De eerste ronde van de Croky Cup zit erop. Zaterdagavond werd er onder meer gevoetbald in Sint-Jans-Molenbeek, de gemeente die in het kader van de strijd tegen het terrorisme de voorbije maanden zo vaak met de vinger werd gewezen. Op bezoek bij RWDM, toe aan zijn eerste officiële optreden in het seizoen 2016/17, kwam het bescheiden Wambeek, een kleine gemeente uit het Pajottenland, op een steenworp van Ternat. Op de tribunes van het Edmond Machtensstadion was er behoorlijk wat sfeer, al waren ze lang niet zo gevuld als vroeger. Het leek wel een zomeravond onder oude bekenden in Brussel, met fans die verbroederden. In de ene hand een pint, in de andere een hamburger.
...

De eerste ronde van de Croky Cup zit erop. Zaterdagavond werd er onder meer gevoetbald in Sint-Jans-Molenbeek, de gemeente die in het kader van de strijd tegen het terrorisme de voorbije maanden zo vaak met de vinger werd gewezen. Op bezoek bij RWDM, toe aan zijn eerste officiële optreden in het seizoen 2016/17, kwam het bescheiden Wambeek, een kleine gemeente uit het Pajottenland, op een steenworp van Ternat. Op de tribunes van het Edmond Machtensstadion was er behoorlijk wat sfeer, al waren ze lang niet zo gevuld als vroeger. Het leek wel een zomeravond onder oude bekenden in Brussel, met fans die verbroederden. In de ene hand een pint, in de andere een hamburger. Op papier is Wambeek een vogel voor de kat, een hapje voor de thuisploeg. De praktijk blijkt anders. Bij de bezoekers staat er immers iemand voor wie de druk van de 'grote' ontmoetingen iets bekends is. Op zijn 39e heeft Gunter Thiebaut alle watertjes van het Belgische voetbal doorzwommen. Zelfs een paar in het buitenland, Thiebaut speelde vroeger nog in de spits op Cyprus (Omonia Nicosia), in Duitsland (bij Saarbrücken) en bij MVV in Nederland. Een routinier, ook zichtbaar aan zijn haardos, waar het grijs weelderig aanwezig is. Op 12 januari wordt hij veertig en dat is duidelijk te merken. Veranderd als mens is hij niet. Bereikbaar, sympathiek, nog steeds een grapjas. Aan zijn carrière als spits breit hij nu al een paar jaar een onverwacht vervolg. Hij was nochtans al gestopt, om zich te lanceren in een nieuw beroep: dat van spelersmakelaar, in dienst van een groot internationaal bedrijf, Soccer and more, met spelers in de grootste competities en bij de grootste ploegen. Zelfs bij Bayern München. Van een geslaagde reconversie gesproken. Thiebaut verdeelt zijn tijd dan ook tussen Wambeek, New York (waar hij Maxime Chanot en Frédéric Brillant heen bracht), Manchester of Milaan. De ene dag in een stadion met 60.000 man, op zondag in een dorp op een veld waar 49 toeschouwers eerder de norm zijn. Thiebaut: 'Maar dat maakt niks uit. Voetbal is en blijft de motor van mijn bestaan. Ik train wanneer ik er tijd voor heb en ik amuseer me op het veld. Nooit had ik gedacht dat ik in tweede provinciale zou spelen. Een paar jaar geleden, nadat ik een jaar was gestopt, kwam Ninove met de vraag of ik bij hen wilde voetballen. In twee jaar scoorde ik er bijna 70 keer en werden we ook kampioen. Vervolgens belde de voorzitter van Wambeek me op. Kon ik nog wat dichter bij huis voetballen. Wambeek is een familiale club waar ik vorig seizoen nog 31 keer kon scoren.' En die ploeg, vooral bestaande uit jongeren, aangevuld met wat oudere ratten die in de buurt bekend zijn, maakt het RWDM knap lastig. Voor sommigen heeft het duel nog een extra inzet. De aanvoerder van Wambeek, Bart Durang, is 42 en werkte lange tijd samen met Christian Rits, de coach van RWD Molenbeek. Hij ziet hoe een voorzet van Bruno Marquez bij Thiebaut belandt. Die dwingt de thuisdoelman tot een redding, waarna de rebound via De Bel in doel belandt. Wambeek viert, Thiebaut op kop. Later zal die wel nalaten de partij definitief te beslissen. Thiebaut: 'Aan die gemiste strafschop zal ik nog een tijdje terugdenken. Bal op de paal... Als we de rust kunnen ingaan met 0-2, plaatsen we ons. Ik had de sleutels in handen, ja.' Uiteindelijk duurt de suspens tot in de slotminuten. RWDM maakt gelijk in de 87e en wint in de 90e minuut. Voor Wambeek, slechts één week aan het trainen, is de beker slechts een leuke herinnering meer. Thiebaut heeft op het moment van de Brusselse goals al een tijdje het veld verlaten. Hij is wel een van de laatsten die de deur van het stadion achter zich dicht trekken. Thiebaut: 'Ik ken hier heel veel mensen en ben wat blijven babbelen. Ik denk dat we ons hier vanavond niet belachelijk hebben gemaakt. Dat de supporters van RWDM ons na afloop met een applaus bedankten, zegt veel. Het feest was geslaagd.' Voor hem is het nu weer tijd voor business. Daags na de wedstrijd in Brussel zit hij al op de tribune tijdens KV Kortrijk - AA Gent. Thiebaut: 'De laatste maanden heb ik behoorlijk wat gereisd. De directie van New York City is dezelfde als die van Manchester City en ik heb heel wat gependeld tussen die twee steden. Ik vertegenwoordig ook jonge spelers die bij Manchester United en Inter voetballen. Dat kunnen combineren met de familie en drie kinderen is leuk. Vinz is zes en voetbalt bij Schepdaal. Als ik kan, train ik zijn ploegje, de U7.' Blind voor zijn wereldje is hij nochtans niet. Het profvoetbal vergelijkt Thiebaut met een wereld vol haaien: 'Het is er moeilijk werken en mensen zijn zeer veeleisend. Maar ik heb het voordeel dat ik werk voor een agentschap met een grote geloofwaardigheid, dat op internationaal niveau actief is. Dat is meestal voldoende om ernstig te worden genomen.' De volgende tegenstanders van Wambeek zijn Kampelaar en Elsene, in het kader van de beker van Brabant. Het is wat anders dan New York en de skyline van Manhattan. DOOR DAVID DUPONT'Dat de supporters van RWDM ons na afloop met een applaus bedankten, zegt veel. Het feest was geslaagd.' GUNTER THIEBAUT