De kogel is door de kerk, we zijn met drie ploegen in de volgende ronde van de Europa League. We moeten dat natuurlijk niet overschatten, het zijn maar de 1/16 finales, maar toch: door de instroom van de gebuisden van de Champions League wordt het nu ernst! Anderlecht en Standard hadden hun schaapjes al op het droge vóór de laatste match en werden groepswinnaar. Voor Club Brugge was de thuiswedstrijd tegen Braga beslissend. Het was bij momenten niet gemakkelijk maar uiteindelijk werd de horde met succes genomen en dus was het uitkijken naar de loting. En lap, Anderlecht botst op AZ, nog eens een echte derby der lage landen, ik kijk er al naar uit. Ik speelde graag tegen onze noorderburen, men moest mij dan niet motiveren, de adrenaline kwam vanzelf uit mijn oren. Ik had altijd een soort revanchegevoel tegen de Hollanders. Vaak ben ik hen niet tegengekomen in de Europacup, maar ik herinner mij nog een match tegen FC Twente. Mijn rechtstreekse tegenstrever was Johan Zuidema, een opkomend talent van boven de Moerdijk. Raymond Goethals adviseerde mij voor de wedstrijd om korte metten te maken met die jongen, want hij was levensgevaarlijk. Ik luisterde vroeger altijd naar mijn trainer, die glamourboy stond dan ook zeer vlug onder de douche. Na de match beschuldigde de manager van de Tukkers mij ervan dat ik hun goudhaantje opzettelijk van het veld had geschopt, wat onzin was natuurlijk, ik zou niet gedurfd hebben. We wonnen met 2-0 thuis en met 0-1 in Enschede. Benny Nielsen scoorde daar het enige doelpunt. Veel hebben we hem na zijn heldendaad niet kunnen feliciteren, want hij sprintte na zijn goal onmiddellijk richting kleedkamer, hij had namelijk diarree, we hebben hem niet meer teruggezien.

Het zal niet gemakkelijk worden tegen AZ, dat is zeker. Ze zijn niet voor niets de fiere leider in de Eredivisie, hoewel ze hun riante puntenvoorsprong de laatste weken uit handen hebben gegeven. Maar ik heb er vertrouwen in, Anderlecht staat toch ook op kop in de Jupiler League.

George Kessler is ooit trainer geweest in Alkmaar en het heeft niet veel gescheeld of ik had er ook gespeeld. Sir George wou mij absoluut naar Nederland halen. Ik ben er niet op ingegaan, ik had geen goesting om tussen die Hollanders te gaan zitten, er waren er al genoeg bij Anderlecht!

Voor Standard moet Wisla Krakau een haalbare kaart zijn. Ik persoonlijk heb geen te beste herinneringen aan Krakau. Met Anderlecht moesten we er een vriendenwedstrijd gaan spelen tegen het nationaal elftal van Polen. Ik had de dag ervoor een interland gespeeld tegen Schotland en mocht thuisblijven. Ik verkoos weliswaar om niet te spelen, maar wilde toch graag mee, een leuk reisje is altijd meegenomen. Na de match gingen we een stapje in de wereld zetten. We arriveerden in een discotheek. De hele ploeg was al binnen toen ik er samen met Jan Ruiter, onze doelman, aankwam. De dancing was schijnbaar volzet want wij mochten niet binnen. Ik raakte lichtjes opgewonden en klopte met mijn vuist op de ruit van de gesloten deur, die aan diggelen vloog. Ruiter en ik kozen wijselijk het hazenpad. Op het einde van de straat rende Jan naar links en ik naar rechts. Onze doelman liep recht in de handen van de politie en werd meegenomen naar het bureau, terwijl ik een poort in rende om mij te verstoppen. Na een tijdje besefte ik dat ik verdorie op een kerkhof was beland. Een halfuurtje later besloot ik dan maar naar het hotel terug te keren, waar Jan Ruiter vervolgens arriveerde in een politiewagen. Hij had de ruit moeten betalen en presenteerde mij direct de rekening - wat had je gedacht, het is een Hollander nietwaar. Toen ik thuiskwam met een omzwachtelde hand vroeg mijn vrouw zich af hoe het mogelijk was dat ik een blessure had opgelopen zonder te spelen. Ik vertelde haar dat enkele Poolse supporters met flessen waren beginnen te gooien. Ik had er één kunnen opvangen met het gekende gevolg. Ik zag aan haar gezicht dat ze er geen snars van geloofde, maar ze ging er gelukkig niet dieper op in ...

Wat Club Brugge betreft, is het heel simpel: wat Standard kon, moet Club ook kunnen. Daarenboven hebben ze nu een Duitse trainer, die kent Hannover 96 natuurlijk van binnen en van buiten. A piece of cake!

"De adrenaline kwam uit mijn oren."

