Website: www.olympiquelyonnais.com
...

Website: www.olympiquelyonnais.com Palmares: Landstitel: 2002, 2003, 2004, 2005 Beker: 1964, 1967, 1973 Ligabeker: 2001De grote bezieler van het succes in Lyon is voorzitter Jean-Michel Aulas. Hij nam de club in handen in 1987 toen Lyon nog in de tweede klasse verbleef. Zoals een echte zakenman paste hij de principes van zijn bedrijf CEGID toe op de Franse kampioenenploeg. Aulas inspireerde zich op de methodes van Claude Bez en BernardTapie, van wie hij enkel de positieve punten bewaarde. Hoewel hij goed bevriend is met de socialistische burgemeester van de stad, Gérard Collomb, ging Aulas met de club de liberale toer op : hij wilde naar de beurs met Lyon, verzette zich fel tegen de verhoogde belastingen en eiste dat de clubs zelf konden onderhandelen over de televisierechten. Aulas slaagde erin één geheel te vormen in Lyon. Hij introduceerde de industriële wereld uit de regio in de holding van l'Olympique Lyonnais (SCPS). In de nationale competitie verzekert de club zich stilaan van de sympathie van heel Frankrijk. Met de vierde opeenvolgende titel komt Lyon ook op gelijke hoogte van Marseille en Saint-Etienne. Ook Europees wil Lyon meespelen. Ze zien alvast ooit een plaatsje voor zichzelf weggelegd in de finale van de Champions League. Om zijn ambities kracht bij te zetten heeft Aulas de club voorzien van het grootste budget in Frankrijk. "Ik wilde iedereen eraan herinneren dat het economische primeert op het sportieve. Om de beste ploeg te hebben is een goed uitgebouwde structuur noodzakelijk." Maar als chef van de onderneming denkt hij ook aan de menselijke kant. Aulas vertrouwt blindelings op trainer Paul Le Guen en is er als eerste bij om de spelers te motiveren. Toen de spelers vorig jaar het even niet zagen zitten, pakte de voorzitter de bekers mee naar de training die ze de volgende jaren gingen winnen. Aulas is dus langzamerhand zijn imago van koele kikker aan het kwijtspelen. Hij werd zelfs al gevraagd om in de politiek te stappen, zowel door linkse als door rechtse partijen. Nooit heeft Lyon zo gemakkelijk een titel gepakt als dit jaar. De vorige seizoenen begon de motor pas echt goed te draaien in de tweede seizoenshelft. Dit jaar domineerde Lyon van begin tot einde. Nochtans zag het er voor aanvang van het seizoen niet goed uit. De landskampioen moest verscheidene kernspelers laten gaan. Edmilson, Vikash Dhorasoo, Eric Carrière, Eric Deflandre en Joel Müller vertrokken en een nieuwe ploeg werd gevormd rond doelman Grégory Coupet. Het minste wat je kan zeggen, is dat dit goed gelukt is. In het type-elftal van het voorbije seizoen stonden er maar liefst zeven spelers van Lyon. Een van hen is de rijzende ster van het Franse voetbal, Michael Essien. De 22-jarige Ghanees werd als opvolger van Didier Drogba uitgeroepen tot Speler van het Jaar in Frankrijk. Hij kan zowel centraal in de verdediging spelen als op het middenveld en alle grote clubs (AC Milaan, Juventus, Manchester) toonden al interesse in hem. Bij de Franse kampioen spelen nog wel meer sterren : Florent Malouda werd dit jaar voor de eerste keer opgeroepen voor de nationale ploeg, de 30-jarige Juninho is de leider op het middenveld en zorgt met zijn gevaarlijke vrije trappen voor constante dreiging en in de aanval loopt Sydney Govou, die op 24-jarige leeftijd wel andere oorden gaat opzoeken. Het is ook dankzij een gericht aankoopbeleid dat Lyon de titel heeft kunnen verlengen. "We hadden een ambitieus transferbeleid, terwijl iedereen dacht dat dat niet het geval was", verklaarde voorzitter Aulas. Eric Abidal kwam over van Rijsel om samen met de Braziliaan Cris het centrale verdedigingsduo te vormen. Vlak voor het sluiten van de transferperiode werd Sylvain Wiltord aangetrokken, die in het Stade Gerland zijn beste vorm hervond. Vooraan ving Nilmar de afwezigheid op van zijn landgenoot Giovane Elber. Toen Paul Le Guen in Lyon toekwam, was zijn taak helemaal niet simpel. Hij had net een sabbatjaar achter de rug nadat hij bij Rennes vrij succesvol was geweest. Maar het moeilijkste was dat hij Jacques Santini opvolgde, de trainer die er als eerste in geslaagd was om met Lyon de Franse titel te pakken. Le Guen zette het succes verder en won drie seizoenen achter elkaar le championnat. Onder alle omstandigheden blijft de Franse