Likte je als kind weleens je bord af als je gedaan had met eten? "Ik denk het niet, want ik was niet zo'n goede eter. Bij mij lag er op het eind vaak nog een en ander op. Ik moest dikwijls als laatste aan tafel blijven, omdat mijn ouders vonden dat toch een redelijk deel van mijn bord leeg moest zijn. Daar deed ik meestal een kwartier tot twintig minuten langer over dan zij. Ik lustte heel weinig groenten; enkel wortelen en erwtjes, rodekool en soms eens bonen. Eigenlijk is er nog altijd niks veranderd.

"Af en toe eet ik eens rijst of puree, maar omdat ik ook niet echt van aardappelen hou, staat er vijf à zes keer per week pasta op het menu. Met tomaten- of roomsaus. Af en toe zijn daar eens groenten bij, soms een stukje vis."
...

"Af en toe eet ik eens rijst of puree, maar omdat ik ook niet echt van aardappelen hou, staat er vijf à zes keer per week pasta op het menu. Met tomaten- of roomsaus. Af en toe zijn daar eens groenten bij, soms een stukje vis." "Nee. Als ik per boot reis, heb ik nooit last van iets. Ik ben wel bang in een vliegtuig. Eens we in de lucht hangen, gaat het. Maar tijdens het opstijgen en het landen breekt het zweet mij uit. En ook bij turbulentie klem ik de leuningen goed vast. "In een pretpark kan ik wel genieten van kriebels in mijn buik. Ik durf bijvoorbeeld in zo'n ding dat loopings maakt. Maar in Bobbejaanland kruip ik dan weer niet in die boot die net niet over de kop gaat. Steek me ook niet in een reuzenrad. Ik heb niet echt hoogtevrees, maar ben er toch ook niet scheutig op om naar beneden te kijken als ik op een hoogte sta." " Jennifer Aniston." "Ik zou in mijn auto springen. Wie vijf of zes jaar op dezelfde plaats woont, heeft misschien een band opgebouwd met zijn buren, maar ik verhuisde de laatste tijd nogal veel. "Tot voor kort woonden Nathalie, ik en Roos, die in juni twee wordt, in Heist-op-den-Berg bij mijn schoonouders. Zij hebben vier kinderen, en dus leefden we daar met acht mensen onder één dak. Dat was druk, maar we waren blij dat we een paar maanden onderdak kregen. "Vanaf 1 april zullen we in onze eigen woning zitten, in Westerlo. Dat bevalt mij. Ik kom uit de Kempen en hou van rust. In Alkmaar en Enschede had ik die, ik zat er telkens in een kalme wijk. Rotterdam gaf me een stadsgevoel, dat ligt me niet zo." "Ik had als kind altijd problemen met figuurtjes en huizen, maar op school was ik wel goed in technisch tekenen. "Ik volgde metaal, omdat ik niet zo hield van leren, zoals je dat moest doen bij Latijn en Engels. Iets praktijkgerichts sprak me meer aan. "Ik weet nog hoe we in de klas eens een schaakbord maakten met metalen figuurtjes. En kandelaars. "Ik moest nooit een jaar overdoen, maar haalde niet de beste punten en heb geen diploma." "Ik ging weleens naar de motorcross kijken met mijn pa. Eric Geboers en Stefan Everts waren mijn helden. We hebben thuis ook nog veel video's van wedstrijden. Andere kinderen keken zes keer naar dezelfde tekenfilm en kenden die uit het hoofd, ik deed hetzelfde met de strandrace in Scheveningen. Vooral die sprongen over de bergen spraken me aan. Dan denk je dat je dat later ook zal kunnen. "Ik had op mijn zesde zelf ook een klein, rood brommertje, waarmee ik rond het huis toerde. Ik sprong met m'n moto op mijn parcours over bergjes van veertig centimeter. Dan kwam ik met mijn voorste wiel even van de grond. Cool." "Ik herinner me dat niet. Ik weet wel dat ik vroeger zwemlessen volgde en dat ik een paar brevetten haalde. Ook nu ga ik graag nog eens zwemmen. Ik schrok wel al een paar keer toen ik veel water binnenkreeg, maar ik denk niet dat ik al eens verdronken ben." S KRISTOF DE RYCK