Tussen een voetballer en een trainer klikt het, of klikt het niet. De vertrouwensband is er of is er niet. Wel, tussen Abdoulaye Diaby en René Girard was die er niet. Ik wil niet te veel kwijt over hun relatie, maar ze was in elk geval slecht. Punt."
...

Tussen een voetballer en een trainer klikt het, of klikt het niet. De vertrouwensband is er of is er niet. Wel, tussen Abdoulaye Diaby en René Girard was die er niet. Ik wil niet te veel kwijt over hun relatie, maar ze was in elk geval slecht. Punt." De woorden komen van Jean-Michel Vandamme, de sportieve baas van Lille OSC. Hij wenst Diaby alle geluk toe en je merkt aan zijn stem dat hij echt spijt heeft dat de Malinees het niet gemaakt heeft bij de Noord-Franse club. Even ter herinnering: Lille leende Diaby uit aan Mouscron-Péruwelz, maar riep hem in januari terug naar Frankrijk. De voortekenen voor hem leken gunstig: Lille deed het niet te best in de Ligue 1 en zijn steraanvaller Divock Origi kende een dip. Voor de - op dat moment - topschutter van de Belgische competitie lag er dus een mooie kans voor het grijpen. Maar na zes maanden oogt de balans vrij rampzalig. De Franse pers noemde dat halfjaar zelfs 'uiterst mager'. Dat is niet overdreven: één minuut speeltijd tegen Lyon, elf tegen Guingamp en veertien tegen Rennes. Dat is het. Bij nog vier wedstrijden zat hij op de bank, de rest in de tribune. Het is dus best veel geld - men spreekt van twee miljoen euro plus bonussen - dat Club Brugge voor Diaby neertelt. Het bewijs dat Michel Preud'homme in hem gelooft? Op zijn stemformulier voor de tweede ronde van de Gouden Schoen (die voor de eerste helft van het voorbije seizoen) zette Preud'homme Diaby op de derde plaats, goed voor één punt. Nog een ander bewijs: hij probeerde hem in januari al aan te trekken. Ondertussen toonde ook Anderlecht interesse en ook Standard probeerde onlangs nog onderhandelingen aan te knopen, maar toen was Diaby al onderweg naar Brugge. We blikken nog eens terug op dat dolle jaar van een van de knapste speerpunten uit onze competitie. "Ik ontdekte hem pas tijdens de eindronde in tweede klasse vorig jaar", vertelt Rachid Chihab, destijds trainer van Mouscron-Péruwelz. "Toen ik de ploeg had overgenomen, was hij geblesseerd. Hij was opnieuw speelklaar voor de belangrijke duels en hij deed het heel goed. Daarna debuteerde hij in eerste klasse zonder dat hij een aanpassingsperiode nodig had, ook al had hij nog nooit op dat niveau gespeeld. Dat was een echte openbaring. Niemand kende hem en hij begon aan de lopende band te scoren. Het is een serieuze jongen met een voorbeeldige mentaliteit. En hij kan voetballen: hij heeft snelheid, gaat goed diep en mist zelden voor doel." Zelden... hoewel... In de eerste wedstrijd van het seizoen tegen Anderlecht mist Diaby een vijfsterrenkans die RMP op voorsprong kon brengen. Diaby slaapt er niet van, maar hij herpakt zich snel. De doelpunten beginnen te vallen. Hij benut ten volle zijn sprinterscapaciteiten, Usain Bolt is trouwens zijn idool. In de rechthoek bijt hij flink van zich af en is hij doeltreffend, ook Luis Suárez is een van zijn idolen. In december is de balans tussen spelminuten en doelpunten vergelijkbaar met die van - alle verschillen in acht genomen - Diego Costa, Neymar en Lionel Messi. Hij draagt het shirt met de stier als beste goalgetter van de Jupiler League en zegt daarover: "Logisch dat ik nu meer in de belangstelling sta." Toen Abdoulaye Diaby door Lille OSC aan Royal Mouscron-Péruwelz werd uitgeleend, was dat in speciale omstandigheden. Hij had namelijk slechts een paar uur in Rijsel doorgebracht. Lille kocht hem in 2013 van Sedan voor een miljoen euro en stalde hem meteen bij RMP. Eén keer ontving hij een oproepingsbrief voor een Frans nationaal jeugdelftal, maar van Les Bleus droomde hij niet. Begin 2013 nodigde Mali, het land van zijn ouders, hem uit en had hij de Afrika Cup kunnen spelen, maar hij weigerde. Daar had hij al snel spijt van, ook al kende hij Mali helemaal niet - hij was er maar één keer geweest want hij groeide op in de Parijse banlieue tot hij naar het opleidingscentrum van Sedan trok. Eind 2014, wanneer hij volop aan de slag is met Mouscron-Péruwelz, komt de trein opnieuw langs. De coach van Mali, Henri Kasperczak (een Pool die jaren in Frankrijk speelde en de Franse nationaliteit aannam), roept Diaby op met het oog op de Afrika Cup 2015. Die gaat naar Mali en scoort meteen in zijn eerste match. Vervolgens speelt hij mee op de Afrika Cup. Daar loopt hij wel een enorme ontgoocheling op: Mali wordt uitgeschakeld door... lottrekking. Op Le