Barcelona, de club is je bekend uit de media. Je hebt gelezen hoe ze in 1899 werd gesticht door HansGamper, een Zwitser die in Basel voetbalde, maar eens in Barcelona aangekomen een advertentie in de krant plaatste om ook daar medespelers te vinden. Een club met dezelfde kleuren als Basel was geboren. Nu staan ook de Catalaanse vlag en een kruis van Sint-Georges ofte San Jordi, patroon van de stad, in het schild.
...

Barcelona, de club is je bekend uit de media. Je hebt gelezen hoe ze in 1899 werd gesticht door HansGamper, een Zwitser die in Basel voetbalde, maar eens in Barcelona aangekomen een advertentie in de krant plaatste om ook daar medespelers te vinden. Een club met dezelfde kleuren als Basel was geboren. Nu staan ook de Catalaanse vlag en een kruis van Sint-Georges ofte San Jordi, patroon van de stad, in het schild. Over de inbedding van Barça in de Catalaanse ziel heb je ook gehoord. Hoe Catalanen de commerçanten parexcellence van Spanje zijn en hoe er onder Franco alleen in het stadion nog Catalaans mocht worden gesproken. Hoe dat ook een van de redenen is waarom de Catalaan zijn stadion ook nu nog altijd niet Nou Camp, maar Camp Nou noemt. Anekdotes bij de vleet zijn de vereniging zo voorgegaan. Nu sta je er in het clubmuseum voor een vitrinekast te kijken naar het entreekaartje van Barça's supporter nummer 1481 : 7 nov. 1982 a les 6 de la tarda. Fila 5, Num. 12. S.S. El Papa Juan Pablo II. Paus Johannes Paulus II zegende bij zijn wedstrijdbezoek ook de kapel van de Zwarte Madonna, patroonheilige van Catalonië, in. Spelers kunnen er voor de wedstrijd komen bidden, wat JohanCruijff - wie anders ? - ooit de conclusie ontlokte dat zoiets nooit kon helpen. Want als tweeëntwintig spelers tot Hem bidden om steun, waarom eindigt dan niet elke wedstrijd in een gelijkspel ? Logisch. In een andere vitrinekast ligt een bruin paar schoenen. Ze zijn van PaulinoAlcántara. Hij is Barcelona's productiefste speler ooit : 250 doelpunten in precies evenveel wedstrijden. Ook hangen er wedstrijdaffiches van onder andere Barcelona-Antwerp en Barcelona-Anderlecht. En ríjen foto's. Foto's van supporterskonten, vroeger bij elke wedstrijd zittend op een muurtje, wat de Barça-aanhang de bijnaam culos, konten, opleverde, foto's van memorabilia, gebeurtenissen, van voorzitters, spelers, Spanjaarden, Catalanen, buitenlanders, Cruijff, Romario, Ronaldo en de tot beste speler van Barcelona ooit gekozen Kubala, een Hongaar die door zijn brille in de jaren vijftig aanleiding gaf tot dermate veel publieke belangstelling dat een nieuw stadion, Camp Nou, diende te worden gebouwd. Zal zich binnen de envergure van dit gezelschap ooit VincentKompany bewegen ? 's Lands grootste talent sinds jaren speelde hier onlangs een galawedstrijd in Cruijffs wereldelftal. Met bravoure nog wel. Cruijff zag het en stak het niet weg. FrankRijkaard idem. Dus, 'komt Kompany ooit naar Barcelona ?', murw je ertussen als JoanLaporta, de voorzitter van Barça, die middag door de media verzwolgen wordt op een door Nike aangeboden receptie. "Dit seizoen zal het moeilijk worden", antwoordt hij. "Kompany speelde hier een goeie match in het sterrenteam van Cruijff, dus we kennen hem. Hij is jong, maar sterk en heeft kwaliteiten. We zoéken voor zijn positie een speler zoals hij, maar het probleem is dat het moeilijk is om hem dit seizoen te huren. Maar we zouden blij zijn als we een speler als Kompany konden aantrekken in de toekomst." Flits ! Foto. Señor ! Hier, camera. Duwen. Laatste vraag. Weg. Aan de kant nip je van een glas, terwijl je ziet hoe kalm Laporta onder de drukte blijft, strak in het zwart ribfluwelen pak, de haren keurig gekapt, de gebronsde kin glad geschoren. Onder zijn voorzitterschap zal Barcelona, vooralsnog de enige club die geen reclame op het shirt heeft staan, uit financiële noodzaak vanaf volgend seizoen wel een gesponsord tenue dragen. Voorheen was Laporta een van de advocaten van Cruijff ; nu is het Cruijff die hém adviseert. Maar ook vice-voorzitter SandroRosell oefent invloed uit. Rosell is een voormalige topman van Nike in Brazilië en heet bestuurlijk meer dan één touwtje