Sint-Truiden, een dinsdagochtend in de krokusvakantie. Dit is niet echt Time Square. De straten zijn verlaten, de Truienaars herstellen langzaam van het voorbije feestweekend, waar de confetti op de stoep her en der nog aan herinnert. Voor Yannick Ferrera echter, de trainer van STVV, is van lang uitslapen geen sprake. Om acht uur heeft hij een afspraak met ons aan het trainingscentrum. Stipt op tijd daagt hij op in het gezelschap van zijn Ierse adjunct Chris O'Loughlin.
...

Sint-Truiden, een dinsdagochtend in de krokusvakantie. Dit is niet echt Time Square. De straten zijn verlaten, de Truienaars herstellen langzaam van het voorbije feestweekend, waar de confetti op de stoep her en der nog aan herinnert. Voor Yannick Ferrera echter, de trainer van STVV, is van lang uitslapen geen sprake. Om acht uur heeft hij een afspraak met ons aan het trainingscentrum. Stipt op tijd daagt hij op in het gezelschap van zijn Ierse adjunct Chris O'Loughlin. De avond voordien heeft de reserveploeg tegen Antwerp gespeeld. Verscheidene spelers van de A-kern waren van de partij. De ex-coach van de Zebra's keerde niet naar zijn thuis in Vilvoorde terug, maar verkoos de nacht door te brengen in het hotel op Stayen om tijd te winnen. Na drie dagen verlof is het tijd om de draad weer op te pikken. De Kanaries hebben twaalf dagen om hun volgende, kapitale wedstrijd voor te bereiden: tegen Eupen, hun dichtste achtervolger. Terwijl we aan tafel gaan voor het ontbijt, komt de rest van de staf druppelsgewijs binnen. Eén ding valt ons dadelijk op: hoe jong iedereen is. Ferrera, de jongste trainer in eerste klasse toen hij de teugels overnam bij Sporting Charleroi in 2012, is nog altijd maar 34. "Toen ik op Sint-Truiden kwam, kreeg ik carte blanche om mijn staf samen te stellen", legt hij uit. "Mijn assistent, Chris O'Loughlin, is 36. Ik heb hem ontmoet via het sociale netwerk LinkedIn. Hij heeft al veel van de wereld gezien, aangezien hij hulptrainer was in Zuid-Afrika en Australië en hoofdtrainer in Congo, bij AS Vita Club. "Rudy Kalema, de fysiektrainer, is 34. We kennen elkaar sinds ons dertiende, we zaten samen op school. Bijna werkten we samen bij Al-Shabab, maar ik ben naar Charleroi vertrokken vijf dagen na zijn aankomst. Philippe Bormans, onze manager, is nog maar 27 en Will Still, onze videoanalist, 22. Onze ouderdomsdeken is Patrick Nys, 46 en keeperstrainer. Zonder onze teammanager te vergeten, Peter Delorge (34), een ware legende hier. We zijn allemaal jong maar delen dezelfde visie op voetbal. We zijn ambitieus en gemotiveerd en tellen onze uren niet." Helpt die jonge leeftijd om met de spelers om te gaan? "Ja, de staf staat dicht bij de spelers, maar ik een beetje minder. Ik blijf de slechterik, diegene die de finale beslissingen neemt. Ik hou meer afstand vergeleken met mijn eerste ervaring als hoofdtrainer bij Charleroi." Tijd om in de gemeenschappelijke bureaus van de staf de laatste details voor de training van vandaag te checken. Na overleg wordt beslist om de jongens die de avond voordien hebben gespeeld, niet te sparen. Tenslotte was het slechts een match van de reserves. Er wordt heftig gediscussieerd over de actualiteit van het moment: het failliet van Mons, het zwalpen van Moeskroen. Maar de gedachten gaan al uit naar de match tegen Eupen. De 3-0-nederlaag van de heenmatch blijft zwaar op de maag liggen. "We hebben drie goals geslikt op stilstaande fasen, dus moeten we daar absoluut op werken", geeft de trainer aan. "Eupen is de ploeg met het beste voetbal in tweede klasse. We staan momenteel acht punten voor op hen. Als we niet verliezen, is het mathematisch nog niet zeker, maar zullen we toch mentaal een grote stap richting promotie hebben gezet. Ik teken voor een gelijkspel." Sinds de heenmatch bij de Duitstaligen is Sint-Truiden ongeslagen, wat neerkomt op zestien wedstrijden zonder nederlaag. STVV kon vaak de nul houden, maar wint de meeste van zijn wedstrijden met het kleinste verschil: "We spelen zoals Atlético Madrid: we domineren de match, maar maken hem nooit helemaal af. Dat heeft ons soms al parten gespeeld, maar over het algemeen lukt het wel. De gemiddelde leeftijd