1. Uw Club Brugge speelt weer mee voor de titel. En dat na tien jaar dolen in de woestijn, een periode die u liever wil vergeten?

Michel D'Hooghe: "Ik weiger de term 'dolen in de woestijn' te gebruiken. Akkoord, de laatste titel dateert van 2005, maar sindsdien eindigde Club Brugge bijna elk jaar mee op het podium. Ik zie trouwens wel meerdere belangrijke clubs een periode zonder titel meemaken. Weet je, tussen 1921 en 1973 werd Club zelfs nooit kampioen! Wat wij dus de voorbije tien jaar realiseerden, zelfs zonder die titel, mag gezien worden. Leest u het evangelie wel eens? Daar staat in dat iedereen in zijn leven goede en mindere periodes beleeft. Zeven vette jaren, zeven magere jaren..."
...

Michel D'Hooghe: "Ik weiger de term 'dolen in de woestijn' te gebruiken. Akkoord, de laatste titel dateert van 2005, maar sindsdien eindigde Club Brugge bijna elk jaar mee op het podium. Ik zie trouwens wel meerdere belangrijke clubs een periode zonder titel meemaken. Weet je, tussen 1921 en 1973 werd Club zelfs nooit kampioen! Wat wij dus de voorbije tien jaar realiseerden, zelfs zonder die titel, mag gezien worden. Leest u het evangelie wel eens? Daar staat in dat iedereen in zijn leven goede en mindere periodes beleeft. Zeven vette jaren, zeven magere jaren..." "Het financiële is niet mijn domein. Ik heb drie vakgebieden: het medische, het voetbal en de muziek. Maar wat de bouw van dat nieuwe stadion betreft, ben ik eerder optimistisch. Daar waren de laatste tijd voldoende positieve signalen voor: de federale regering die zich ermee moeide, net als de stad Brussel en de KBVB. Daarenboven zijn er al negen kandidaat-bouwers. De financiering blijft natuurlijk een voorname uitdaging, maar ik weet dat er constructieve gesprekken zijn." "Ik hou niet van vragen die beginnen met 'mocht... '. Daarin volg ik de filosofie van Jean-Luc Dehaene: je hoeft niet te antwoorden op vragen in de voorwaardelijke wijs. Als ik nu bepaalde reacties hoor van Rode Duivels ben ik geneigd de mening van Marc Wilmots te delen: dat elke speler zich bezighoudt met zijn eigen prestaties, niet met die van de anderen." "Ik was de eerste om te zeggen dat ik de staat van hun labo's betreur. Dat een land dat het WK voetbal organiseert en twee jaar later ook de Olympische Spelen, niet over voldoende uitgeruste labo's beschikt, is niet normaal. Het brengt een hoop financiële en logistieke consequenties met zich mee, want die stalen moeten getransporteerd worden en we kunnen niet garanderen dat we de resultaten van de onderzochte spelers hebben alvorens ze hun volgende wedstrijd spelen. "Wat de stadions betreft: maak je geen zorgen! Dit is nu mijn negende WK als medicus en elke keer werd er gezegd dat de stadions niet tijdig klaar zouden geraken. Ik zie mezelf nog staan in het stadion van Rome, twee weken voor de aftrap van het WK 90. Er was zelfs geen speelveld, overal waren nog werken aan de gang. Ik heb toen naar mijn vrouw gebeld en gezegd: 'Als hier binnen veertien dagen gevoetbald wordt, heet ik Napoleon.' Maar het wás op tijd klaar." "Brazilië is een democratie, waar de mensen het gewend zijn om op straat te komen. Dat zullen ze dus ook doen tijdens het WK, zeker als je in acht neemt dat er binnen enkele maanden verkiezingen plaatsvinden. Politieke groeperingen zullen daar ongetwijfeld van profiteren. Maar tijdens de voorbije Confederations Cup bleek bij enquêtes op straat dat slechts één op de twintig ondervraagden tegen de organisatie van het WK gekant was. Dat je de discrepantie tussen de armoede in het land en het grote geld dat in de voetballerij circuleert in de verf zet, is als appelen met peren vergelijken. Als je ervoor kiest om geen WK's meer te organiseren in regio's waar favela's bestaan, dan kom je nooit meer in Mexico of Zuid-Afrika." DOOR PIERRE DANVOYE