Op welke pagina staat het klassement met de gemiddelde scores voor spelers ?" begint Marco Né (22) het gesprek als zijn oog valt op het recentste exemplaar van Sport/Voetbal Magazine. Geïnteresseerd grasduint de draaischijf op het Beverse middenveld in de tabel, waar zijn naam op dat moment op de vijfde plaats prijkt. Fier als een kind sluit hij het boekje.
...

Op welke pagina staat het klassement met de gemiddelde scores voor spelers ?" begint Marco Né (22) het gesprek als zijn oog valt op het recentste exemplaar van Sport/Voetbal Magazine. Geïnteresseerd grasduint de draaischijf op het Beverse middenveld in de tabel, waar zijn naam op dat moment op de vijfde plaats prijkt. Fier als een kind sluit hij het boekje. Met zijn ploegmakkers heeft Né net een stevig middagmaal achter de kiezen gewerkt. Als dessert krijgt hij vijf dilemma's voorgeschoteld. Te beginnen met een makkie. De tegenstander tussen de benen spelen of een duel schouder tegen schouder ? Marco Né : "(Lacht.) Voor mij is de bal het belangrijkste. Het is beter om met het leer te spelen dan zonder. Ik zoek geen fysiek contact met mijn tegenspelers. Op de Académie (van Jean-Marc Guillou, nvdr) heb ik van jongs af geleerd de tegenstander niet aan te raken. Als we dat toch deden, floot de trainer voor fout. "Het gevolg is wel dat mensen soms zeggen dat ik onvoldoende agressiviteit in mijn spel leg. Maar het is niets voor mij om te tackelen of mijn lichaam te gebruiken. Die zaken zijn ook gevaarlijk om geblesseerd te raken. Ik vermijd duels liever. Bij Beveren zouden we trouwens toch meestal aan het kortste eind trekken bij fysieke confrontaties met die grote voetballers van de andere ploegen. Onze stijl is anders. Het is niet altijd makkelijk, want tegen ons werken veel teams met de lange bal. Maar met de techniek die wij in de voeten hebben, kunnen we wel iets doen in deze competitie."Met behoudend voetbal in de linkerkolom eindigen of met attractief voetbal in de rechterkolom ? "Persoonlijk geef ik er de voorkeur aan om attractief voetbal te brengen, zelfs als we daardoor rechts eindigen. Van nature uit vinden wij, Ivorianen, vooreerst de manier waarop we voetballen belangrijk. We willen het spel positief spelen. De mensen tellen geld neer voor hun kaartje opdat ze in het stadion hun problemen thuis of op het werk even kunnen vergeten. Ze willen spektakel. Als ze naar het voetbal komen, moet het feest zijn en moeten ze zich amuseren. "Op momenten dat ik de keuze heb tussen een veilige pass geven naar Junior naast me of een pass met risico op balverlies geven naar Sanogo in de spits, kies ik zeker het laatste als ik ervan overtuigd ben dat daaruit een kans kan voortvloeien. Ik win liever met 4-3 dan met 1-0. Je moet niet de 1-0 scoren en vervolgens massaal in de defensie duiken. Je tracht beter zoveel mogelijk doelpunten te maken. Ik denk offensief. De aanval is de beste verdediging."Herman Helleputte of Vincent Dufour ? "Ik kies beiden. Herman Helleputte heeft me de kans gegeven om te spelen toen ik hier aankwam en nog niemand me kende. Hij is een vriendelijke en zachtaardige man. Alsof we zijn zonen waren, zo ging hij met ons om. Ik herinner mij een voorval waarbij een speler iets had mispeuterd en een boete moest betalen. Herman wilde niet dat die speler het geld ophoestte omdat hij wist dat die jongen maandelijks een deel van zijn loon opstuurde naar familieleden in Afrika. Er zijn niet veel coaches die dat zouden doen. Dat voorval heeft me geraakt. Herman dacht zelfs aan onze families, die hij niet eens kent. Als we bij hem tien minuten te laat kwamen op training, was dat geen ramp. "Bij Dufour moeten we stipt zijn. Boetes moet je altijd betalen. Maar ik respecteer hem, want hij is mijn trainer. Hij is niet kwaadaardig, maar wel veel strikter dan Helleputte. Ik weet niet of dat beter is."Afrikaanse speelsheid of westers professionalisme ? "Als ik echt moet kiezen, ga ik voor het professionalisme. Als je een voetballer bent die wil slagen, moet je professioneel zijn. Het is juist dat wij uit een andere cultuur komen. Wij houden ervan om ons te amuseren. Zo luisteren bijvoorbeeld veel spelers, onder wie ikzelf, net voor de match in de kleedkamer met hun iPod naar muziek. Meestal is dat Afrikaanse muziek, soms ook Amerikaanse of Europese. Vaak dansen we dan ook. Het is een manier om de stress weg te houden. Het wil niet zeggen dat we niet geconcentreerd of professioneel zijn. Niet professioneel zijn is tot 5 uur 's nachts wegblijven en om het even wat eten en drinken. Ik vind dat je zulke dingen niet mag doen. Als je in Europa komt spelen, hoor je je aan te passen aan de mentaliteit en de professionaliteit hier. "Bij mij staat alles in mijn leven in het teken van het voetbal. Maar in een ploeg zijn er altijd enkelen die zich wat laten gaan. De trainer was daar niet tevreden over en heeft op een bepaald moment een programma ingevoerd met drie trainingen per dag, waarbij we al om 6.45 uur moesten verzamelen op de club. Ik vond dat niet nodig. De hele groep werd gestraft door het gedrag van sommige spelers. Nu is dat gelukkig gestopt. Ik hoop dat het niet terugkomt, want zo vroeg opstaan is geen lachertje."Familie of ploegmaats ? "Mijn ploegmaats zijn een deel van mijn familie. Beveren is een speciale ploeg. We kennen elkaar al zo lang. Deze jongens zijn broers voor mij. Ik breng veel tijd met hen door. Zézéto zie ik bijvoorbeeld heel dikwijls. Ik ken alle liefjes die hij heeft gehad (lacht). De ene dag kookt mijn vrouw en komt hij met zijn echtgenote bij ons eten. De volgende dag is het omgekeerd. "Toen we het nieuws hoorden over de dood van het zoontje van Jonathan Joseph-Augustin, heeft ons dat enorm pijn gedaan. Ook onze aanvoerder is een broer. Zelfs al hebben we Yanis nooit gekend, toch is het alsof we allemaal een zoon kwijt zijn. Het was voor ons heel belangrijk dat we het voor de aftrap tegen Charleroi een minuut stil konden maken in een kring, schouder aan schouder. Als het een impact heeft op onze prestaties op het veld, is het vast en zeker een positieve invloed. Telkens Jo er niet bij is, proberen we voor hem te winnen." l KRISTOF DE RYCK'DUELS VERMIJD IK LIEVER. ONZE STIJL IS ANDERS.'