van onze kern bedraagt slechts 22 jaar, wat heel jong is. Bovendien hebben we geen echte killer vooraan. Onze topscorer, Piotr Parzyszek, heeft er nog maar negen gemaakt, en Joeri Dequevy en Hilaire Momi zeven. Maar het is ook niet slecht dat we niet afhangen van de vorm van één speler." Het is negen uur. We beginnen lawaai te horen in de gangen, de spelers komen aan voor het ontbijt en sommigen komen ons groeten. De Burundese verdediger Solomon Nirisarike zal vandaag niet trainen. Hij heeft tandpijn en zal naar de tandarts worden gebracht door Peter Delorge, die kleine oogjes heeft, zoals het hoort na carnaval. Iedereen staart geconcentreerd naar zijn scherm. Voorbije wedstrijden worden geanalyseerd, fases van Eupen bekeken en bepaalde oefeningen voor vandaag verduidelijkt. Om 10.30 uur heeft iedereen zijn schoenen aan en betreden de eerste spelers een van de drie trainingsvelden. Terwijl Kalema de opwarming voor zijn rekening neemt, maken Ferrera en O'Loughlin alles klaar op een tweede terrein, in vakken verdeeld op de wijze van Pep Guardiola. Zowel tijdens de opwarming als bij de staf onderling verloopt alles in drie talen: probleemloos wordt er gewisseld tussen Frans, Nederlands en Engels. Ondanks de kou en een miezerige, onaangename regen slaan twee jongeren, beschermd door een pet, de opwarming gade. Vanaf de weg kan je het veld zien en af en toe is er een automobilist die toetert naar de spelers. "Ik zou wel willen dat ons werk minder zichtbaar is", geeft Ferrera toe. "Het is niet mogelijk hier achter gesloten deuren te trainen. Eender wie kan naar onze voorbereidingen komen kijken." Na dertig minuten opwarmen en rekken vertrekken de doelmannen met Nys, terwijl de veldspelers zich naar het in vakken verdeelde terrein begeven. De hesjes worden verdeeld en de training kan beginnen. Pressie, looplijnen, voorzetten en afwerking: alles komt aan bod. De spelers lijken betrokken en Alessandro Iandoli scheldt op zichzelf na een voorzet ver naast doel. De aandacht mag inderdaad niet verslappen. Ferrera aarzelt niet om de training te onderbreken en een grote bek op te zetten als hij iets ziet wat hem niet aanstaat. "Ik was in januari op de stage van STVV in San Pedro del Pinatar", vertrouwt onze fotograaf ons toe. "Standard was er ook en zo stil Ivan Vukomanovic was, zo luid ging Yannick Ferrera tekeer." Na veertig minuten een nieuwe oefening. Vier spelers spelen pressie tegen acht anderen. De bewegingen zijn kort maar intens en de spelers moeten alles geven "zoals in een wedstrijd". 12.30 uur. De training loopt op zijn einde. Iedereen spoelt zijn schoennoppen af en Dequevy laat de gelegenheid niet voorbijgaan om David Habarugira te plagen: "Daar is hij. Het is voor hem dat jullie gekomen zijn, niet?" Hij vertelt over zijn valentijnsweekend in Parijs en verduidelijkt dan dat hij de voorbije avond, ook al was hij in verlof, gelopen heeft: "Schrijf dat maar goed op: Dequevy is een professional!" "Het werd tijd op je 26e", antwoordt Ferrera snedig. De sfeer is gemoedelijk. Na de douche blijkt Ferrera tevreden: "Je moet ze een beetje wakker schudden na drie dagen zonder training. Maar ça va, het was oké." Tijd om aan tafel te gaan. De plaatsen zijn vrij en spelers en staf zitten door elkaar. Eén regel: geen gsm aan tafel. Onze fotograaf laat zich op de vingers tikken. Op het menu: gepaneerde kip of vis met aardappelen en groenten. De hoofdtrainer houdt het bij twee aardappelen en een beetje vis om snel in zijn bureau de balans te gaan opmaken met de dokter: Sacha Kotysch, een belangrijke pion in de verdediging, is licht geblesseerd en dat verontrust de staf. In de spelerszaal is het vrij kwartiertje tot 14.30 uur en het vertrek naar het stadion voor een krachttraining. De Nederlandstalige spelers, in de minderheid bij Sint-Truiden, zitten te kaarten, terwijl de anderen bij een kop koffie een praatje slaan. Dequevy, bepaald spraakzaam, spreekt ons opnieuw aan: "Zijn jullie al naar het stadion geweest? Het is echt top met de sauna, de krachtzaal en het zwembad. Sint-Truiden hoort in eerste. Tweede klasse is dodelijk, kijk maar naar Mons. We zijn goed op weg, maar we mogen niet