De familieleden van Lior Refaelov (27) schrokken onlangs in Israël, toen ze op televisie de Brugse derby volgden. Even voorbij het halfuur kwam hij per ongeluk in aanraking met Thomas Meunier. Hij was even groggy, speelde vervolgens nog de eerste helft uit, maar bleef dan in de kleedkamer. Druk begon zijn vader berichtjes te sturen, om te polsen wat er aan de hand was. Antwoord kwam er niet direct, de zoon was van de kaart, herinnerde zich niks meer. Refaelov: "Alleen het eerste deel van de eerste helft, daarna: niks. Niks van het duel, niks van wat erna gebeurde. Ik weet alleen dat ik in de loop van de tweede helft wakker ben geworden in de kleedkamer. Toen ik de beelden van het incident terugzag, verbaasde dat me niet. Wat een knal. Zo moet het ook in Israël zijn overgekomen, want toen ik na de wedstrijd mijn telefoon weer aanlegde, had ik al een bericht of vijftig, van mensen die benieuwd waren hoe het met mij was. Ik heb ze direct allemaal gerustgesteld."
...

De familieleden van Lior Refaelov (27) schrokken onlangs in Israël, toen ze op televisie de Brugse derby volgden. Even voorbij het halfuur kwam hij per ongeluk in aanraking met Thomas Meunier. Hij was even groggy, speelde vervolgens nog de eerste helft uit, maar bleef dan in de kleedkamer. Druk begon zijn vader berichtjes te sturen, om te polsen wat er aan de hand was. Antwoord kwam er niet direct, de zoon was van de kaart, herinnerde zich niks meer. Refaelov: "Alleen het eerste deel van de eerste helft, daarna: niks. Niks van het duel, niks van wat erna gebeurde. Ik weet alleen dat ik in de loop van de tweede helft wakker ben geworden in de kleedkamer. Toen ik de beelden van het incident terugzag, verbaasde dat me niet. Wat een knal. Zo moet het ook in Israël zijn overgekomen, want toen ik na de wedstrijd mijn telefoon weer aanlegde, had ik al een bericht of vijftig, van mensen die benieuwd waren hoe het met mij was. Ik heb ze direct allemaal gerustgesteld." Lior Refaelov: "Vaak zijn onze matchen, niet alleen die van Club, ook die van Standard, te zien op de Israëlische televisie. GuyLuzon in Luik, ik in Brugge, allebei vechtend voor de titel... Het zal interessant blijven tot het einde voor hen, denk ik." "Neen. We werken met dezelfde manager, Dudu Dahan, en van hem wist ik dat ze al een paar weken aan het onderhandelen waren. Ik vind dat Guy goed werkt bij Standard, ondanks alle kritiek. Ik heb nooit met hem op het veld gewerkt, maar we kennen mekaar goed." "Ja. Hét woord dat bij Luzon past is crazy, gek, maar op een positieve manier. Volgens wat ik hoor, lopen de spelers hoog met hem op, omdat hij hen naar de limiet drijft. Michel Preud'homme is gelijkaardig. Hij wil alles van de spelers en toont dat ook, publiekelijk. Spelers nemen dat vervolgens over. Het verschil is dat Preud'homme veel meer ervaring heeft. Hij weet hoe hij met de media moet omgaan, hoe hij zich in het stadion moet gedragen, op het trainingsveld. Hij is een intelligente coach." "Hij spreekt al geen Frans, dat is misschien een handicap. Maar ik maak me geen zorgen over hem. Ik wens hem dit seizoen alleen de tweede plaats. (lacht) Meer niet. Na het duel tegen Club hebben we wat gepraat." "Het begon goed, denk ik. Niet met goed voetbal, maar met goeie resultaten. Toen vertrok Juan Carlos Garrido, die heel veel kleine probleempjes had met de spelers. Geen specifieke dingen, het was eerder een soort dynamiek die ontbrak. Zelfs zij die altijd in de ploeg stonden, hadden problemen met de sfeer. Preud'homme had vervolgens wat tijd nodig had om te wennen aan de dynamiek van de club. Het belangrijkste van zijn eerste weken was, bedenk ik nu, het uitvaardigen van wat regels. Meer organisatie op het veld, op training, in de kleedkamer. Het was voordien ook wel oké, maar niet duidelijk voor iedereen. Het is niet aan mij om namen te noemen, maar sommige jongens gaven de indruk dat ze mochten doen wat ze wilden. Of liever: dat ze zich van sommige dingen weinig aantrokken. Dat werd rechtgezet. We zijn nu veel meer een team. Een coach moet aanvoelen hoe de spelers zijn, je kunt niet iedereen op dezelfde manier behandelen. Elk heeft zijn karakter, de ene is wat meer artiest, de andere heeft andere kwaliteiten. "Neem Vadis Odjidja: hoe die nu werkt voor het team en voor andere spelers loopt... Dat had ik voordien nog niet gezien. Idem voor Maxime Lestienne, die heeft op andere vlakken ook veel