Een beetje hocus pocus is het wel, ja." Mario Gómez knikte toen een Duitse verslaggever hem een duizelingwekkende cijferreeks voorlegde. Er waren drie dagen eerder 33 Chileense mijnwerkers gered. De reddingsactie duurde 69 dagen en dus, zo redeneerde de man met de microfoon, was het wel heel toevallig dat hij uitgerekend tegen Hannover 96 drie keer scoorde. Bovendien speelt Gómez al zijn hele carrière met rugnummer 33. Plus: de negende mijnwerker die in de reddingscapsule naar boven werd getakeld, heette Mario Gómez! Kan het gekker? Uit een diep dal komen - het is een veel gebruikt cliché in de sport - kreeg zodoende voor de Duitse spits op 16 oktober 2010 een symbolische lading. Na acht (!) maanden zonder treffer was hij tegen Hannover 96 (3-0 winst) de gevierde man. Zijn wedstrijdshirt werd later door Angela Merkel afgeleverd aan de mijnwerker die hem inspireerde.

Het nieuws rond de instorting van de San Josémijn leerde Gómez de relativiteit inzien van zijn bestaan als voetballer. Want wat stellen acht doelpuntloze maanden voor in vergelijking met 69 dagen gevangenschap op 600 meter diepte zonder te weten of je ooit nog levend bovenkomt? "Ik heb de reddingsactie op tv gevolgd", vertelt Gómez. "Toen bleek dat een van die 33 helden Mario Gómez heette, wist ik: ik ga drie keer scoren tegen Hannover."

Sindsdien is er een nieuwe Mario Gómez opgestaan. Eentje die zowat elke kans verzilvert. Deze herfst maakte de aanvaller in het CL-duel met Napoli voor de negende keer drie doelpunten of meer voor Bayern sinds die zo memorabele ontmoeting met Hannover 96.

De borst vooruit

Bij Bayern behoort Gómez tegenwoordig tot de populairste spelers. Zijn shirtje is een van de meest verkochte items in de fanshop. Dat is niet altijd zo geweest. Er waren tijden dat Gómez na een verkeerde aanname of een verprutste kans kon rekenen op een fluitconcert. "Nu wordt alles op een positieve manier belicht", legt hij uit. "Er staat iemand, zelfbewust, met uitstraling. Maar scoor ik niet, dan wordt die zelfbewuste houding als arrogant geïnterpreteerd. Ik ga dat ook niet veranderen. Natuurlijk probeer ik mezelf te verbeteren, maar als mensen beweren dat ik te veel met mijn borst vooruit loop, kan ik daar ik niets mee..."

Gómez heeft in eigen land altijd voor- en tegenstanders gehad. Zijn manier van spelen is niet bij iedereen even geliefd. Hij is geen voetballer voor de bühne, maar een droge afmaker. Scoort hij niet, dan blijft er weinig van de voetballer Gómez over. "Ik roep weerstand op", verduidelijkt hij. "Nu ben ik een superster. Waarom? Omdat ik succes heb. Een voorbeeldje: over mijn kapsel is de laatste jaren van alles verschenen. Terwijl ik de afgelopen vijf jaar maar één keer van haardracht veranderd ben! Als je de berichten las, kreeg je het idee dat ik om de twee weken switchte tussen groen, blauw en paars haar. Waarschijnlijk was het geen onderwerp geweest als ik in de nationale ploeg vanaf het begin elke wedstrijd had gescoord. Neem iemand als Mesut Özil. Die wisselt graag af tussen kort en lang. Maar dat interesseert geen mens, omdat hij een fantastische voetballer is. Komt hij in een periode dat het minder loopt, krijg je ongetwijfeld figuren die roepen: moet je kijken, die speelt met een haarband!"

Emotioneel moment

Gómez begon zijn profloopbaan in 2003 in het shirt van VfB Stuttgart. Met die club veroverde hij in het seizoen 2006/07 de landstitel. De Duitser met Spaanse roots - zijn vader komt oorspronkelijk uit Granada - maakte veertien doelpunten in het kam-pioensjaar en werd ook gekozen tot Duits Voetballer van het Jaar. In 2009 verkaste hij voor 30 miljoen euro naar Bayern München. Nooit eerder werd door een Bundesligaclub zo'n hoog bedrag betaald voor een speler. Maar in Beieren belandde hij al snel op een zijspoor. Trainer Louis van Gaal gaf de voorkeur aan andere aanvallers en lanceerde onder meer de carrière van Thomas Müller. In de zomer van 2010, een jaar nadat hij met hoge verwachtingen was aangetrokken, mocht hij alweer vertrekken. Onder vier ogen kreeg hij van Van Gaal te horen dat hij niet paste in de filosofie. In een gesprek met de Süddeutsche Zeitung vertelde Gómez een paar maanden geleden hoe hij hoe zich voelde toen hij die boodschap kreeg: "Je moet je eens voorstellen dat jouw chef naar je toekomt en zegt: we hebben je niet meer nodig, je schrijft geen reportages meer voor ons. Desondanks verschijn je elke dag op je werk en schrijf je vrolijk door. Op een dag vallen drie collega's weg vanwege ziekte en moet je vol aan de bak. Je schrijft een grandioos artikel en van de ene op de andere dag ben je weer de lieveling van de chef. Hoewel je in ere bent hersteld, vreet zoiets aan je. Je bent een periode overbodig geweest."