Canonnier in Moeskroen is Anice Badri een van zijn beste vrienden. Hij omschrijft Diaby als volgt: "Een ernstige jongen in het dagelijks leven, die erg goed is in de 'onzichtbare' voorbereiding. Hij past goed op zichzelf en bereidt zich gewoon rustig voor op een wedstrijd, thuis bij zijn vrouw en zoontje. Hij houdt van zijn beroep en doet al wat hij denkt dat nodig is om te slagen. Hij gaat niet uit, hij neemt zijn rust, hij let op zijn voeding. En op het veld is hij een harde werker." Dat hij in december teruggeroepen wordt naar Rijsel, veroorzaakt ophef in Moeskroen. Hoe kun je een partnerclub zoiets flikken? RMP slaagt er niet meer in te winnen en zakt weg in het klassement. Wanneer het weken later stroef blijft lopen, bekent de nieuwe coach, Fernando Da Cruz: "Ik moet vaststellen dat het vertrek van Diaby een grote leemte heeft nagelaten. Het was een leider. Niet met woorden, maar met daden. Hij trok de anderen mee, voetbalde goed en maakte doelpunten. Hij gaf het elftal zelfvertrouwen." Badri relativeert dat: "Natuurlijk betekende zijn vertrek een verlies, maar de val in het klassement was al ingezet voor Lille hem kwam halen. Dat we tot de laatste speeldag moesten knokken om play-off 3 te vermijden had vooral andere oorzaken." Maar nogmaals: die terugkeer werd een flop. Dan rijst de vraag: heeft Club Brugge geen groot risico genomen door zo veel geld te spenderen aan een spits die slechts een twintigtal wedstrijden in eerste klasse in de benen heeft en in de Ligue 1 niks heeft laten zien? En dat ondanks de grote hoop die hij uitdrukte toen hij terug naar Frankrijk trok. Hij zei bijvoorbeeld dat hij zich klaar voelde om door te breken in de Ligue 1: "Ik heb niet de gewoonte om een trein te laten passeren. Als de gelegenheid zich voordoet, moet je die grijpen. Om mijn ontwikkeling verder te zetten moet ik weg uit Moeskroen. Ik droom er al lang van om in Frankrijk op het hoogste niveau te spelen." "Midden in het seizoen van club veranderen is sowieso niet evident", oordeelt Rachid Chihab. "Je zou kunnen zeggen dat hij terugkeerde naar Lille OSC, omdat hij er al eerder was, maar neen, in feite wist hij niks van die club omdat hij er maar een paar uur was toen hij van Sedan kwam. In een groep terechtkomen die draait, maakt de zaken nog moeilijker." Jean-Michel Vandamme heeft er nochtans in geloofd dat het kon. "Binnen LOSC was ik een van de grootste believers. Gelet op wat hij de voorgaande maanden in België had gepresteerd, kon ik me voorstellen dat hij ook bij ons zou slagen. Maar ik herhaal: de jongen heeft nooit het vertrouwen gekregen. Het werd hem ook niet gemakkelijk gemaakt om zelfvertrouwen op te doen. Er was nooit sprake van een goede relatie trainer-speler, dat is jammer. Dat is nochtans absoluut nodig wil een speler die uit een lagere afdeling komt kans hebben om te slagen. Jullie nationale ploeg is zeer goed, maar... ik ben ervan overtuigd dat de Franse competitie voor een aanvaller lastiger is dan de Belgische. Je moet wekelijks tegen versterkte verdedigingen opboksen, het is moeilijk om zo'n blok uit elkaar te spelen. Je mag je niet laten verblinden door het aantal doelpunten dat de spitsen van PSG, Monaco, Lyon of Marseille maken. Dat zegt niks over de kwaliteit, of eventueel het gebrek daaraan, van de defensies. Die clubs beschikken gewoon over aanvallers van Europees of van wereldformaat. Bij alle andere ploegen heb je spitsen die hun waarde nog moeten bewijzen. En als er een uitblinkt, dan is die snel weg, naar een Franse topclub of naar een grotere competitie. Na enkele maanden had Abdoulaye Diaby dat wel begrepen. Hij gaf al snel aan dat hij graag weer weg wilde. Hij kreeg een erg goed aanbod van Club Brugge en ik meen begrepen te hebben dat die club hem zo min of meer een basisplaats beloofd heeft. Bij LOSC konden we hem die garantie niet geven en daar heeft hij zijn conclusies uit getrokken." Zodra Diaby in Brugge getekend had, verkondigde Preud'homme: "We waren al van hem onder de indruk toen we hem ontdekten bij Mouscron-Péruwelz." Diaby van zijn kant toonde zich "tevreden om het seizoen bij een prachtige Belgische club te kunnen beginnen." Hij heeft een moeilijke periode achter de rug, zoveel is duidelijk. Maar op sportief vlak heeft hij tegenover een jaar geleden wel een flinke stap vooruit gezet. Presteren in de Belgische eerste klasse? Leren scoren? Een plaats afdwingen in zijn nationale ploeg? Check, allemaal gedaan op minder dan een jaar tijd. DOOR PIERRE DANVOYEOp zijn stemformulier voor de tweede ronde van de Gouden Schoen zette Preud'homme Diaby op de derde plaats.