in handen te hebben. Barcelona drijft ook op het veld voor een groot stuk op Brazilianen. Sambarça plegen supporters hun ploeg daarom inmiddels te noemen. Ronaldinho, naast Belletti, Edmilson, Sylvinho en Motta, hun kleurrijkste exponent, kwam door Rosells vriendschappelijke relatie met hem naar Camp Nou. Ook doet het verhaal de ronde dat AlexFerguson Ronaldinho bij diens bezoek aan Manchester United niet meer dan een broodje kaas gaf en hem daarmee het regenweer niet kon doen vergeten. Wie als journalist naar de allergrootsten van het voetbal wil, kan niet anders dan zich bij de arm laten leiden. Sporters hebben sponsors en sponsors hebben sporters. Nike en Ronaldinho hebben elkaar. Het zijzaaltje onder de hoofdtribune zwijgt en luistert naar de Braziliaanse aanvaller die zopas de Tiempo, Nikes nieuwe voetbalschoen, heeft voorgesteld. "Ik had gehoord dat Barcelona meer dan een club was, maar dat geloofde ik niet tot ik hier zelf kwam voetballen. Toen realiseerde ik mij dat Barcelona te maken heeft met Catalonië en nog veel meer. Voetbal is ook voor mij alles, het is mijn hele leven. Ik ben geboren terwijl ik eraan dacht. Alles rond mij, ook mijn familie, heeft ermee te maken." In Parijs zagen ze Ronaldinho daarom steevast door een tiental intimi omringd. Stond hij in die periode bij Paris Saint-Germain ook nog bekend om zijn nachtelijke gefuif en zijn onenigheid met LuisFernandez, die hem tactisch te veel aan banden wou leggen en uiteindelijk geen positie voor hem vond om rendement te halen, in Barcelona bevalt het leven hem beter, omringd door zijn broer en zaakwaarnemer RobertoAssis en zijn zus Daisy, die hem zorgvuldig voor derden afschermt. Supporters dragen hem nog altijd op handen. Ronaldinho, zegt BibianWeggelaar, heeft begrepen wat van hem wordt verlangd. Weggelaar is Nederlandse en journaliste bij het Barcelonese blad El 9 Esportiu. Ze geniet de eer in de medewerkerslijst van En un momento dado voor te komen. En un momento dado, op een gegeven moment, is de magistrale documentaire van RamónGieling over Johan Cruijff en diens betekenis voor Barcelona en Catalonië. Weggelaar traceerde de geïnterviewden voor de film, die is genoemd naar een uitdrukking die aanvankelijk niet in het Spaans bestond, maar er sinds Cruijff door iedereen wordt gebruikt. Toen Johan Cruijff ooit door de arbiter werd uitgesloten, maakte hij dat bij het publiek goed door zijn aanvoerdersband uitgebreid te kussen voor hij die aan een ploeggenoot afstond. Evenzo vergaarde Ronaldinho respect door op verzoek van de voorzitter af en toe een paar woorden Catalaans te spreken. "Hij is meer een teamspeler dan bijvoorbeeld zijn voorganger, Rivaldo", zegt Weggelaar. "Terwijl Rivaldo alle eer voor zichzelf wou, rent Ronaldinho ook achteruit en verdedigt hij mee. Dat is een verschil." Een verschil dat typeert hoe Frank Rijkaard zijn ploeg wil zien voetballen. "Ook Deco speelt wat meer naar achteren dan hij gewend is omdat Rijkaard dat vraagt. Hij is daardoor minder offensief, maar hij aanvaardt dat. Terwijl hij Xavi bijvoorbeeld meer vrijheid geeft. Xavi is pas 24, maar al zes, zeven jaar prof bij Barcelona en daarmee een van de meest ervaren spelers in de kleedkamer. Hij heeft onder Rijkaard voor het eerst de verantwoordelijkheid kunnen nemen om de ploeg naar voren te stuwen." Xavi is een van de maar liefst tien eigen jeugdproducten in de dezer dagen door langdurige blessures fel uitgedunde kern. Xavi, Valdes, Jorquera, Gabri, Puyol, Oleguer, FernandoNavarro, Motta, Gerard en Iniesta : allemaal kregen ze hun opleiding in la Masía, het achttiende-eeuws Spaans landhuis tegenover het stadion. Ze krijgen in de ploeg het gezelschap van andere Spanjaarden en buitenlanders, zoals de Nederlandse verdediger-middenvelder Giovanni van Bronckhorst, het 1,64 m kleine Franse technische vernuft Ludovic Giuly of de excentrieke en doeltreffende Kameroener Samuel Eto'o. "Dé grote kwaliteit van Rijkaard", zegt Weggelaar, "is dat hij al die spelers samen heeft weten te brengen en ze vervolgens offensief laat spelen in het teken van het teambelang." Het perfecte sportieve alter ego van Joan Laporta