Mbark Boussoufa zit met zijn gedachten helemaal bij Anderlecht. Op de vraag wat hij 's avonds om zes uur zou doen, geeft hij een onverwacht antwoord: "Dan ben ik bij mijn familie." Wat was hij dan van plan om met zijn familie te doen? "Praten, een stukje eten. Waarom?" Omdat Marokko dan speelde, tiens! "God ja!"
...

Mbark Boussoufa zit met zijn gedachten helemaal bij Anderlecht. Op de vraag wat hij 's avonds om zes uur zou doen, geeft hij een onverwacht antwoord: "Dan ben ik bij mijn familie." Wat was hij dan van plan om met zijn familie te doen? "Praten, een stukje eten. Waarom?" Omdat Marokko dan speelde, tiens! "God ja!" Om het op zijn Johan Cruijffs te zeggen: elk nadeel heb zijn voordeel. "Omdat ik daar niet zit, kan ik Anderlecht helpen. Net in een moeilijke periode kan je je echt tonen." Mbark Boussoufa: "De eerste maanden gaf me dat vleugels. We zijn toen ook kampioen geworden. Ik was heel blij met die schoen, ook al wist ik op dag een al dat ik veel meer kritiek zou krijgen. Omdat mensen je anders gaan bekijken. Ik weet nog hoe ik in België ben gekomen. Ik heb die hele evolutie meegemaakt, van testspeler bij AA Gent naar Gouden Schoen, in amper twee jaar. Als je komt en nog niet bekend bent, vindt iedereen alles wat je doet prachtig, maar als je algemeen bekend bent, gaan ze je anders beoordelen. Van een Gouden Schoen verwacht men dat die er altijd boven uitsteekt, ook al deed je dat tevoren niet altijd. Als je een wedstrijd goed speelt, is het normaal, terwijl het tevoren fantastisch was." "Soms vond ik het niet eerlijk. Volgens sommigen toonde ik te weinig, terwijl mijn rendement vorig seizoen best hoog lag: veertien assists en acht goals. Het jaar daarvoor had ik zeventien assists en negen goals. Dat was ietsje meer, maar het rendement verschilde niet zo veel. Zeggen dat ik compleet wegviel, is onzin. Als we Champions League spelen tegen AC Milan of AEK Athene, verwacht men dat we net hetzelfde doen als tegen FC Brussels of Zulte Waregem. Maar dat kan niet. In de Champions League beslist geen Belgische speler een wedstrijd. Ronaldinho heeft het al moeilijk om zo'n wedstrijd te beslissen, laat staan dat Boussoufa, die niemand in Europa kent, dat zou kunnen. Als je dan kritiek krijgt omdat je die wedstrijd niet kon beslissen, vind ik dat wel eens lastig. Ik probeer te analyseren wat ik gedaan heb. Ik heb een paar goeie wedstrijden gespeeld. Redelijk, niet supergoed. Ik begrijp ook dat mensen meer verwachten." "Da's waar. Tegen Lille hadden we de kans op 2-0. Zet ik die om, hebben we drie punten, dan begin je fantastisch. Ik vind het nog altijd jammer dat we die eerste wedstrijd toen niet wonnen. Ik denk daar nog steeds aan." "Ik mis het heel erg. Fantastische ervaringen zijn het. Je wordt ook overal herkend. Die wedstrijd uit en thuis tegen AEK lieten ze vier maanden later op de Arabische tv nog eens integraal zien. Die tegen Milan ook. Die in de UEFA Cup niet." "Omdat je daar echt vertrouwen van krijgt. Ik begrijp waarom Defour huilde. Je zit op het moment dat je die schoen wint zo goed in je vel. En dan moet je gewoon zes weken aan de kant blijven. Dat moet vreselijk zijn. Die heeft zo'n verdriet omdat hij op een wolkje zat. Hij had echt zin om te voetballen. De eerste wedstrijd na de Gouden Schoen speelde ik goed, gaf een assist. Nog een match later, op Beerschot, gaf ik drie assists. Dat ging goed, de hele tweede ronde." "Ik wéét dat het niet waar is. De betere voetballers zijn, met alle respect, toch de kleinere voetballers." "Het is gewoon zo. Xavi, Messi, Iniesta, Deco, Sneijder, Robinho, Fabregas, Rosicky: allemaal kleine, beweeglijke voetballers." "Ik denk vooral dat die man daar al een paar keer spijt van heeft gekregen. Stel dat hij me wel neemt, had alles heel anders kunnen lopen, had ik een zware blessure kunnen oplopen en zaten jullie hier nu niet. Zo is het leven." "Nee. Als ik een slechte wedstrijd speelde, lachte ik eens met mezelf: 'Het kan toch niet dat ik de beste voetballer van België ben?'" " Franky (Vercauteren, nvdr) lette toen heel goed op me. Soms vroeg hij wat ik ging doen. Af en toe raadde hij aan: 'Doe dat niet.' Omdat het te dicht bij de wedstrijd was of omdat we het te druk hadden met drie wedstrijden op een week. Dan schoof ik effe alles van me af omdat hij het me vroeg. Yvon Verhoeven