De moeder van Michael Ngadeu had totaal iets anders in gedachte dan een voetbalcarrière toen ze haar zoon zo'n tien jaar geleden naar Duitsland stuurde om te studeren. Ngadeu mocht zich in Dortmund, waar een van zijn zussen woonde, inschrijven aan de Technische Universität Dortmund en begon aan een master als burgerlijk ingenieur. Dortmund was niet de droombestemming van de tiener, maar door de aanwezigheid van een hechte Kameroense gemeenschap verliep de integratie bijzonder vlot. Toen een profcarrière aan de horizon verscheen, was verder studeren geen optie meer voor Ngadeu. 'Mijn mama was in alle staten', zegt Michael Ngadeu. 'Ze belde mij elke dag op om mij op andere gedachten te brengen. En ik moest om de week het gebrul aanhoren van mijn grote broer die ook in Duitsland woonde en zich bij mijn ma borg had gesteld voor mij. Ik heb hen gezegd: het is mijn leven en ik zal de gevolgen dragen van mijn beslissingen. We hadden geen echte afspraken gemaakt, maar ze had mij gevraagd om het voetbal uit mijn hoofd te zetten. Had ik in haar gezicht moeten liegen en insinueren dat ik het voetbal achterwege zou laten? Eigenlijk zat ze in met mijn toekomst. We waren met tien kinderen thuis, ik heb zes zussen en drie broers, en van heel die bende had ik het kleinste diploma behaald. Ze hebben allemaal een universitair diploma als ingenieur of advocaat en ik heb een middelbaar diploma...'
...