Cercle Brugge

Ik kan mij voorstellen dat als je daar speler bent je na alle ontgoochelingen die ze er al meemaakten, met tegendoelpunten in de laatste minuten zoals in Standard en tegen Mechelen, je echt wel het gevoel krijgt van: dit is gedoemd om te mislukken. Ook tegen Lierse kwam Cercle voor, maar weer verloor het. Drie coaches op één seizoen is ook drie keer een nieuwe manier van werken en drie keer een andere manier van benaderen. Zoals bij Lierse kun je je ook bij Cercle de vraag stellen: wat als Staelens was gebleven? Hij kent deze situatie, ze ken...

Ik kan mij voorstellen dat als je daar speler bent je na alle ontgoochelingen die ze er al meemaakten, met tegendoelpunten in de laatste minuten zoals in Standard en tegen Mechelen, je echt wel het gevoel krijgt van: dit is gedoemd om te mislukken. Ook tegen Lierse kwam Cercle voor, maar weer verloor het. Drie coaches op één seizoen is ook drie keer een nieuwe manier van werken en drie keer een andere manier van benaderen. Zoals bij Lierse kun je je ook bij Cercle de vraag stellen: wat als Staelens was gebleven? Hij kent deze situatie, ze kenden elkaar, dan zouden ze toch minstens ook daar geraakt zijn? Martens en Haroun, de mensen die het moesten doen, doen het niet. Het zijn de jongeren die het moeten doen. Dewaele en Maertens, en De Kegel, en Muzaqi nu. Dat is niet eerlijk. Want zij hebben wel veel te verliezen. In tegenstelling tot Lierse, dat allang overtuigd was dat het play-off 3 zou worden, mochten zij tot de laatste seconden hopen om play-off 3 te ontlopen. Dat is een dreun geweest, zoals ze er al heel veel moesten incasseren. Ze kunnen het nog redden, ook tegen Lierse, maar dan is de weg nog lang met ook nog de eindronde met drie tweedeklassers. Ik denk dat het voor deze groep aanvoelt als een zeer zwaar karwei. Mochten ze het tot een goed einde brengen, dan zou dat echt een huzarenstukje zijn. Dury was heel gemotiveerd voor play-off 2 en zei dat hij daarom zijn beste elftal zou opstellen, maar hij krijgt zijn ploeg niet meer aan de praat. Geen bezieling, wel berusting. De eerste bal maar tussen de palen voorbij het uur, net geen afstraffing, gered door het doelhout en veel geluk. Ze zullen zich daar in Waregem vragen stellen. Twee jaar geleden waren ze nog op een zucht van de titel, maar nu zijn ze mijlenver van dat niveau. Het is natuurlijk ook een economisch gegeven. Er is ook al duidelijkheid geschapen naar volgend seizoen: sterkhouders als Skulason en Colpaert weten dat ze op geen verlenging moeten rekenen en weg moeten, omdat ze er die contracten niet meer willen of kunnen betalen. Dat is waar ze in Waregem nu aan toe zijn. De 0-0 op Anderlecht was een laatste tactisch kunststukje. Maar als ze aan de overkant iets moeten gaan betekenen, is het voor Dury melancholisch kijken naar twee jaar geleden: toen met Leye, Hazard, Malanda, Naessens, De fauw, ... nog vijftien kansen werden gecreëerd en ze er bij een 0-2-achterstand nog overgingen. Het is nog maar eens een aanwijzing dat je als trainer afhankelijk bent van je spelers. Dan heeft Decuyper daar op zijn manier toen toch geweldig werk verricht. Want dat was toch een geweldige ploeg die hij daar had samengebracht. Dat niveau halen, is moeilijk als je beperkt bent in budget en ook nog eens een stadion wil bouwen.DOOR CHRISTIAN VANDENABEELE