heeft ook een fantastische job gedaan om me af te schermen en om me de keuzes makkelijk te maken." "Ik doe vooral graag dingen met kinderen, die ontmoeten hier of naar een ziek kindje gaan. Dat doet me plezier, omdat zij het nodig hebben. Feesten kan je je hele leven. Ik ben ook niet het type dat absoluut op een feestje de man wil zijn, ik kan best iets gaan drinken met vrienden. Naar een feest gaan om er te zijn als Gouden Schoen deed ik niet. Dan had ik meer plezier om een ziek kind te gaan bezoeken." "Ik weet dat nog, iedereen wist al twee weken van tevoren dat hij kwam. Ik vond dat zo mooi, een speler van Ajax die kwam. Daar keek je echt naar uit. Vorig jaar speelde ik dan tegen hem. Ik weet niet of hij nog weet dat hij toen zo veel voor me betekende, maar dat is niet belangrijk. Na de match heb ik toen wel zijn shirt gevraagd, en gekregen. "Weet je dat ik in 2000 voor het EK nog een reclamespotje voor Nike met hem heb meegedaan? Ik was vijftien, de bal werd me afgepakt en ik moest doen alsof ik boos was. Edgar Davids deed ook mee, met mooie muziek op de achtergrond." "Da's moeilijk. Als ik het niet naar mijn zin heb of ik word hard aangetrapt, kan ik wel eens emotioneel reageren. Je bent zo bezig om goed te presteren, al die druk en emoties zijn zo sterk dat ik niet denk aan die kinderen op de tribune." "Bij Anderlecht valt dat nog mee, bij Gent werd ik pas écht aangepakt. Daar was alles op mij gefocust, meestal kreeg ik dubbele mandekking, werd ik geknepen. Het ergst was een natrap van die Kristinsson tegen Lokeren. In de tweede helft kreeg ik een klap tegen mijn mond. Tegen Anderlecht kan de tegenstander het niet maken om alleen mij te viseren." "Ja. Dat was mijn maatje." "Ja. In het begin konden we maar een paar woorden wisselen: oui, non, yes, ja. Op de duur probeerde ik naar die Franse gesprekken te luisteren en af en toe in te pikken. Zo heb ik het beetje bij beetje geleerd." "Op het veld klikte het gewoon tussen ons. Hij was ook zo gemotiveerd voor een wedstrijd. We pepten mekaar op." "Hij werd veel te negatief bekeken. Hij kwam met overgewicht uit vakantie, had tijd nodig om weer op niveau te komen, maar bij hem dwing je dat niet af door hem hard aan te pakken. Tchité moet je niet te veel bekritiseren, anders neemt hij afstand van je. Je moet hem als kompaan hebben. Hem tegenwerken om hem wakker te krijgen lukt niet. Ik vind het jammer dat hij weg is. Tchité maakte van een halve kans een goal. Net wat we nu missen. Neem de uitwedstrijd op Brussels vorig jaar. Wat we daar toonden, was catastrofaal, maar hij doet zo'n omhaal en het is afgelopen: drie punten. Hij stond als spits altijd op de goeie plaats." "Franky weet heel veel van voetbal. In België maakte ik nooit een trainer mee die zo veel over voetbal weet, die je ook zo veel kan aanleren. Hij werkt bijna op perfectie. In het voetbal is dat moeilijk: als de tegenstander geen fout maakt, kunnen wij niet scoren. Hij streefde altijd naar perfectie. Soms té veel, vond ik. Maar hij was een fantastische trainer. Iedereen weet dat hij niet de grote prater was. Als coach is dat wel nodig, vind ik. Maar ik had heel veel respect voor hem." "Ik respecteerde zijn voetbalvisie. Ik kon met hem in de clinch gaan of meewerken. Ik heb geprobeerd mee te werken door op links te gaan voetballen. Ik deed ook altijd mijn verdedigende werk, al wilden de meeste mensen van mij acties zien. Toch was ik heel nuttig voor het team, daar was hij blij mee. Hij viel me na een mindere wedstrijd ook nooit af, dat vond ik wel mooi van hem. Er was wederzijds respect tussen ons. Ik heb hem wel gezegd dat, als hij een veel gevaarlijker Boussoufa wilde zien, hij me in een beweeglijke positie moest uitspelen. Maar als je ook Hassan in je team hebt, is dat niet makkelijk. Hassan is een pure nummer tien, hij kan niet stil blijven staan en op de bal wachten. Ik heb in mijn jeugd bij Ajax een beetje op links gespeeld." "Dan was er een probleem geweest. Dan had je concurrentie tussen twee van je betere voetballers voor één plaats. Dat was jammer geweest voor het team. Dus kwam het iedereen beter uit dat ik op links ging voetballen." "Ik ben iemand die voor het team voetbalt. Ik heb geen haast, ik was pas 22 toen ik aankwam. Ik had het er wel voor over." "Ik heb nooit gezegd dat Anderlecht maar een tussenstation