Hein Vanhaezebrouck

Hein Vanhaezebrouck zag zijn ploeg het beste eerste halfuur van dit seizoen spelen, maar moest met lede ogen aanzien dat de motor nadien helemaal stilviel. Hij wist niet wat hij zag. Ondanks de beste kansen in de tweede helft. Maar alle duels werden verloren, ballen zomaar weggetrapt, verantwoordelijkheden ontlopen, counters slecht uitgespeeld en zijn vlotscorende spitsen werden nooit in stelling gebracht. Kapitein en aanjager Adrien Trebel had net zoals in B...

Hein Vanhaezebrouck zag zijn ploeg het beste eerste halfuur van dit seizoen spelen, maar moest met lede ogen aanzien dat de motor nadien helemaal stilviel. Hij wist niet wat hij zag. Ondanks de beste kansen in de tweede helft. Maar alle duels werden verloren, ballen zomaar weggetrapt, verantwoordelijkheden ontlopen, counters slecht uitgespeeld en zijn vlotscorende spitsen werden nooit in stelling gebracht. Kapitein en aanjager Adrien Trebel had net zoals in Brugge de week voordien een moeilijke middag. De late tegengoal was het slechtst denkbare scenario maar wel een logisch gevolg. Na een vlekkeloze competitiestart rijzen er vragen bij de 1 op 6 tegen fysiek sterkere tegenstanders. Zakaria Bakkali was wel een meevaller, Alexis Saelemaekers bevestigde en Andy Najar toonde zijn polyvalentie, maar de twee volgende partijen, op Genk en tegen Standard, kondigen zich als echte nieuwe tests aan. Geen vuiltje aan de lucht na een verdienstelijke eerste helft, maar zijn ploeg werd daarna weggespeeld door een dartel Eupen. Met logisch verlies als gevolg. Standard begon sterk aan het seizoen met aantrekkelijk voetbal tegen AA Gent en toen kraaide Sclessin al van de pret. Maar de twee wedstrijden tegen Ajax deden de Rouches geen goed. Het opgebouwde zelfvertrouwen veranderde in twijfels, ook bij de coach, en wedstrijden tegen STVV en Eupen doen de vraagtekens nog toenemen. Michel Preud'homme was niet te beroerd om toe te geven dat hij ook heel verrast naar het uiteenvallen van zijn ploeg had zitten kijken. In plaats van progressie te maken, lijkt zijn ploeg weer op zoek naar een identiteit. Francky Dury wou na een mindere seizoenstart iets nieuws proberen om de trein weer aan het rollen te brengen en wou na de match tegen Club Brugge niet flauw doen: hij nam zijn verantwoordelijkheid en erkende dat het een grote mislukking was. Diep vanbinnen weet hij dat het een zwaar seizoen wordt, maar dat sprak hij niet uit. Door het vertrek van Peter Olayinka, Brian Hamalainen, Onur Kaya, Julien de Sart, Leya Iseka en nu ook nog Timothy Derijck verdween er veel kwaliteit en de inkomende transfers kunnen niet bevestigen. Ondanks de ijver van Thomas Buffel en Théo Bongonda. Het stadion verbouwen en je ploeg versterken is ook voor Essevee onbegonnen werk. Een onbekommerd seizoen is het meest haalbare.