Dat hij na een eerdere afwijzing alsnog het vertrouwen van Van Gaal wist te winnen, gaf Gómez vleugels. 'De periode met Van Gaal is een belangrijke les voor de toekomst geweest. Ik weet nu dat je in het voetbal altijd een tweede kans krijgt. Elke dag kan je situatie volledig kantelen. Dat ik weer in basis kwam, voelde als een geweldige persoonlijke overwinning. Ik heb veel sportieve hoogtepunten gekend, maar het meest emotionele moment uit mijn carrière beleefde ik niet op het veld, maar op een bankje in het spelershome. Op een dag kwam Van Gaal naar me toe tijdens het middageten. Hij begon een praatje met me en zei plotseling uit het niets: 'Ik heb geen enkele reden meer om te twijfelen of ik jou wel of niet moet opstellen.' Dat vergeet ik nooit meer. Bedankt trainer, was het enige wat ik kon uitbrengen."

Het record van Gerd Müller

' Vom Chancentod zum Superstar' stond er enkele weken geleden op de cover van Sport Bild. Gómez is momenteel de meest gevierde aanvaller van het land. In 16 Bundesligaduels dit seizoen was hij al goed voor 16 treffers. Zelfs oud-topspits Gerd Müller is onder de indruk. De voormalige international van Duitsland wist in 1971/72 in de Bundesliga 40 keer te scoren en zei recent: "Ik weet zeker dat Gómez mijn record zal verbreken, daar twijfel ik niet aan."

Toch behoorde Gómez net als Robin van Persie niet bij de 23 genomineerden voor Wereldvoetballer van het Jaar. Bastian Schweinsteiger en Thomas Müller staan bijvoorbeeld wél op het FIFA-lijstje. Gómez wordt ook zelden genoemd in een rijtje internationaal erkende spitsen als David Villa, Samuel Eto'o of Wayne Rooney, hoewel hij statistisch gezien tot de wereldtop behoort. Het heeft voor een groot deel te maken met zijn kleurloze manier van spelen. Gómez is geen entertainer. Hij scoort altijd en overal, maar de mooie treffers zijn op één hand te tellen. "Dat komt ook door de rol die ik heb", aldus Gómez. "Ik kan bij Bayern niet op de middellijn staan en wachten op de counter. Bij Stuttgart legde ik soms vijftig meter af met de bal aan de voet. Nu sta ik vaak ter hoogte van het zestienmetergebied, met mijn rug naar het doel, terwijl links en rechts twee verdedigers staan die er alles aan doen mij niet aan de bal te laten komen. Dat is een totaal ander spelletje dan ik gewend was. Daar moet je ook een bepaald soort gevoel voor ontwikkelen. Intussen voel ik me goed in die rol. Ik ben een veel completere aanvaller geworden. Mede dankzij Van Gaal, ja. Vakmatig bestaat er geen betere trainer. Het was de menselijke kant waar veel spelers, bestuursleden en andere medewerkers moeilijk mee konden omgaan. Met Jupp Heynckes is de relatie vanaf het begin totaal anders. Hij heeft me verteld wat hij van me verwacht en hij gelooft in wat ik kan. Heynckes geeft de spelers het gevoel dat ze belangrijk zijn. Hij is daarnaast een zeer ontspannen mens. Ik ben nu geen andere of nieuwe Mario Gómez, hoogstens iemand die zich iets meer bevrijd voelt."

Vorig seizoen kroonde Gómez zich voor het eerst tot topschutter in de Bundesliga. In 32 duels vond hij 28 keer het net. Die prestaties hoopt hij deze jaargang te overtreffen. "Naar mijn gevoel zit ik nog niet aan mijn limiet. Ik ben 26 en heb nog tien tot twaalf jaar voor me liggen. Ik heb het gevoel dat ik nog elk jaar groei. Als aanvaller speelt ervaring een rol, het gevoel waar een bal gaat vallen. Op het allerhoogste niveau is de mentale staat waarin je verkeert het allerbelangrijkste: zit je lekker in je vel of niet."

DOOR SÜLEYMAN ÖZTÜRK

"De periode met Van Gaal is een belangrijke les voor de toekomst geweest."

