Door het oog van de naald : Sporting Charleroi heeft het de afgelopen tien maanden op alle mogelijke manieren gedemonstreerd. Op het veld werd het behoud in de eerste klasse slechts op het einde van het parcours afgedwongen. Dankzij het schrappen van Lommel ? Dat is mogelijk een te streng vonnis voor de Zebra's. Op het ogenblik dat Lommel wegviel, had Charleroi al aan opmerkelijke remonte ingezet. Charleroi heeft de redding in de eerste plaats aan zichzelf te danken. Aan trainer Dante Brog...

Door het oog van de naald : Sporting Charleroi heeft het de afgelopen tien maanden op alle mogelijke manieren gedemonstreerd. Op het veld werd het behoud in de eerste klasse slechts op het einde van het parcours afgedwongen. Dankzij het schrappen van Lommel ? Dat is mogelijk een te streng vonnis voor de Zebra's. Op het ogenblik dat Lommel wegviel, had Charleroi al aan opmerkelijke remonte ingezet. Charleroi heeft de redding in de eerste plaats aan zichzelf te danken. Aan trainer Dante Brogno, die weer een hart en een ziel in het team pompte na een catastrofale start : 4 punten op 36. En aan de spelers die tijdens het tussenseizoen werden binnengehaald. Ook in de coulissen stond het angstzweet Charleroi constant in de handen. De dreiging van een faillissement is inmiddels enigszins afgewend, maar helemaal verdwenen is het spook nog niet. Midden juli moet het bestuur opnieuw in de rechtbank gaan bewijzen dat het in de financiën orde op zaken heeft gesteld en dat het nieuwe geldbronnen heeft gevonden. De financiële malaise herleidde ook het binnenhalen van de licentie tot een prangende kwestie. Begin vorige week kreeg Charleroi eindelijk groen licht, maar de club zal wel de permanente controle van de voetbalbond moeten dulden. Wat kan er Etienne Delangre, die als trainer aan het seizoen begon, verweten worden ? Niet veel, eigenlijk. Hij erfde een spelerkern die zich in volle opbouw bevond en zijn pogingen om die in de steigers te zetten, werden begeleid door een stoet aan individuele, vooral defensieve blunders. In die periode werd Charleroi bovendien vaak niet door het geluk gediend. Brogno kon aan de slag met een versterkte kern, al heeft hij zeker de verdienste dat hij vlug een zicht kreeg op hoe de ploeg uit het moeras moest ontsnappen. Na een slechte aanhef legde hij zijn elftal een herkenbare stijl op en leidde het naar enkele spraakmakende overwinningen : op Club Brugge, tegen Lokeren enzovoort. De drang om te winnen en voor elke bal te vechten, werd de ploeg zonder twijfel door de coach ingelepeld. En wat nu ? Het oogt weinig waarschijnlijk dat de ploeg zich voor volgend seizoen zal versterken. Gezien de financiële toestand zal het behoud van de huidige spelerskern al een succes genoemd mogen worden. Al heeft Charleroi ondertussen al een goede transfer gerealiseerd : de terugkeer van Miklos Lendvai na een afwezigheid van anderhalf jaar, zal het middenveld beslist versterken. Want Lendvai als verdedigend middenvelder met voor hem Laurent Macquet, daar kan Charleroi alvast mee naar de oorlog. door Pierre Danvoye