Royal Moeskreun Péruwelz

Toch even gemijmerd bij de kille troosteloosheid van Le Canonnier zaterdag tegen AA Gent. Een plek waar lang geleden de broers Mpenza ontloken, kerels als Claude Verspaille of Gordan Vidovic de strijd aangingen, Dugardein en De Vleeschauwer bleven rennen, Stefaan Tanghe een transfer versierde en de Poolse tweeling Zewlakow ons voetbal en het goeie leven ontdekte. Of Jestrovic zich voorbereidde op een transfer naar Anderlecht en later Maxime Lestienne flitste (en pint...

Toch even gemijmerd bij de kille troosteloosheid van Le Canonnier zaterdag tegen AA Gent. Een plek waar lang geleden de broers Mpenza ontloken, kerels als Claude Verspaille of Gordan Vidovic de strijd aangingen, Dugardein en De Vleeschauwer bleven rennen, Stefaan Tanghe een transfer versierde en de Poolse tweeling Zewlakow ons voetbal en het goeie leven ontdekte. Of Jestrovic zich voorbereidde op een transfer naar Anderlecht en later Maxime Lestienne flitste (en pinten dronk). Hugo Broos maakte van Moeskroen een bijzonder aantrekkelijk voetballende ploeg, de bourgondische voorzitter Detremmerie (niet Dimitri) droomde van een budget van 25 miljoen euro. Niets is er intussen nog van overgebleven. Deze artificiële club zit op alle vlakken in slechte papieren. Rijsel wil ervan af, gefortuneerde mannen uit het oosten met blijkbaar louche connecties staan al voor de deur, niemand weet wat ze van plan zijn met de club. Moeskroen vermaakte ons eerst nog met fris aanvallend en spectaculair voetbal - PO1-kandidaat dacht ik even - maar intussen zit de mot erin. Coach Chihab bleek een bullebak die de Belgen negeerde en toen het moeilijk werd geen oplossingen vond. Topschutter Diaby is vertrokken, sterkhouder Vandendriessche zit straks in Oostende en Langil staat te trappelen om te vertrekken. En interim-coach Da Cruz wil gauw weer naar Futurosport. Tegen Gent was Moeskroen - ondanks een sterke prestatie van Birger Verstraete - voetballend een catastrofe. Zonder een topprestatie van doelman Cros en de milde bui van de Gentse afwerkers was het gemakkelijk... 1-7 geworden. Hij werd er niet vrolijk van, Peter Maes. Zijn elftal had hard gewerkt, veel gelopen en bewogen, op een onbespeelbaar veld toch heel erg goed gevoetbald en veel kansen gecreëerd. Maar: niet gewonnen. Zonde en kwalijk tegen een rechtstreekse concurrent voor PO1. Met een efficiënte topschutter stond Lokeren nu veilig in de top zes, een plek die Lokeren verdient, op dit moment meer dan het weliswaar zwaar verzwakte RC Genk. Hans Vanaken was opnieuw dominant, Patosi had een goeie dag. Maar Maes is ongerust: Scholz weg, Persoons ook? Dat zijn twee sleutelfiguren in de defensieve organisatie van de coach. En wie gaat straks eindelijk scoren? Een nachtmerrie kan zomaar, want Lokeren wil elk jaar een stap vooruit en dat lukt echt niet in PO2.OPGETEKEND DOOR JAN HAUSPIE