stappen gezet. Hetzelfde kan ik over mezelf zeggen. Ik doe nu ook ander werk op het veld, volg meer wat we tijdens de week doen. En dat geldt voor iedereen, dat denken aan jezelf is minder geworden. We proberen nu alles te doen als team. Dan word je ook als individu beter. Het belangrijkste is volgens mij wel de winnaarsmentaliteit die Michel Preud'homme in deze club bracht. De spelers voelen dat en nemen die over. Kijk maar hoe onze bank reageert op een doelpunt. Dat is nu het sterke punt." "Hoe zal ik het zeggen? Het was geen makkelijke periode, eentje die vijf à zes weken duurde. In een carrière heb je zulke momenten. In de laatste wedstrijd onder Garrido vond ik mezelf goed spelen, gaf ik zelfs een assist en wonnen we overtuigend. Maar tegen Anderlecht mocht ik tot mijn grote verrassing niet starten. Fysiek was er niks aan de hand. Vervolgens wonnen we en was er niet direct een reden om te veranderen. Dat is de andere kant van het voetbal." "Als je met 4-0 van Anderlecht wint, kun je moeilijk over jezelf beginnen te praten. De wedstrijden erna waren kwalitatief misschien niet van hoog niveau, maar we bleven winnen. Dan kan ik mij wel verplaatsen in de figuur van de coach die denkt: waarom nu veranderen? Dus moest ik wachten op een kans en leren op training. Onder Garrido kwam ik vaak naar binnen en naar de bal toe. Michel wil ons veel meer in de ruimte zien duiken, aan de zijkanten. Het is niet nieuw, maar ik deed het vroeger niet veel. Ik denk dat deze manier van voetballen de ploeg ten goede is gekomen, met nu ook lopende spelers, niet allemaal jongens die de bal in de voet komen vragen. Ik mag wel nog altijd naar binnen komen, om tussen de lijnen de bal te vragen. Als we bij balverlies maar de posities bewaren." "Ja. Dikke pech. Het waren, ook door omstandigheden, geen goeie momenten voor mij. Wie heeft gevoetbald, weet dat je in een seizoen altijd ups en downs hebt. Die ervaring heb ik inmiddels al, je moet op dat soort momenten gewoon afwachten en bouwen, ook fysiek. Want er kwam nadien nog wat ellende bij: hielpijn. Dat was me nog nooit overkomen. Een nieuw model schoenen en ik kreeg plots last van de voet. Maar na de winterstop was dat allemaal achter de rug." "Op zich is het een interessant systeem, maar als het aan mij lag, zou ik wel de punten behouden. Nu vind ik het ergens oneerlijk. Je werkt dertig wedstrijden hard voor iets, bouwt een voorsprong op de anderen uit, en dan verlies je die weer. Wist je dat ik in Israël zo de titel ben misgelopen? We stonden twaalf punten voor op Hapoel, die bij de start van de play-offs ook werden gehalveerd. Daar deden we het niet goed en we eindigden met gelijke punten. Op basis van een beter doelsaldo werden zij kampioen. Wie piekt in deze zes weken, kan nog heel ver komen. Dat geldt ook voor een speler. Ik ben er zeker van dat er zullen zijn die de ene week in de media gaan worden afgemaakt om de week erna de held te zijn. Op dat vlak zijn play-offs fantastisch. Play-off 1 toch. Ik spreek niet over de andere. (lacht) Dat vind ik maar niks." "Vorig jaar hadden we Carlos Bacca. Soms denk ik daar wel eens aan terug, het is altijd een voordeel als er zo iemand bij loopt, iemand die vanuit het niets een goal kan maken. Anderzijds: dit seizoen hebben we de doelpunten mooi verdeeld over veel mensen. Zelfs de verdedigers scoren geregeld en Timmy maakte er vijf, zes op strafschop, Tom en Maxime zitten in de dubbele cijfers, op dat vlak is hun werk fantastisch." "Op dat vlak had ik meer kunnen doen, twee was te weinig. Ik ben blijer met het aantal assists. Dat scoren in de play-offs, zoals tegen Lokeren, wil ik nog herhalen, omdat dat de belangrijke goals zijn. Anderzijds: uit statistieken kan je ook niet alles afleiden, want ik heb het gevoel dat ik bepaalde dingen ook zonder te scoren goed doe. Ruimte maken voor anderen, een goed schot dat wordt afgeweerd, waarna iemand anders scoort." "Neen. Niet vergeten dat we tegen de beste ploegen van het land spelen. Het zal voor iedereen in de play-offs hard werken zijn. Maar dat is het ook in de competitie, waar ze stevig verdedigen. Allemaal voor eigen doel, wachtend op de tegenaanval. Zo doen velen het, en dan is het altijd moeilijk. Dat probleem had Standard op het einde van de reguliere competitie ook. Pas als de eerste goal valt, komt er meer ruimte en kun je dingen creëren voor jezelf." "Een spits is beter af in Nederland, dat