heet hij daarbij te zijn, Frank Rijkaard. Thuis in het wereldje en beslagen in de observatie laat hij het grootste deel van het veldwerk over aan de tactisch sterke Henk ten Cate, die als geen ander weet hoe hij een groep moet aanpakken en daarbij in tegenstelling tot de zachte Rijkaard het schofferen als wapen niet ontziet. "Ten Cate is bovendien altijd goed geïnformeerd over de persoonlijke situatie van elke speler. Rijkaard van zijn kant onderhoudt dan weer veel contacten met het bestuur en de leden." Complementariteit is er zo op alle niveaus. Tot slot van een dag vol sport en sponsoring gaat Ronaldinho, samen met de uit Milaan overgevlogen PaoloMaldini en vervolgens met de journalisten, een balletje trappen. Beneden, aanbeland in de gang naar het veld die je kent van tv, hoor je in gedachten tweeëntwintig spelersneuzen snuiven, noppen zakken in het mauve tartan, schouders raken elkaar en lopen de joelende draaikolk met je in. Leegte. Even ga je in de dug-out zitten, laat de blik over de drie verdiepingen tellende tribune dwalen en bedenkt dat wat hier bij elke thuiswedstrijd honderdduizend mensen belijden een religie is die de Zwarte Madonna overstijgt. Je wordt sprakeloos als op een gegeven moment tot je doordringt waarom. Na de Mercurial en de Total 90 is de Tiempo de nieuwste voetbalschoen van Nike, een schoen met moderne zool en noppen, maar sober uitgevoerd, zoals een voetbalschoen er vroeger ook uitzag. De charme van een oude vriend gekoppeld aan de efficiëntie van nieuwe technologie dus, uitgedragen door Ronaldinho, eldistributor van Barcelona, voor de gelegenheid geflankeerd door PaoloMaldini van AC Milan. Paolo Maldini : "De nieuwe technologie maakt de schoen nog comfortabeler. Dat is belangrijk, want ik mag dan wel verdediger zijn, ik wil een goed gevoel van de bal." Ook Ronaldinho heeft daar baat bij, als koning van de dribbel. Ronaldinho : "De meeste bewegingen komen vanzelf, als je maar genoeg traint. Favoriete bewegingen heb ik niet. Als ze lukken, maakt het mij niet uit welke het was ( lacht). Maar ik probeer er wel altijd aan te blijven werken." PaoloMaldini speelde vroeger met FrankRijkaard nog samen bij AC Milan, waarmee hij dit jaar in Groep F van de Champions League tevens tegenover Barcelona en Ronaldinho stond. Is hij verrast dat Rijkaard trainer is geworden ? Paolo Maldini : "Iedereen van die ploeg zou trainer worden. Behalve ik ( lacht). Voetbal is ons leven geweest en daarom wil iedereen trainer worden, maar ik hou er niet zo van. Mijn vader is trainer en ik weet hoe gestresseerd hij raakt van de spelers en de pers ( lacht). Ik houd het liever rustig. Rijkaard is altijd een offensief denkende speler geweest. Hij wou graag scoren en deed dat ook vaak voor Milan. Dat was de Hollandse filosofie. Hij houdt van ploegen die de bal goed rondspelen." Waar plaatst hij Ronaldinho in het rijtje aanvallers dat hij in zijn rijke carrière al tegenover zich kreeg ? "De beste was Maradona. Absoluut. Maar Ronaldinho is een van de meest getalenteerde die ik ooit ben tegengekomen. Hij is niet alleen snel, maar ook sterk. Wat goed is aan hem, is dat hij geniet van voetbal. Tijdens de wedstrijd zie je hem bijvoorbeeld soms lachen. Dat herken ik ook bij Shevchenko. Hun stijl van voetballen is gelijkaardig : ze zijn nooit angry." Hoe verdedig je op Ronaldinho ? "Je moet wachten op zijn eerste beweging, maar hij is zo snel dat het moeilijk is om voorsprong in de situatie te nemen. Je probeert dan te anticiperen, maar je weet nooit wat hij gaat doen. Ronaldinho speelt ook niet alleen, weet je. Hij staat in een fantastische ploeg en hij is de juiste man in de juiste ploeg. Ze kunnen op veel verschillende manieren aanvallen. Je moet de hele wedstrijd door op het toppunt van je kunnen presteren. We hebben afgezien tegen Barcelona. Het was misschien wel een van de worst games die we speelden in de Champions League ( lachje)." door Raoul De Groote'We zouden blij zijn als we een speler als Kompany konden aantrekken.' (Joan Laporta)'Ik ben geboren terwijl ik aan voetbal dacht.' (Ronaldinho)'Rijkaard dacht als speler ook al offensief.' (Paolo Maldini)