succestrainer kalm. Toen de club topscorer Sonny Anderson van de hand deed, was iedereen woest behalve Le Guen. "Hij neemt alles aan wat we hem geven en probeert er het maximum uit te halen", zegt voorzitter Aulas. Paul Le Guen, die altijd vergezeld is van zijn assistent Yves Colleu, heeft een mooie carrière uitgebouwd bij l'OL. Met enkele knappe ingrepen dit seizoen bewees hij zijn kunnen. Tegen Saint-Etienne stond Lyon 2-1 in het krijt toen Le Guen twee extra aanvallers inbracht en ze uiteindelijk de match nog wonnen, of toen in de 95e minuut de jonge Jérémy Clément, die net was ingevallen, gelijkmaakte tegen Monaco. Verder is het dankzij Le Guen dat Wiltord zo succesvol werd omgevormd tot centrumspits en dat Essien werd ingezet als centrale verdediger ter vervanging van de geblesseerde kapitein Claudio Caçapa. Na drie seizoenen aan de oevers van de Rhône heeft trainer Le Guen voor een nieuwe uitdaging gekozen. Na Rennes (1998-2001) en Lyon (2002-2005) vertrekt Le Guen op 41-jarige leeftijd naar het buitenland. Eerst werd aangekondigd dat hij naar PSG zou vertrekken maar al snel werd duidelijk dat hij voor een grotere club zou kiezen. Het Turkse Fenerbahçe werd al genoemd, maar hij heeft nog andere aanbiedingen op zak, vooral uit Engeland dan. Voorzitter Aulas betreurt alvast zijn vertrek. "Mijn grootste verwezenlijking als voorzitter van OL is dat ik Le Guen heb aangetrokken als trainer."Lyon weet dat als het een grote naam wil worden in het voetbal, het grote sterren zal moeten aantrekken. Maar dat is nu eenmaal zijn politiek niet. Kijk maar eens naar de laatste transfers. Terwijl Marseille, PSG en Monaco zich op de transfermarkt stortten, kocht Lyon gericht. En met Paul Le Guen aan het hoofd heeft de club zijn opleidingscentrum voluit kunnen benutten. Op een totaal van 27 spelers in de A-kern komen er niet minder dan 13 uit het trainingscentrum Tola Vologe. Bijna de helft dus. Naast de kwantiteit is ook de kwaliteit aanwezig. Doelman Nicolas Puydebois verving zonder enig probleem Grégory Coupet toen die geblesseerd was. In de verdediging laat Jérémy Berthod van zich spreken. Maar het is vooral in de aanval waar het meeste talent zit. Geïnspireerd door het voorbeeld van Sydney Govou bloeien de jonge talenten volledig open. Het succes van Govou is wel uitzonderlijk. De flamboyante aanvaller (24) droeg dit seizoen zelfs de aanvoerdersband bij de blessure van Caçapa. Als zoon van een verpleger met roots in Benin was hij aanvankelijk van plan om biologie of kinesitherapie te studeren, alvorens hij zich tot het voetbal richtte. Momenteel is hij op zoek naar een buitenlandse club. Maar achter hem komen er wel anderen. Dit jaar maakten Hatem Ben Arfa en Karim Benzema, Europese kampioenen in 2004 bij de -17-jarigen, hun debuut in het eerste elftal. Lyon haast zich momenteel om Ben Arfa een contract aan te bieden omdat hij al in heel Europa gegeerd is. En dan zijn er nog jongens als Bryan Bergougnoux of Jérémy Clément die mee hebben bijgedragen tot het succes van Lyon in de eigen competitie of in de Champions League. Het Stade Gerland werd voor het WK 1998 heropgefrist en biedt plaats aan 43.000 toeschouwers. Maar voorzitter Aulas denkt al aan uitbreiden. Hij heeft al een project ingediend voor een stadion met 65.000 plaatsen bij de burgemeester van Lyon, die hier niet weigerachtig tegenoverstaat. De werken aan het stadion zullen in ieder geval niet plaatsvinden voor 2007, want dan ontvangt de stad het WK rugby. Het Stade Gerland werd opgericht in 1910. Omdat Lyon er ooit van droomde de Olympische Spelen te organiseren, was het stadion voorzien van een atletiekpiste en een wielerbaan. Maar het voetbal heeft het uiteindelijk gehaald op de andere sporten. De vier enorme ingangen werden in 1967 geklasseerd als historische monumenten en zijn de laatste getuigen van het originele stadion. In 1984 werd het stadion verder gemoderniseerd voor het EK. De atletiekpiste werd verwijderd terwijl de wielerbaan al was vervangen door extra zitplaatsen. De thuisbasis van l'OL herwon haar schoonheid in 1998 bij de bouw van de bochten met twee verdiepingen en met het weghalen van de hekken. De werken kostten toen 213 miljoen Franse frank (ruim 32 miljoen euro), waarvan de helft betaald werd door de stad. "Het is een hedendaags stadion en een