achteroverleunen. Niets is beslist." In het bureau van de staf leest Ferrera de kranten. Hij is sinds kort analist voor La Dernière Heure / Les Sports en werpt een blik op zijn eerste column. Hij geeft ook zijn mening op Proximus TV tijdens de Multi Live van de Champions League. Vanavond staan PSG-Chelsea en Sjachtar - Bayern München op het programma. Tijd om de info door te nemen die Proximus TV hem gestuurd heeft. "Ik word gebrieft over de matchen van de dag, de geblesseerden, de geschorsten, enkele statistieken. Ik zie hier dat de topschutter in de Champions League, Luiz Adriano van Sjachtar, negen keer gescoord heeft op slechts elf pogingen. Ik zou er hier wel zo één willen hebben." "Hier is het eerder 47 goals op 650 kansen", lacht Will, de videoanalist. Terwijl de spelers met de fysiektrainer naar Stayen vertrekken, bereidt de rest van de staf de training van de volgende dag voor en bespreekt ze met welke verdediging tegen Eupen zal worden gespeeld in geval Kotysch out is. Ieder heeft zijn mening, er is nog tijd om de knoop door te hakken. 16 uur. Alles is klaar voor de volgende dag. Nadat hij zijn kostuum heeft opgehaald bij de stomerij, neemt Yannick Ferrera ons mee naar Brussel en de studio's van Proximus TV, in Evere. Aan het pompstation tanken we vol met van alles om te knabbelen, de avond is nog lang. Het verkeer verloopt vlot en we komen voor tijd aan in Brussel, een gelegenheid om een paar voetbalschoenen op te halen. "Ik heb een paar nodig van Copa Mundial. Mijn vader, Cisco, oud-speler van Crossing, werkt voor het ballenmerk Select. Ik ken dus goed de verantwoordelijke van deze winkel in Evere." De ontvangst is hartelijk en de ene na de andere vraag wordt afgevuurd: "Hoeveel punten voorsprong? Voor wanneer de promotie? En gaat dat met Duchâtelet?" Duchâtelet? Officieel heeft de baas van Standard niets meer te zien met Sint-Truiden, maar sommigen vragen zich al af wat de mogelijke aanwezigheid van beide clubs in eerste klasse volgend jaar zal brengen. "Ik begrijp dat de buitenwereld zich die vraag stelt", antwoordt Ferrera. "Maar ik heb helemaal geen contact met hem. Mijn voorzitter is Bart Lammens. We hebben spelers gehuurd van Luik, maar heel veel speelminuten hebben ze echt niet. Duchâtelet heeft geen invloed op Sint-Truiden. Voor elk argument is er een tegenargument." Goed op voorhand komen we aan bij Proximus TV. We praten met de technische ploeg en de verslaggevers druppelen één voor één binnen. Vanavond zal Marc Delire de touwtjes in handen nemen, in het gezelschap van Benoît Thans. Vincenzo Ciuro en Johan Walem zitten in Parijs, terwijl Quentin Volvert en Alexandre Teklak Sjachtar-Bayern van commentaar zullen voorzien. Yannick Ferrera zal PSG-Chelsea analyseren. Amper heeft hij een broodje binnengespeeld en is hij bij de schmink langsgegaan, of het is al tijd om de studio te betreden voor de voorbeschouwing, terwijl wij in de regiekamer blijven. Als de wedstrijden begonnen zijn, komt de trainer van Sint-Truiden weer bij ons terug om de fases te selecteren die hij tijdens de rust en na de match zal analyseren met Olivier, de bediener van de Multicam: "Het is altijd leuk werken met hem, hij voelt het voetbal goed aan." Het verdedigende werk van Eden Hazard, de alomtegenwoordigheid van Zlatan Ibrahimovic, alles is doorgenomen wanneer Branislav Ivanovic de score opent voor Chelsea voor de rust. De tweede helft is wel bleek, ondanks de gelijkmaker van Edinson Cavani. Dat belet Ferrera niet om er lessen uit te trekken voor de nabeschouwing. Het is 23.15 uur, Delire geeft het woord terug aan de studio. In de regiekamer worden felicitaties uitgewisseld, alles is goed verlopen vanavond. In de lift kruisen we Wesley Sonck en Franky Van der Elst, de Nederlandstalige analisten. De marathondag zit erop, maar morgen is het opnieuw van dat. Twaalf dagen later verslaat Sint-Truiden Eupen voor meer dan 9000 toeschouwers op Stayen, dankzij een doelpunt van kapitein Rob Schoofs. Sint-Truiden staat al met één voet in eerste klasse... DOOR JULES MONNIER - FOTO'S: BELGAIMAGE / DIRK WAEM"Mijn spelers missen soms opstandigheid, maar dat is logisch gezien hun jonge leeftijd."