Eddy Merckx is weer in onze achting gestegen. Dat was nauwelijks mogelijk, want Merckx stond al redelijk hoog. Zeven keer Milaan-Sanremo gewonnen, vijf keer de Ronde van dit en zes keer de Ronde van dat, vier keer het Kampioenschap zus en acht keer de Beker zo... Dat alles bij elkaar opgeteld maakt indruk op iemand als uw dienaar, die van zijn leven nooit iets heeft gewonnen. Geen rotte peer. Als we daar iets langer over nadenken is dat vrij hallucinant. Niets hebben wij ooit gewonnen. Geen tombola, geen kwis, geen onderscheiding hoe nietig, geen sporttrofee, nooit kampioen van iets geweest of eerste in deze of gene rangschikking, tenzij van beledigende aard. Dat is eigenlijk angstaanjagend. Hoe zit dat met u ? Ooit gelauwerd als beste, mooiste, snelste, slimste of handigste van wat dan ook ?
...

Eddy Merckx is weer in onze achting gestegen. Dat was nauwelijks mogelijk, want Merckx stond al redelijk hoog. Zeven keer Milaan-Sanremo gewonnen, vijf keer de Ronde van dit en zes keer de Ronde van dat, vier keer het Kampioenschap zus en acht keer de Beker zo... Dat alles bij elkaar opgeteld maakt indruk op iemand als uw dienaar, die van zijn leven nooit iets heeft gewonnen. Geen rotte peer. Als we daar iets langer over nadenken is dat vrij hallucinant. Niets hebben wij ooit gewonnen. Geen tombola, geen kwis, geen onderscheiding hoe nietig, geen sporttrofee, nooit kampioen van iets geweest of eerste in deze of gene rangschikking, tenzij van beledigende aard. Dat is eigenlijk angstaanjagend. Hoe zit dat met u ? Ooit gelauwerd als beste, mooiste, snelste, slimste of handigste van wat dan ook ?Ondergetekende en Eddy Merckx zijn de twee uitersten op de schaal van succes. Merckx alles, wij niets. Op die mannier zijn wij toch ook een stukje geschiedenis, want onlosmakelijk verbonden met de grote Merckx. Je kan het fenomeen Merckx niet ten volle duiden, zonder er uw scout tegenover te plaatsen. Wij hebben die redenering lang geleden eens in Knack ontwikkeld. Toen ging het niet over Eddy Merckx maar over Sus Verleyen, de directeur van Knack. Het luciede theorietje hadden wij ontleend, gepikt is een eerlijkere term, bij Godfried Bomans. Die deed zijn grote detective 'Bill Clifford' ooit het volgende tegen zijn assistent zeggen : "Wat het genie naast zich nodig heeft is de complete sufferd. Alleen zo wordt duidelijk hoe groot het verschil kan zijn, en hoe uitzonderlijk het genie is. Daarom heb ik u als mijn assistent gekozen."Deze geestige stelling hadden wij getransponeerd naar Knack, waar Sus Verleyen de eerste bladzijde schreef en wij de laatste. Alles wat daar tussenin zat, was, als je het objectief ontleedde, gerangschikt naar afnemende graad van intelligentie van de redacteurs. Enfin, zo hadden wij dat toch geschreven. De tekst was nauwelijks gedrukt of Verleyen ontbood ons al op zijn bureau : "Vriend, meestal slaat wat gij schrijft nergens op, maar deze keer is het recht in de roos. Wie heeft u dat ingefluisterd ?"Waarom is Eddy Merckx nog in onze achting gestegen ? Hij heeft geweigerd Ivan Sonck te vergezellen naar Cuba ! Het is Ivan zelf die het met enige trots heeft bekendgemaakt, in zijn werkelijk onnavolgbare maandelijkse column in De Standaard. Wij hadden u beloofd om die voor u te blijven volgen, wat u de moeite bespaart De Standaard te kopen. En vooral het geld, want weet dat De Standaard al vijf frank meer kostte dan een gewone krant, dat moet