klopt. Ik zag al wat samenvattingen uit de Eredivisie, voor een aanvaller moet het daar fantastisch zijn. Maar we hebben de kwaliteiten. Tom heeft een andere stijl dan Bacca, die veel vaker diep ging. NicolásCastillo lijkt meer op Bacca. Op termijn zal dat een zeer goeie aankoop van Club Brugge worden. Snel, sterk, hard werken, zijn lichaam gebruiken. De dag dat Nico in vorm is, gaat hij nog zijn rol spelen." "Ja. Wist je dat ik, toen Thomas nog vooraan speelde, in een offensieve rol op de flank of als spits, de eerste was die zei: Thomas, jij kan een fantastische rechtsachter worden. Vraag het hem maar. Een paar weken later heeft GeorgesLeekens het op training uitgeprobeerd." (lacht) "Noooo! Ik speelde toen nog op links. En onder Leekens had ik misschien wel mijn beste periode bij Club Brugge, tot er zeven, acht spelers tegelijk uitvielen met een blessure. Thomas is fantastisch, zijn sterkte op offensief vlak vind ik indrukwekkend. Ik hoop echt dat hij meegaat naar het WK. Daar zal ik België steunen, voluit. Na het WK niet meer, want voor het EK zijn we concurrenten. (kijkt sip) Ik was echt teleurgesteld toen we bij de loting in de groep van België terechtkwamen. Jullie hebben een fantastische nationale ploeg, veel te sterk voor ons. De tweede gaat ook, maar in een groep met Bosnië en Wales... Het wordt weer zeer moeilijk." "Maxime start links, Sobota of ik rechts. Maar dat ligt alleen vast in de eerste minuten. Daarna mogen we kiezen, als we maar de flanken bezet houden in balverlies. De coach laat ons daarin vrij. Tom wijkt soms ook uit naar de flank. Ook dat is iets wat met de tijd beter is gaan lopen, die verantwoordelijkheid voor de positie in balverlies. Sinds ik in België ben, besef ik meer het belang van dat tactische werk in balverlies. Voordien was ik een spelmaker, iemand die links en rechts kon gaan, vooral in balbezit. Maar in het moderne voetbal moet je ook je defensieve werk doen. Ik steek niet weg dat ik vroeger liever op links speelde, maar rechts begint me ook te liggen. Centraal is iets moeilijker. In Israël speelde ik centraal met twee defensieve middenvelders in steun. Hier is de bezetting anders en dat is aanpassen." "Ik zou me schamen, mocht ik na bijna drie jaar hier met neen moeten antwoorden. Natuurlijk voel ik nu meer zekerheid, meer vertrouwen in mijn kunnen. Niet vergeten dat er de voorbije drie jaar niet bepaald veel stabiliteit was. Ik heb hier al met verschillende coaches gewerkt (Adrie Koster, Christoph Daum, Georges Leekens, Juan Carlos Garrido en Michel Preud'homme, nvdr). Andere manier van voetballen, andere eisen. De hele tijd min of meer hetzelfde systeem, maar er werden toch andere bewegingen van je gevraagd. "Michel heeft iets aan mij veranderd, aan mijn manier van voetballen en om eerlijk te zijn: I like it. In een wedstrijd probeer ik te gebruiken wat ik tijdens de week leerde. De buitenwereld weet dat niet, maar soms gebeurt tijdens een wedstrijd exact wat we op training hebben ingeoefend. Het gevoel dat zoiets geeft..." "Tot juni 2015. Nog één seizoen." (afwerend) "We zijn al een beetje aan het praten, maar ik probeer gefocust te blijven op de play-offs en nog niet te veel te denken aan volgend seizoen. Alles komt wel in orde." "Op het einde van het seizoen zien we wel. Ik kan alleen zeggen dat ik me hier heel goed voel. Ik heb een fantastische relatie met het bestuur en de coach, ik ben hier zeer blij." "Er werd toen wat gepraat, maar het ging niet. En eerlijk, ik heb toen niet zo veel getoond, onvoldoende om naar de Premier League te gaan. Dat moet ik durven zeggen. Als ik ooit naar Engeland wil gaan, moet ik beter zijn. Mijn play-offs vorig seizoen vond ik niet slecht, maar vertrekken wil ik alleen met een titel. Daar gaan we voor." "De openingswedstrijd was op dat vlak zeer belangrijk. We toonden direct dat we er stonden. De vorige keren begonnen we met een nederlaag, nu met winst. De druk van de eerste wedstrijd is eraf. En de club heeft ook geleerd uit het verleden. Er worden vooraf geen speciale acties meer gepland. Als we nu nog iets doen, zal het spontaan zijn en na de wedstrijd ontstaan. Geen plannen vooraf meer, alleen nog focus." DOOR PETER T'KINT - BEELDEN BELGAIMAGE"Hoe Odjidja nu werkt voor het team... Dat had ik voordien nog niet gezien." "Als ik ooit naar Engeland wil gaan, moet ik beter zijn. Ik wil ook alleen maar vertrekken met een titel."