Zulte Waregem

Eén op vijftien thuis tegen de laatste vijf uit de stand is een opvallende statistiek. Eentje die meteen de zege op Sclessin en het gelijkspel in Anderlecht wegveegt. Je mag er niet aan denken hoe de toestand zou zijn zonder die vier punten. Francky Dury heeft geen zin in play-off 2, zegt hij, hij mag misschien al blij zijn dat hij niet in de strijd om play-off 3 zit. De fans morren aan de Gaverbeek en dat doen ze niet snel. Het is voor Dury een vreemd ...

Eén op vijftien thuis tegen de laatste vijf uit de stand is een opvallende statistiek. Eentje die meteen de zege op Sclessin en het gelijkspel in Anderlecht wegveegt. Je mag er niet aan denken hoe de toestand zou zijn zonder die vier punten. Francky Dury heeft geen zin in play-off 2, zegt hij, hij mag misschien al blij zijn dat hij niet in de strijd om play-off 3 zit. De fans morren aan de Gaverbeek en dat doen ze niet snel. Het is voor Dury een vreemd seizoen, telkens herbeginnen. Nu weer Sylla weg, Cissako out, geen Verboom, nog geen Troisi ook, pas terug uit Australië, en 'maar' invaller. Het is een seizoen vol ontgoochelingen, en dan vliegt een trainer al eens uit naar de scheidsrechter. Eén lichtpuntje: Karim Rossi. Zwitser met Marokkaanse roots, via Grasshoppers Zürich en Hull City in Waregem beland. Pas 20, maar ik zag op Anderlecht al goeie dingen en nu weer. Slechts zestien goals gemaakt: het is wachten op Junior Kabananga. Nooit gedacht dat ik zoiets zou moeten zeggen. Anderlecht kan het zich wel veroorloven drie, vier man te missen, Cercle niet. Pas mét hem gaan MaartenMartens en Faris Haroun beter tot hun recht komen. Met de trip naar Lierse in het vooruitzicht organiseert Cercle best een privévlucht om Kabananga op te halen. Er is nog steeds wedstrijdmentaliteit bij Cercle, en het zal in de kleedkamer ook nog wel goed zitten, maar als je ziet hoe de trainer Richard Sukuta-Pasu letterlijk wakker moet schudden, mag je best een keeper hebben die het seizoen van zijn leven speelt, er moet aan de overkant ook gescoord worden. Het weireldploegsje is op de sukkel. Eén op vijftien, weliswaar tegen ploegen die mikken op play-off 1. Ook daar moet het nog goed zitten tussen trainer en spelers, als ik zie hoe ze Frederik Vanderbiest weghouden van de scheidsrechter. Als je niks meer geeft om je trainer, doe je zoiets niet. Toch worden het weken van bezinning, ook voor de trainer. Ze gaan er niet meer in de problemen komen, maar de euforie is duidelijk weg. Hét beeld van het weekend waren de zwarte kousen die Elimane Coulibaly moest uittrekken, omdat ze niet bij zijn broek pasten. Kousen moeten de kleur van de broek hebben. Met blote zwarte benen mag de man wel spelen, met zwarte kousen niet... Waar zit het verschil? OPGETEKEND DOOR PETER T'KINT