ontspanningsplaats waar de sport intens beleefd kan worden aangezien men vlak bij het terrein zit zonder echt opgesloten te zijn. De stad is zichtbaar vanuit de tribunes", verklaarde de architect Albert Constantin in L'Equipe. Onlangs heeft de stad de omgeving van het stadion aangepakt en de tribunes vernieuwd. Ook de loges werden gerenoveerd voor zo'n 5,7 miljoen euro en de stad schafte de belasting op spektakels in de kelder van het Stade Gerland af. Lyon deed deze inspanning om zijn goede wil te tonen, want daar waar de stad vroeger het stadion gratis verhuurde aan de voetbalclub, wordt er voortaan een belasting van 600.000 euro gevraagd. Lyon heeft nog geen grote reputatie in Frankrijk. Olympique Marseille en PSG zijn veel populairder in Frankrijk en in de eigen regio ligt er nog het roemrijke Saint-Etienne. Maar die tendens begint stilaan om te keren. De supporters houden van de stabiliteit binnen de club en het lokale karakter. De oude gloriën, zoals Jean Tigana of Aimé Jacquet, komen er graag terug en in de structuur van de club zijn de meeste plaatsen voorbehouden voor jongens uit de streek. Rémi Garde bekijkt de tegenstanders van Lyon en Bernard Lacombe is er sportief raadgever. Gedurende het volledige seizoen stonden de supporters achter hun ploeg. Zonder veel problemen of zonder veel druk te leggen. "Eén keer om de vier maanden heb ik een ontmoeting met de supporterclubs", vertelt Aulas. "Op die manier blijf ik op de hoogte, kan ik tijdig anticiperen en hen beter begrijpen. De supporters willen ook graag de club zien evolueren. Natuurlijk gaan wij als club niet altijd akkoord maar we proberen conflicten te vermijden." In tegenstelling tot de eeuwige twisten tussen supporters en bestuursleden in Marseille, Parijs of Lens, wordt de fair play bij het publiek hoog in het vaandel gedragen. In 1999 staakte een deel van het publiek en weigerden ze hun ploeg aan te moedigen. Die tijden zijn nu volledig achter de rug. De vijf grote supportersfederaties (Kop Virage Nord, Lugdunum's, Amicale des Rouge et Bleu, Nucleo extra en Hex@gones) zorgen voor de sfeer in het stadion. Het publiek bestaat maar uit 2200 ultra's. Het stadion zit verscheidene malen per seizoen (dit seizoen tien keer) helemaal vol en telt een bezettingsgraad van 92 à 94 %. Met de goede resultaten van de laatste jaren kan die situatie alleen maar verbeteren. Jean-Michel Aulas heeft nooit geheimgehouden dat hij zich voor Lyon inspireerde op het model van Manchester. Zowel op het sportieve vlak als op het vlak van de merchandising begint dit aardig te lukken. De onderneming die hiervoor op poten werd gezet, is een mastodont op economisch gebied. In eerste instantie heeft de club zich hiervoor geconcentreerd op de eigen fanshop, waar alle mogelijke producten te koop zijn. Maar de club heeft zich zeer snel toegelegd op andere gebieden. Lyon is momenteel actief in de wereld van de mobiele telefonie, in autorijscholen, reisbureaus, schoonheidssalons en op televisie ( OL Télévision). Ook in de horeca heeft Lyon vertegenwoordigers. Er zijn OL-cafés maar ook restaurants zoals L'Argenson, waarvan de club mede-eigenaar is, in samenwerking met de bekende kok Paul Bocuse. Olympique Lyon heeft ook zijn eigen bier en wijn ontworpen en een cd opgenomen, Lyonnais, die 40.000 maal over de toonbank is gegaan en waarvan men een tweede versie verwacht. Elke aandeelhouder geniet van de roem van de club en moet daarvoor als compensatie royalty's betalen aan de club. De televisierechten die dit jaar enorm toegenomen zijn (600 miljoen euro te verdelen onder de Franse clubs) zorgen ervoor dat Lyon volgend jaar kan rekenen op een serieuze verhoging van de inkomsten. Zo kan de kampioen proberen om een grote vis aan de haak te slaan door bijvoorbeeld David Trezeguet aan te trekken voor 25 miljoen euro. Lyon beseft dat als het nog groter wil worden, het zal moeten kunnen rekenen op een stevige sponsor (Renault Trucks zorgt voor 10 miljoen euro voor drie jaar) en dat het naambekendheid zal moeten verwerven in het buitenland. In die optiek heeft de club al deelgenomen aan de Vredesbeker in Zuid-Korea. Bovendien heeft Lyon ook meer sponsors aangetrokken. Buiten Renault dat op het thuisshirt prijkt, geniet de club van financiële steun van LG, NC, Fertiligène, ISS, Orange en Umbro. door Stéphane Vande Velde