Mei 2002 : Oostendekapitein Ralph Biggs viert de tiende landstitel van Telindus Oostende. Hij staat op het podium, roept coach Eddy Casteels erbij en hijst hem samen met de andere ploegmaats op de schouders. Casteels was het geweest die de kustploeg na de slechte start onder AaronMcCarthy weer op de rails had gekregen.
...

Mei 2002 : Oostendekapitein Ralph Biggs viert de tiende landstitel van Telindus Oostende. Hij staat op het podium, roept coach Eddy Casteels erbij en hijst hem samen met de andere ploegmaats op de schouders. Casteels was het geweest die de kustploeg na de slechte start onder AaronMcCarthy weer op de rails had gekregen. Na Ralph Biggs is nu ook Eddy Casteels weg uit Oostende. In onderling overleg tussen het bestuur en de coach werd afgelopen weekend een einde gesteld aan de samenwerking. Officieel heet het dat de club de werkwijze van haar coach apprecieert, maar dat de behaalde resultaten niet stroken met de ambities. Door deze ingreep hoopt het bestuur de ploeg een nieuw elan te geven. Klinkt goed, maar wat betekent het ? De belangrijkste reden voor Casteels' vertrek zijn zijn onwrikbaarheid en rechtlijnigheid enerzijds en de centen van Johan Vande Lanotte anderzijds. Toen Rudolf Vanmoerkerke twee jaar geleden vertrok, merkte hij fijntjes op dat "diegene die het meeste geld binnenbrengt, het voor het zeggen moet hebben". Vande Lanotte dus. Reden waarom Vanmoerkerke opstapte en nu ook Casteels dus weg moest. Vooral onder de borden en op de positie van spelverdeler, twee cruciale posities, kwam de machtsstrijd tussen Casteels en Vande Lanotte tot uiting. Slechts twee keer kreeg de coach zijn zin, maar zowel Michael Huger als Mark Dickel werden na korte tijd al doorgestuurd. Een kaakslag voor Casteels. Ander voorbeeld : Raitis Grafs. De Let kwam op voorspraak van Vande Lanotte, maar tegen de zin van Casteels. Hij speelde amper, waardoor de coach onder druk kwam te staan. Het is niet ondenkbaar dat Grafs gaan klagen is bij het bestuur en daar gehoor kreeg. De machtsstrijd over de transferpolitiek zorgde vooral voor een indrukwekkend lijstje mislukte transfers : Virgil Stanescu, Mike Nahar, Michael Hawkins, Alton Mason, Mark Dickel ,Mathias Desaever... Ook over de speelwijze verschilden coach en bestuur grondig van mening. Casteels staat voor goed georganiseerd en stevig defensief basketbal ; Vande Lanotte wil attractief, aanvallend basketbal zien. Eddy Casteels had het moeilijk met de bemoeienissen van boven. Het eiste te veel van zijn krachten. De laatste maanden sloop er steeds meer gelatenheid in zijn houding tegenover pers en bestuur. De eigenwijze en fiere Diksmuidenaar had zich al een tijdje halvelings neergelegd bij een ontslag. "Dit is niet de ploeg van Eddy, volgens mij vreet hij zijn kas op", drukte zijn collega en vriend John Van Crombruggen het onlangs uit. Maar toch : moet een topcoach niet met druk om kunnen gaan ? En ook : de resultaten wáren slecht. Vorig jaar geen platte prijs, dit jaar misschien zelfs geen play-offs, want alleen de eerste vier uit het reguliere kampioenschap gaan door. Oostende kwalificeerde zich wel voor de achtste finales van de (niet hoog aangeschreven) Fibabeker, maar daarin ging het roemloos onderuit tegen Dynamo Moskou. Eddy Casteels vroeg steeds weer tijd en geduld. Hij was bezig te bouwen aan een team, zoals hij dat destijds zo mooi en succesvol had gedaan bij RB Antwerpen. Maar dat is het nu net : Oostende ís geen Antwerpen, in Oostende kríjg je geen jaren de tijd ! In Oostende verwacht men élk jaar een prijs. Aan zijn tactische knowhow en psychologisch inzicht moet niet worden getwijfeld, maar de flexibiliteit en stressbestendigheid van Eddy Casteels kunnen beter. Niet voor niets zegt Rudolf Vanmoerkerke in zijn memoires dat Eddy Casteels, net als zijn mentor Lucien Van Kersschaever overigens, te koppig en one way minded is. Misschien is de tweevoudige coach van het jaar (in 2000 en 2002) geen coach voor een topploeg, een driemaster, maar rendeert hij het best als schipper van een zeilboot. door Matthias StockmansIn Oostende krijg je geen tijd om te bouwen.