Meer dan ooit zorgde een promovendus voor opschudding in de Jupiler Pro League. De Brusselaars schudden enkele reuzen wakker, brachten heel wat analisten in verwarring en kroonden zichzelf tot kampioen van de reguliere competitie. Ondertussen, in de Vurige Stede, voetbalde Standard zichzelf in nesten, werd er steeds meer gesproken over het teleurstellende seizoen van KRC Genk en was Hein Vanhaezebrouck weer helemaal in stelling gebracht bij KAA Gent. Achttien ploegen, volle stadions met toffe en minder toffe supporters, een trainerscarrousel op volle toeren, een Brussels sprookje zonder prins met een blauw-zwart slot.
...

Meer dan ooit zorgde een promovendus voor opschudding in de Jupiler Pro League. De Brusselaars schudden enkele reuzen wakker, brachten heel wat analisten in verwarring en kroonden zichzelf tot kampioen van de reguliere competitie. Ondertussen, in de Vurige Stede, voetbalde Standard zichzelf in nesten, werd er steeds meer gesproken over het teleurstellende seizoen van KRC Genk en was Hein Vanhaezebrouck weer helemaal in stelling gebracht bij KAA Gent. Achttien ploegen, volle stadions met toffe en minder toffe supporters, een trainerscarrousel op volle toeren, een Brussels sprookje zonder prins met een blauw-zwart slot. Meer dan ooit werden er Europese wedstrijden afgewerkt, mede dankzij de komst van een gloednieuwe voetbalbekercompetitie: de Conference League. Het kleine broertje van de Europa League, het opvangnet van de Europese competities en zogenaamd geheel te verwaarlozen in het licht van de Champions League. Uiteindelijk stond AS Roma samen met Feyenoord in de finale. Geen beker voor Cyriel Dessers, wel één voor José Mourinho. Toegegeven: meer dan ooit zag ik twee eerder saaie finales, zowel in de Conference League als in de Europa League. Het was uitkijken naar die van de Champions League, met het onderling duel tussen Manchester City en Real Madrid als gunstige voorbode. Ondertussen zijn we juni, een vermeend rustige voetbalmaand, al hebben maar liefst 32 Belgen internationale voetbalplicht. De Nations League, nog zo'n in het leven geroepen construct door de UEFA om de voetbalagenda 'gecontroleerd' te vullen. Landen spelen tegen soortgelijken (sterk ontmoet sterk), kunnen zich kwalificeren voor het Europese kampioenschap (extra kansen voor zwakkere landen) en meer inkomsten uit tv-rechten. Het klinkt nobel, het zijn bovendien leuke affiches, maar meer dan ooit vraag ik mij af hoe het zit met de verzuring van Kevins benen. In diezelfde maand worden de transferswindows opgeblonken, verlangen menige voetbalsupporters naar het eerste De Bruyne- Haaland doelpunt en denkt men in Parijs verder na over welke monumenten men - na 38 ETH voor de Eiffeltoren - als NFT kan verkopen om het contract van Kylian Mbappé uit te kunnen betalen. Fictie uiteraard, al is de 50 miljoen euro netto per jaar harde realiteit. We blijven nog even in juni voor de beslissing omtrent het competitieformat. Meer dan ooit werd het.... complex. We evolueren in drie jaar tijd richting 14 ploegen. Vier ploegen zijn nu al ongetwijfeld boos, de zogenaamde G5 is tevreden. Play-off 1 breidt opnieuw uit naar 6 ploegen en de halvering van de punten valt weg (iedereen blij), terwijl de andere 8 zich in een soort van tornooi wanen: 2 poules van 4 ploegen, de top 2 van elke poule speelt daarna tegen elkaar, net zoals de nummers 3 en 4 uit elke poule. De chaostheorie, een schijnbare wanorde die door Lorin Parys en zeven wiskundigen exact bepaald is en geordend tot stand komt volgens een Jupiler Pro League algoritme. Kwestie van wiskundig vakjargon op te voeren maar vooral zichzelf af te vragen: waarom zo complex? Als afsluiter wil ik elke voetbalsupporter warm maken voor het Europees kampioenschap van de vrouwen. De Red Flames spelen in juli hun tweede EK in de geschiedenis, met de volgende ronde als grote ambitie. Ikzelf begeef me ook richting Engeland, niet om te spelen, wel om opnieuw vragen te stellen aan onder meer bondscoach Ives Serneels. Meer dan ooit had de man gehoopt dat elke poging tot een kritisch dieptegesprek beëindigd werd in 2017, de dag van mijn voetbalpensioen. Helaas. Maar geen zorgen, heer Serneels, ik zal toekijken, supporteren en meer dan ooit duimen dat jullie de tweede ronde halen!