nu een achtste van een euro of zoiets zijn. Die hogere prijs betaalt u omdat De Standaard... let goed op, want wat nu komt is niet om te lachen... een kwaliteitskrant is ! Dat zeggen ze daar toch zelf.Nog nooit hebben wij in de Gazet van Antwerpen of in Het Volk een artikel gelezen waarin ze het hadden over 'de kwaliteitskrant De Standaard'. Neen, alleen in De Standaard zelf noemen ze De Standaard, niet toevallig De Standaard, een kwaliteitskrant. En in De Morgen. Daar spreken ze van twee kwaliteitskranten, zijnde De Standaard en zijzelf. Het Laatste Nieuws bijvoorbeeld, of Het Nieuwsblad, noemen ze daar 'de populaire kranten'. In feite bedoelen ze : de rommelgazetten, maar dat is net iets te expliciet. Tenslotte behoort Het Laatste Nieuws tot dezelfde uitgeverij en kan De Morgen enkel bestaan dankzij klaploperij op kosten van haar populaire zuster. Zoals De Standaard op die van Het Nieuwsblad.Maar we dwalen weer af. Sonck en Merckx. Woestijnvis had Ivan gevraagd om voor Via Vanoudenhoven een internationale personaliteit uit te kiezen die hij graag persoonlijk had ontmoet. Fidel Castro ! Ivan had eerst Johnnie Walker genoemd. Hij heeft in zijn leven twee Johnnie Walkers gekend : de een was de atleet, grote rivaal van Ivo Van Damme, en de ander was de producent van spiritueel water dat Ivan door de moeilijke jaren, tussen zijn twintigste en zijn vijftigste, heeft geholpen. Maar de eerste woont in Nieuw-Zeeland en dat was te ver, en de tweede stierf in 1857 na het proeven van een nieuw en wat al te gewaagd recept voor Highland dubbele malt. Vooruit dan maar, Ivan wou niet te moeilijk doen, Fidel Castro.Woestijnvis belde meteen naar Fidel in Havanna : "Mogen we een keer afkomen ?""Voor Man bijt Hond ?""Nee, voor een nieuw programma van Rob.""Heeft Rob een nieuw programma ? Daar wist ik niets van.""Het is nog niet op antenne, we zijn het nog aan het maken.""Ah, bon. En wat wenst ge van mij ?""We zouden tot bij u willen komen met Ivan Sonck.""Alstublieft, hé. Normaal gezien ben ik soepel in die dingen, maar er zijn grenzen. Weet ge wat ? Kom met Eddy Merckx, die zou ik graag ontmoeten. En als die Sonck er dan ook bij is, tot daar toe."Zogezegd zo gedaan. Merckx opgebeld. En die weigerde ! Niet om naar Cuba te gaan, maar om Sonck te vergezellen. De reden is de volgende. Telkens Ivan in één van zijn artikels de naam Merckx laat vallen, wat hij zoveel mogelijk probeert te vermijden, vermeldt hij er tussen twee haakjes bij : ("Merckx Eduard, roepnaam Eddy. Niet onverdienstelijk wielrijder uit de jaren zestig en zeventig, drie maal betrapt op het gebruik van doping.")Ivan weigert ook om Merckx op te nemen bij de grootste sportfiguren aller tijden. Toen dat op het eind van de vorige eeuw in de mode was, heeft hij eens een lijstje gemaakt van de beste duizend sporters uit de geschiedenis. Dat begon bij Pavo Nurmi en Carl Lewis, en dobberde voort over deze en gene, tot Ivan uiteindelijk rond nummer negenhonderd vijfennegentig toch Eddy Merckx vernoemde. Net na de Oostduitse kogelstootster Ilona Slupianek. Achter de naam van Merckx stond wel een klein sterretje. Onderaan luidde de verklaring : "* Drie keer betrapt op het gebruik van doping.""U dankt het aan het rancuneuze karakter van Eddy Merckx," zo sloot Ivan zijn column af, "dat u zondag zal moeten kijken naar Herr Seele bij Jean-Claude Van Damme, in plaats van te kunnen genieten van mij bij Fidel Castro."