1. Welk nieuws maakte je recent bang of boos?

'De aanslagen die overal in de wereld plaatsvinden. Ik ben afkomstig van het Brusselse, maar voel me daar totaal niet onveilig. Twee jaar geleden zat ik nog bij WS Bruxelles. We trainden elke dag in Molenbeek. Op geen enkel moment wou ik daar niet zijn.'
...

'De aanslagen die overal in de wereld plaatsvinden. Ik ben afkomstig van het Brusselse, maar voel me daar totaal niet onveilig. Twee jaar geleden zat ik nog bij WS Bruxelles. We trainden elke dag in Molenbeek. Op geen enkel moment wou ik daar niet zijn.' 'Voor sommigen het constante gebruik van Facebook. Waarom moet je alles met iedereen willen delen? Hoe lang zal die hype nog duren?' 'Ik ben vooral voorstander om eerst in eigen boezem te kijken. Doe ik zelf het maximale voor iets? Alles begint en eindigt met zelfkritiek.' 'Nee. Ik ben wel katholiek opgevoed, maar niet voor de kerk getrouwd. Dat gebeurde met een aparte ceremonie, Amerikaanse stijl. Een keuze van mijn vrouw. Het eerste kind, uit mijn vorige relatie, werd gedoopt. De drie anderen niet.' 'Een cliché, maar toch mijn kids en vrouw.' 'Sportief: het seizoen bij Westerlo. Dat was een totaal verkeerde keuze, maar dat kan gebeuren. Als mens: omdat ik op amper zeventienjarige leeftijd naar Frankrijk vertrok om daar te gaan sjotten, verwaterden de familierelaties. We zijn met zes kinderen thuis. De band is daardoor niet meer zo close. Ik probeer dat nu weer op te pikken. De tijd inhalen, zoiets.' 'Misschien na mijn sportieve loopbaan. Ik zou graag eens een roadtrip door Amerika doen, met mijn vrouw en kinderen.' 'Mijn gezin. Ik heb het heel hard nodig om hen elke dag te zien, te knuffelen en te spreken.' 'Misschien wel wat de eerste jaren in Frankrijk. Op je zeventiende denk je nog dat je de hele wereld aankan. Ik deed er een paar zotte aankopen.' 'Daar ben ik eigenlijk niet echt mee bezig.' 'Nee, want ik heb er geen. Een bewuste keuze, in functie van de kinderen.' 'De spontane reactie van elke ouder moet zijn: drugs en drank. Bij de meesten zal dat wel de top twee vormen.' 'Ik ga eerder voor het genre waarbij de underdog het uiteindelijk toch haalt op basis van karakter en werkkracht in plaats van enkel talent. Dan denk ik aan de actieprent Never Back Down, over gevechtssporters. Daar komt een gast terecht in een wereld die niet echt de zijne is. Maar waar hij, na vele rake klappen en door nooit op te geven, toch overleeft.' 'Op latere leeftijd wil ik nog heel wat ontdekken. Vreemde culturen bijvoorbeeld, van Australië tot de Verenigde Staten.' 'Mocht ik iemand kunnen helpen, graag. Alleen moet je daarvoor de tijd en ruimte hebben.' 'Niks. Dat moet sowieso van twee kanten komen, en soms doe je eens wat water bij de wijn.' 'Dat er bij elk verhaal meerdere interpretaties mogelijk zijn van bepaalde zinnen. Daardoor komt het soms sensatiegericht over. Ze hebben een grote verantwoordelijkheid.' 'Gisteren. We onderhouden zo goed als dagelijks contact. Elke match komt mijn vader kijken. Bij mijn mama is dat afhankelijk van mijn gehandicapte zusje. Er moet daarvoor iemand thuis zijn.' 'Zo veel mogelijk proberen te leven als een profvoetballer. Maar voor de rest niks speciaals. Ik dieet niet en moet ook geen rekening houden met allergie. Alleen aan de lokroep van chocoladewafels kan ik soms moeilijk weerstaan.' 'Dat het belangrijk is om voor jezelf op te komen. Maar dan wel in de eerlijke zin. Ik zal altijd mijn mening geven, ik ben rechtuit. En botst het dan eens, kan het nog altijd opgelost worden.' DOOR Frédéric Vanheule