"Ik roep weerstand op."

Een beetje hocus pocus is het wel, ja." Mario Gómez knikte toen een Duitse verslaggever hem een duizelingwekkende cijferreeks voorlegde. Er waren drie dagen eerder 33 Chileense mijnwerkers gered. De reddingsactie duurde 69 dagen en dus, zo redeneerde de man met de microfoon, was het wel heel toevallig dat hij uitgerekend tegen Hannover 96 drie keer scoorde. Bovendien speelt Gómez al zijn hele carrière met rugnummer 33. Plus: de negende mijnwerker die in de reddingscapsule naar boven werd getakeld, heette Mario Gómez! Kan het gekker? Uit een diep dal komen - het is een veel gebruikt cliché in de sport - kreeg zodoende voor de Duitse spits op 16 oktober 2010 een symbolische lading. Na acht (!) maanden zonder treffer was hij tegen Hannover 96 (3-0 winst) de gevierde man. Zijn wedstrijdshirt werd later door Angela Merkel afgeleverd aan de mijnwerker die hem inspireerde. Het nieuws rond de instorting van de San Josémijn leerde Gómez de relativiteit inzien van zijn bestaan als voetballer. Want wat stellen acht doelpuntloze maanden voor in vergelijking met 69 dagen gevangenschap op 600 meter diepte zonder te weten of je ooit nog levend bovenkomt? "Ik heb de reddingsactie op tv gevolgd", vertelt Gómez. "Toen bleek dat een van die 33 helden Mario Gómez heette, wist ik: ik ga drie keer scoren tegen Hannover." Sindsdien is er een nieuwe Mario Gómez opgestaan. Eentje die zowat elke kans verzilvert. Deze herfst maakte de aanvaller in het CL-duel met Napoli voor de negende keer drie doelpunten of meer voor Bayern sinds die zo memorabele ontmoeting met Hannover 96. Bij Bayern behoort Gómez tegenwoordig tot de populairste spelers. Zijn shirtje is een van de meest verkochte items in de fanshop. Dat is niet altijd zo geweest. Er waren tijden dat Gómez na een verkeerde aanname of een verprutste kans kon rekenen op een fluitconcert. "Nu wordt alles op een positieve manier belicht", legt hij uit. "Er staat iemand, zelfbewust, met uitstraling. Maar scoor ik niet, dan wordt die zelfbewuste houding als arrogant geïnterpreteerd. Ik ga dat ook niet veranderen. Natuurlijk probeer ik mezelf te verbeteren, maar als mensen beweren dat ik te veel met mijn borst vooruit loop, kan ik daar ik niets mee..." Gómez heeft in eigen land altijd voor- en tegenstanders gehad. Zijn manier van spelen is niet bij iedereen even geliefd. Hij is geen voetballer voor de bühne, maar een droge afmaker. Scoort hij niet, dan blijft er weinig van de voetballer Gómez over. "Ik roep weerstand op", verduidelijkt hij. "Nu ben ik een superster. Waarom? Omdat ik succes heb. Een voorbeeldje: over mijn kapsel is de laatste jaren van alles verschenen. Terwijl ik de afgelopen vijf jaar maar één keer van haardracht veranderd ben! Als je de berichten las, kreeg je het idee dat ik om de twee weken switchte tussen groen, blauw en paars haar. Waarschijnlijk was het geen onderwerp geweest als ik in de nationale ploeg vanaf het begin elke wedstrijd had gescoord. Neem iemand als Mesut Özil. Die wisselt graag af tussen kort en lang. Maar dat interesseert geen mens, omdat hij een fantastische voetballer is. Komt hij in een periode dat het minder loopt, krijg je ongetwijfeld figuren die roepen: moet je kijken, die speelt met een haarband!" Gómez begon zijn profloopbaan in 2003 in het shirt van VfB Stuttgart. Met die club veroverde hij in het seizoen 2006/07 de landstitel. De Duitser met Spaanse roots - zijn vader komt oorspronkelijk uit Granada - maakte veertien doelpunten in het kam-pioensjaar en werd ook gekozen tot Duits Voetballer van het Jaar. In 2009 verkaste hij voor 30 miljoen euro naar Bayern München. Nooit eerder werd door een Bundesligaclub zo'n hoog bedrag betaald voor een speler. Maar in Beieren belandde hij al snel op een zijspoor. Trainer Louis van Gaal gaf de voorkeur aan andere aanvallers en lanceerde onder meer de carrière van Thomas Müller. In de zomer van 2010, een jaar nadat hij met hoge verwachtingen was aangetrokken, mocht hij alweer vertrekken. Onder vier ogen kreeg hij van Van Gaal te horen dat hij niet paste in de filosofie. In een gesprek met de Süddeutsche Zeitung vertelde Gómez een