Twee maanden heeft Marc Wilmots de tijd om na te denken over de onthutsend makke tweede helft die de Rode Duivels vorige week in Israël opvoerden. Over de ergernis van Eden Hazard over zijn vervanging, over de manier waarop de tweede gele kaart van de niet langer onaantastbare Vincent Kompany in de groep werd beoordeeld, over de nonchalance die op geregelde tijdstippen bij de spelers opborrelt, over het misplaatste dedain waarmee dan wordt gevoetbald. Een geplande stage in Bordeaux, begin juni, moet het ideale platform zijn om alle neuzen weer in dezelfde richting te krijgen. Maar of dat echt ook gebeurt op een moment dat de groep bijna twee weken zal samenleven? Tijdens het WK in Brazilië was er bij een aantal Rode Duivels verbazing over de te monotone trainingen, over het te repeterend karakter van de oefenstof. Een wereld van verschil m...

Twee maanden heeft Marc Wilmots de tijd om na te denken over de onthutsend makke tweede helft die de Rode Duivels vorige week in Israël opvoerden. Over de ergernis van Eden Hazard over zijn vervanging, over de manier waarop de tweede gele kaart van de niet langer onaantastbare Vincent Kompany in de groep werd beoordeeld, over de nonchalance die op geregelde tijdstippen bij de spelers opborrelt, over het misplaatste dedain waarmee dan wordt gevoetbald. Een geplande stage in Bordeaux, begin juni, moet het ideale platform zijn om alle neuzen weer in dezelfde richting te krijgen. Maar of dat echt ook gebeurt op een moment dat de groep bijna twee weken zal samenleven? Tijdens het WK in Brazilië was er bij een aantal Rode Duivels verbazing over de te monotone trainingen, over het te repeterend karakter van de oefenstof. Een wereld van verschil met wat ze in het buitenland onder toptrainers meemaken. Marc Wilmots wuifde dat later weg. Hij vindt dat de aanpak van een bondscoach op dat vlak niet te vergelijken valt met die van een clubtrainer. En hij wappert met cijfers. Onder hem werd er slechts één keer verloren. Daar kan je inderdaad niet naast kijken. Wilmots heeft de verdienste dat hij meteen na zijn aanstelling op een onbevangen manier het door hem gecultiveerde groepsgevoel helemaal herstelde, de communautaire tweespalt definitief wegsneed en de onder Dick Advocaat begonnen restauratiewerken verderzette. Naar buiten laat de bondscoach geen spatje twijfel blijken. Maar het komt er nu wel op aan deze technisch hoogbegaafde lichting als ploeg verder te laten groeien. En je af te vragen: in hoeverre is dat gebeurd? Aan de zelfanalyse die Wilmots van zijn spelers verlangt, moet hij ook zelf doen. Voorwaar geen gemakkelijke opgave. Want trainers en kritiek, het is een apart verhaal. Ze geven de indruk weinig voor de spiegel te staan, maar hebben doorgaans erg veel moeite met kritiek op hun werk. Marc Wilmots is een van de weinigen die dat naast zich neerlegt. Veel meer dan bijvoorbeeld Michel Preud'homme die passioneel met zijn job bezig is en vindt dat mensen die oordelen het totale plaatje niet kennen. Dat maakt hem kregelig en houdt hem vreemd genoeg uit zijn slaap. Toch hoort Preud'homme niet bij die trainers die uitvluchten zoeken. Hij zag Club Brugge afgelopen zondag moeizaam winnen van Standard. En plaatste achteraf op de persconferentie vraagtekens bij de slappe instelling waarmee zijn spelers aan de wedstrijd waren begonnen. Dat is niet de eerste keer. Preud'homme gaf blauw-zwart de afgelopen weken zijn oude waarden terug, maar de lijn kon zondag niet worden doorgetrokken. Blauw-zwart vond bijna geen ruimte tegen een goed georganiseerd Standard en schiep amper een kans. Het beperkte de schade door de drie punten thuis te houden. De Rouches zullen in play-off 1 veel meer vervullen dan een rol van figurant. De ploeg schuift als een harmonica in elkaar en José Riga kan het zich veroorloven om Jelle Van Damme op de bank te zetten. Frappant met welke allure Julien de Sart bij vlagen speelde. Weinig voetballers in dit land hebben zo'n haast computergestuurde lange voorzet als hij. Over het moordend ritme in play-off 1 kan na deze onderbreking nog niet worden geoordeeld. AA Gent beëindigde de reguliere competitie met 26 op 30 en zette zondagavond simpel KV Kortrijk opzij. Een meer complementair spitsenduo dan Laurent Depoitre en Moses Simon kent deze competitie niet. De ex-spits van KV Oostende is in Gent enorm geëvolueerd. Het pleit voor het vakmanschap van Hein Vanhaezebrouck. Maar de trainer weet dat je in een groeiproces geen stappen mag overslaan. Het is de vraag of de Buffalo's het allemaal mentaal en fysiek kunnen volhouden. Op dat vlak lijkt Anderlecht verder te staan. Met meer spelers die individueel het verschil kunnen maken. Zo pakte het de laatste drie seizoenen de titel. En zo zette het zondagavond in afwachting van de verplaatsingen naar Standard en Club Brugge ook Sporting Charleroi opzij. Niet met briljant voetbal, wel met subtiliteit: een hakje van Dennis Praet en de koelbloedigheid van Aleksandar Mitrovic. De Serviër demonstreerde nog maar eens wanneer hij een dodelijk wapen kan zijn: als hij vanaf de flanken wordt bediend. DOOR JACQUES SYSAA Gent mag geen stappen overslaan.