De kogel is door de kerk, we zijn met drie ploegen in de volgende ronde van de Europa League. We moeten dat natuurlijk niet overschatten, het zijn maar de 1/16 finales, maar toch: door de instroom van de gebuisden van de Champions League wordt het nu ernst! Anderlecht en Standard hadden hun schaapjes al op het droge vóór de laatste match en werden groepswinnaar. Voor Club Brugge was de thuiswedstrijd tegen Braga beslissend. Het was bij momenten niet gemakkelijk maar uiteindelijk werd de horde met succes genomen en dus was het uitkijken naar de loting. En lap, Anderlecht botst op AZ, nog eens een echte derby der lage landen, ik kijk er al naar uit. Ik speelde graag tegen onze noorderburen, men moest mij dan niet motiveren, de adrenaline kwam vanzelf uit mijn oren. Ik had altijd een soort revanchegevoel tegen de Hollanders. Vaak ben ik hen niet tegengekomen in de Europacup, maar ik herinner mij nog een match tegen FC Twente. Mijn rechtstreekse tegenstrever was Johan Zuidema, een opkomend talent van boven de Moerdijk. Raymond Goethals adviseerde mij voor de wedstrijd om korte metten te maken met die jongen, want hij was levensgevaarlijk. Ik luisterde vroeger altijd naar mijn trainer, die glamourboy stond dan ook zeer vlug onder de douche. Na de match beschuldigde de manager van de Tukkers mij ervan dat ik hun goudhaantje opzettelijk van het veld had geschopt, wat onzin was natuurlijk, ik zou niet gedurfd hebben. We wonnen met 2-0 thuis en met 0-1 in Enschede. Benny Nielsen scoorde daar het enige doelpunt. Veel hebben we hem na zijn heldendaad niet kunnen feliciteren, want hij sprintte na zijn goal onmiddellijk richting kleedkamer, hij had namelijk diarree, we hebben hem niet meer teruggezien. Het zal niet gemakkelijk worden tegen AZ, dat is zeker. Ze zijn niet voor niets de fiere leider in de Eredivisie, hoewel ze hun riante puntenvoorsprong de laatste weken uit handen hebben gegeven. Maar ik heb er vertrouwen in, Anderlecht staat toch ook op kop in de Jupiler League. George Kessler is ooit trainer geweest in Alkmaar en het heeft niet veel gescheeld of ik had er ook gespeeld. Sir George wou mij absoluut naar Nederland halen. Ik ben er niet op ingegaan, ik had geen goesting om tussen die Hollanders te gaan zitten, er waren er al genoeg bij Anderlecht! Voor Standard moet Wisla Krakau een haalbare kaart zijn. Ik persoonlijk heb geen te beste herinneringen aan Krakau. Met Anderlecht moesten we er een vriendenwedstrijd gaan spelen tegen het nationaal elftal van Polen. Ik had de dag ervoor een interland gespeeld tegen Schotland en mocht thuisblijven. Ik verkoos weliswaar om niet te spelen, maar wilde toch graag mee, een leuk reisje is altijd meegenomen. Na de match gingen we een stapje in de wereld zetten. We arriveerden in een discotheek. De hele ploeg was al binnen toen ik er samen met Jan Ruiter, onze doelman, aankwam. De dancing was schijnbaar volzet want wij mochten niet binnen. Ik raakte lichtjes opgewonden en klopte met mijn vuist op de ruit van de gesloten deur, die aan diggelen vloog. Ruiter en ik kozen wijselijk het hazenpad. Op het einde van de straat rende Jan naar links en ik naar rechts. Onze doelman liep recht in de handen van de politie en werd meegenomen naar het bureau, terwijl ik een poort in rende om mij te verstoppen. Na een tijdje besefte ik dat ik verdorie op een kerkhof was beland. Een halfuurtje later besloot ik dan maar naar het hotel terug te keren, waar Jan Ruiter vervolgens arriveerde in een politiewagen. Hij had de ruit moeten betalen en presenteerde mij direct de rekening - wat had je gedacht, het is een Hollander nietwaar. Toen ik thuiskwam met een omzwachtelde hand vroeg mijn vrouw zich af hoe het mogelijk was dat ik een blessure had opgelopen zonder te spelen. Ik vertelde haar dat enkele Poolse supporters met flessen waren beginnen te gooien. Ik had er één kunnen opvangen met het gekende gevolg. Ik zag aan haar gezicht dat ze er geen snars van geloofde, maar ze ging er gelukkig niet dieper op in ... Wat Club Brugge betreft, is het heel simpel: wat Standard kon, moet Club ook kunnen. Daarenboven hebben ze nu een Duitse trainer, die kent Hannover 96 natuurlijk van binnen en van buiten. A piece of cake! "De adrenaline kwam uit mijn oren."