paar maanden geleden hoe hij hoe zich voelde toen hij die boodschap kreeg: "Je moet je eens voorstellen dat jouw chef naar je toekomt en zegt: we hebben je niet meer nodig, je schrijft geen reportages meer voor ons. Desondanks verschijn je elke dag op je werk en schrijf je vrolijk door. Op een dag vallen drie collega's weg vanwege ziekte en moet je vol aan de bak. Je schrijft een grandioos artikel en van de ene op de andere dag ben je weer de lieveling van de chef. Hoewel je in ere bent hersteld, vreet zoiets aan je. Je bent een periode overbodig geweest." Dat hij na een eerdere afwijzing alsnog het vertrouwen van Van Gaal wist te winnen, gaf Gómez vleugels. 'De periode met Van Gaal is een belangrijke les voor de toekomst geweest. Ik weet nu dat je in het voetbal altijd een tweede kans krijgt. Elke dag kan je situatie volledig kantelen. Dat ik weer in basis kwam, voelde als een geweldige persoonlijke overwinning. Ik heb veel sportieve hoogtepunten gekend, maar het meest emotionele moment uit mijn carrière beleefde ik niet op het veld, maar op een bankje in het spelershome. Op een dag kwam Van Gaal naar me toe tijdens het middageten. Hij begon een praatje met me en zei plotseling uit het niets: 'Ik heb geen enkele reden meer om te twijfelen of ik jou wel of niet moet opstellen.' Dat vergeet ik nooit meer. Bedankt trainer, was het enige wat ik kon uitbrengen." ' Vom Chancentod zum Superstar' stond er enkele weken geleden op de cover van Sport Bild. Gómez is momenteel de meest gevierde aanvaller van het land. In 16 Bundesligaduels dit seizoen was hij al goed voor 16 treffers. Zelfs oud-topspits Gerd Müller is onder de indruk. De voormalige international van Duitsland wist in 1971/72 in de Bundesliga 40 keer te scoren en zei recent: "Ik weet zeker dat Gómez mijn record zal verbreken, daar twijfel ik niet aan." Toch behoorde Gómez net als Robin van Persie niet bij de 23 genomineerden voor Wereldvoetballer van het Jaar. Bastian Schweinsteiger en Thomas Müller staan bijvoorbeeld wél op het FIFA-lijstje. Gómez wordt ook zelden genoemd in een rijtje internationaal erkende spitsen als David Villa, Samuel Eto'o of Wayne Rooney, hoewel hij statistisch gezien tot de wereldtop behoort. Het heeft voor een groot deel te maken met zijn kleurloze manier van spelen. Gómez is geen entertainer. Hij scoort altijd en overal, maar de mooie treffers zijn op één hand te tellen. "Dat komt ook door de rol die ik heb", aldus Gómez. "Ik kan bij Bayern niet op de middellijn staan en wachten op de counter. Bij Stuttgart legde ik soms vijftig meter af met de bal aan de voet. Nu sta ik vaak ter hoogte van het zestienmetergebied, met mijn rug naar het doel, terwijl links en rechts twee verdedigers staan die er alles aan doen mij niet aan de bal te laten komen. Dat is een totaal ander spelletje dan ik gewend was. Daar moet je ook een bepaald soort gevoel voor ontwikkelen. Intussen voel ik me goed in die rol. Ik ben een veel completere aanvaller geworden. Mede dankzij Van Gaal, ja. Vakmatig bestaat er geen betere trainer. Het was de menselijke kant waar veel spelers, bestuursleden en andere medewerkers moeilijk mee konden omgaan. Met Jupp Heynckes is de relatie vanaf het begin totaal anders. Hij heeft me verteld wat hij van me verwacht en hij gelooft in wat ik kan. Heynckes geeft de spelers het gevoel dat ze belangrijk zijn. Hij is daarnaast een zeer ontspannen mens. Ik ben nu geen andere of nieuwe Mario Gómez, hoogstens iemand die zich iets meer bevrijd voelt." Vorig seizoen kroonde Gómez zich voor het eerst tot topschutter in de Bundesliga. In 32 duels vond hij 28 keer het net. Die prestaties hoopt hij deze jaargang te overtreffen. "Naar mijn gevoel zit ik nog niet aan mijn limiet. Ik ben 26 en heb nog tien tot twaalf jaar voor me liggen. Ik heb het gevoel dat ik nog elk jaar groei. Als aanvaller speelt ervaring een rol, het gevoel waar een bal gaat vallen. Op het allerhoogste niveau is de mentale staat waarin je verkeert het allerbelangrijkste: zit je lekker in je vel of niet." DOOR SÜLEYMAN ÖZTÜRK"De periode met Van Gaal is een belangrijke les voor de toekomst geweest." "Ik roep weerstand op."