is. Ik zei: we zullen wel zien. Ik ga nooit zeggen waar mijn eindstation is. Ik ga voor zo ver mogelijk. Ik wil nog wel jaren hier blijven, want ik vind dit een fantastische club. Ik heb hier nog veel te leren." "Het makkelijke is dat je elk jaar voor het kampioenschap speelt, het moeilijke is de gigantische druk. Het is niet altijd eerlijk dat mensen eisen dat we de tweede ronde halen van de Champions League. Voor de lottrekking vond iedereen Fenerbahçe te doen, maar kijk eens waar die nu staan en hoe ze voetballen." "Chelsea wilde zo graag eens kampioen worden, maar mensen zijn er realistischer. Je kan niet iets verwachten van jezelf waar je nog niet klaar voor bent. Met alle respect: als je ziet wat voor kloof het Belgische voetbal, waaronder Anderlecht, scheidt van de Europese top, dat is gewoon gigantisch. In Nederland kon men Europa nog een beetje meer bijhouden omdat daar door de nieuwe stadions en de commerciële acties wat meer geld verzameld werd." "Twee jaar geleden was het hier nog iets anders, toen deed Anderlecht nog elk jaar mee aan de CL. De laatste jaren is dat anders. Hier moeten nieuwe stadions komen, om met dat extra geld betere spelers te halen om meer te concurreren in Europa. Je merkt wel dat nu meer jongeren versneld doorbreken: Gillet zat twee jaar geleden in de tweede klasse, Fellaini bij de jeugd: dat zijn nu bijna toppers in België. Drie jaar geleden kwam ik hier ook aan, als testspeler." "Ik zeg niet dat jonge spelers titularis moeten zijn, maar jonge jongens moeten wel de kans krijgen. Je moet ze in ieder geval het gevoel geven dat ze er dicht bij zijn. Als ze voor zichzelf geen kans zien, kiezen ze makkelijker voor het buitenland." "De club heeft toch getoond dat ze hem een kans wilden geven, misschien had hij zijn beslissing al eerder genomen. Ik vind dat Vadis, Lamah, Tiotéen Mbokani onze ploeg sterker maakten op training. Die toonden toch dat ze het niveau van de eerste klasse aankunnen. Beweren dat ze dood gaan als je ze voor de leeuwen gooit, klopt niet. Je moet ze laten proeven." "Een jonge jongen hoeft geen schouderklopjes te krijgen. Soms kan het wel te lang duren. Als een jongen twee jaar in de selectie zit en nog geen kans kreeg, moet je wel vragen stellen. Als je jonge jongens vertrouwen geeft, geven ze meer van zichzelf. Je mag ze hard aanpakken, maar je moet ze wel duidelijk maken dat ze een kans krijgen." "Ik heb een goeie band gecreëerd met Leekens. Vooral het tweede jaar was ik closer met hem, maar dat was niet zo vanaf de eerste dag." "Op training laten zien dat je er klaar voor bent. Zo je minuten meepakken en in die minuten zo veel mogelijk laten zien. Zo groei je in een team, zag ik bij Ajax. Financieel levert het ook veel op voor de club. Sneijder komt uit de eigen jeugd, die gaat voor 27 miljoen euro weg, Babel voor zeventien miljoen. Dat is toch goed voor Ajax?" "Ja. Natuurlijk valt het op dat Anderlecht meestal tegen een muur speelt en dat ik bij Gent veel meer ruimte kreeg. Onlangs heb ik nog eens Gent-Club bekeken, die befaamde match waar ik drie keer scoorde. Pffft, dat was echt niet zo'n goeie match die ik daar speelde. Ik heb een paar dingen gedaan die fantastisch waren, maar ik leed daar ook een paar keer dom balverlies. Mensen vonden dat ik daar de perfecte match speelde, maar dat was niet zo. Het verleden maakt dingen vaak zo veel mooier dan ze waren." "GBA uit vorig jaar. De Supercup dit seizoen. Dat was onze laatste wedstrijd waar echt alles lukte. Van toen af ging het van kwaad naar erger." "Ik wil graag de beker van België winnen. Dat is een van de weinige prijzen die ik nog mis." "De Champions League is wat anders. De Belgische beker is de kortste weg naar Europees voetbal." "Mijn doel is: voorlopig gewoon bij Anderlecht voetballen, zo goed mogelijk presteren. Dan zien we wel." "Ik zou hier nog even willen blijven." "Ik denk niet dat die binnenkort komen. Ik ben geen carrièreplanner, ik zie hoe het loopt." "Ik had geen zin om na een jaar te vertrekken, omdat ik vind dat ik hier nog wat te doen heb. Ajax is qua sportief niveau een beetje hetzelfde als Anderlecht. Zij zijn uitgeschakeld door Slavia Praag. Ik heb me wel eens afgevraagd hoe striemend de kritiek zou zijn als wij er uitgegaan waren tegen Slavia Praag. Die zou niet mals geweest zijn." Sdoor geert foutré