar een topclub als Anderlecht heeft nood aan een puntenpakker en iemand met uitstraling. Maar Proto gaf me de laatste maanden ongelijk. Ik heb gewoon de indruk dat hij zich absoluut wil bewijzen om ook opnieuw bij de nationale ploeg te raken. Meer dan waarschijnlijk drijft hij daarvoor op een soort revanchegevoel en wordt Proto aangestuwd door die adrenalinestoot. Dan is hij op zijn sterkst. Het viel me al op dat hij na een goede redding tegenwoordig de vuisten balt, als expressie voor zijn talent en kwaliteit. Tijdens die schoppartij tegen Standard pakte hij drie geweldige ballen van Milan Jovanovic. Ik weet niet waarom, maar mijn voorbehoud blijft bestaan. "Stijnen is een laatbloeier. Hij zal jaarlijks ook wel zijn foutjes maken, zoals Europees tegen Toulouse, maar dat compenseert hij dan met wereldpartijen, wat hij tegen Valencia perfect illustreerde. Stijn is echt en puur, maar vooral een goede doelman. Wat me bevalt, dat blijft zijn rechtlijnigheid onder alle omstandigheden: zwart is zwart, wit blijft wit. Klikt het niet, dan botst het maar. Bij Stijn is het altijd te nemen of te laten. Een uitzondering in het leven. Wat Stijnen deed met de nationale ploeg, aankondigen dat hij er op zo'n jonge leeftijd al mee stopt, dat zullen er hem in België weinig nadoen. Dat de hypocrisie regeerde, daar kon hij niet mee omgaan. Dat is geweldig! "Stijnen heeft een heel dik vel, kan redelijk wat kritiek incasseren. Ik blijf dat een enorme kwaliteit vinden, want daardoor haalt hij ook altijd hetzelfde niveau. Bij Club Brugge weten ze heel goed wat ze aan hun aanvoerder hebben. Stijnen neemt altijd en overal zijn verantwoordelijkheid, gaat voorop in de strijd, heeft charisma en présence. Daar staat een karaktervent in de goal. Hij heeft een uitnodigende houding, met de achterliggende gedachte: raak maar eens voorbij mij. Het oogt niet allemaal even verfijnd, maar wel o zo efficiënt. Stijnen keept zoals zijn persoonlijkheid is: wie me wil verslaan, zal wel van goeden huize moeten zijn." " L'embarras du choix", poneert De Coninck wanneer hij de namen van de trainers onder ogen krijgt. "Keuze te over. België telt echt veel goede coaches, wat vaak wel eens wordt vergeten. We halen daar een hoog niveau. " Guido Brepoels loodste STVV dit seizoen op zijn eigen speciale manier naar ongekende hoogten. Vooral de combinatie van dat enthousiasme, de beleving én de verwondering die hij tot het einde wekelijks uitstraalde, maakte het echt geweldig en uniek. Je zag die man, een heel authentieke figuur die zich durft bloot te geven, echt met volle teugen genieten. Collectief haalde hij uit die ploeg het maximale rendement. Dat is zeker zijn verdienste. Heel sterk! "Na een geweldige start dacht iedereen dat het sprookje over was, zeker na de inzinking die ze kenden. Maar Brepoels klopte met de vuist op tafel, pakte uit met wat peptalk en het sloeg weer aan. Zijn mentale veerkracht zette hij perfect over op zijn kern. Ik zie een heel herkenbaar systeem, met veel beweging en streven naar verzorgd spel. Brepoels staat er: hij heeft veel volume, kan tegen een stootje en staat duidelijk heel dicht bij zijn groep. Maar hij blijft de baas! Dit superjaar bevestigen wordt onmogelijk. Als hij volgend seizoen als achtste of zelfs tiende eindigt, is het nog goed. "Jacobs is een gentleman, iemand met allure. Een heel verstandig persoon, die bij Anderlecht zorgde voor solidariteit. De ego's werden opzijgeschoven, hij maakte er weer een ploeg van. Niemand voetbalt nog individueel, om in de schijnwerpers te willen staan. Dat is heel frappant en zeer moeilijk. Ik bewonder ook de eerlijkheid in zijn wedstrijdanalyses. Ik had nooit gedacht dat hij de juiste man op de juiste plaats zou zijn. Eerder had ik hem verwacht als tussenpaus of overgangsfiguur. Maar Jacobs boetseerde wel het beste Anderlecht van de laatste jaren, waar trouwens nog veel rek in zit. Hij stoomde zijn spelers perfect klaar voor het grote werk. Jacobs is meer dan een opleider, hij blijkt een succescoach te zijn. " Georges Leekens blijkt dan weer een garantie voor succes. Overal waar hij komt, slaagt hij erin het puin te ruimen en een elftal te bouwen. Tot het einde van zijn loopbaan zal hij opportunistisch blijven en alle aanbiedingen overwegen, het tekent zijn leepheid en geslepen karakter. Maar hij is wel een ongelofelijke motivator, een meester-psycholoog (op een wat doorzichtige manier soms, maar het slaat wel aan) én een mensenkenner. Dat hij KV Kortrijk naar de eerste zes stuwde, met zo'n beperkt spelersmateriaal, was miraculeus. "Hij pakt als geen ander graag uit met zijn natuurlijke autoriteit, valt sterk terug op die disciplinaire aanpak en correcte afspraken. Leekens laat zijn spelers in de pas lopen, slaat maar zalft ook. Het blijft onvoorstelbaar dat hij er overal in slaagt iets neer te zetten. Een unicum in zijn soort, niet te kopiëren. Bijna overal haalt Leekens resultaten. Dat staat blijkbaar zo in de sterren geschreven, want het klikt altijd. Maar we zijn het al zodanig gewoon dat we er niet meer van achterover vallen." door frédéric vanheule - beelden: reporters"Mignolet is echt een doelman voor de Engelse competitie." "Ik heb de indruk dat Boussoufa een grotere motor kreeg."