Stefano Densnul

Tragisch slechte wedstrijd van de jonge Nederlander in het hart van de Brugse defensie. Voorlopig heeft Stefano Denswil het ongelijk van Ajax nog niet bewezen. Zeker de flair en de sierlijkheid, de cool en (in principe) het uitvoetballend vermogen van de typische Ajaxverdediger, maar vooralsnog een stoorzender in de Brugse afweer. Positioneel vaak verkeerd, traag in het reageren, simpel afgetroefd in de duels, niet de verbetenheid van de harde verdediger en in Kortrijk ook nog een keer zwak in het uitverdedigen....

Tragisch slechte wedstrijd van de jonge Nederlander in het hart van de Brugse defensie. Voorlopig heeft Stefano Denswil het ongelijk van Ajax nog niet bewezen. Zeker de flair en de sierlijkheid, de cool en (in principe) het uitvoetballend vermogen van de typische Ajaxverdediger, maar vooralsnog een stoorzender in de Brugse afweer. Positioneel vaak verkeerd, traag in het reageren, simpel afgetroefd in de duels, niet de verbetenheid van de harde verdediger en in Kortrijk ook nog een keer zwak in het uitverdedigen. Een blok aan het been van Brandon Mechele, die wel overeind bleef. Het is rekenen op een snelle terugkeer van OscarDuarte, blijkbaar maakt Denswil ook tijdens de week een nonchalante indruk. Verbazend en verontrustend toch de collectieve wanprestatie van Club Brugge. Tot wanhoop van Michel Preud'homme alweer zwak en ongeconcentreerd aan de match begonnen en zich daar anders dan in andere matchen niet meer van hersteld. Club heeft maanden indruk gemaakt met vlot, snel en uitstekend doelgericht combinatievoetbal. Maar dat ligt alweer een tijd in het verleden. Met collectieve kracht en organisatie, powerplay en klasseflitsen van Lior Refaelov of Tom De Sutter in vorm werd het verval nog vakkundig afgeremd, maar dat viel in Kortrijk ook weg. Refaelov had een slechte dag, de twee spitsen werden nauwelijks bereikt. Víctor Vázquez moet Club dringend weer aan het voetballen krijgen zoals in z'n beste periode. Uiteindelijk toch de enige weg naar de titel en een Europese halve finale. De kampioen raakte de bodem op Sclessin: een collectieve afgang. Besnik Hasi nam alle schuld op zich, maar de verklaring moet toch breder gezocht worden. Feit is dat de coach nog zoekende is naar de juiste tactische invulling, naar defensieve stabiliteit en die was in Luik ver te zoeken. Rolando was een schim van de zelfverzekerde verdediger die hij bij z'n eerste optredens was en Bram Nuytinck kon z'n gebrek aan ritme en vorm niet verstoppen: afgetroefd in duels en dramatisch met doelloze lange ballen richting de eenzame eilandbewoner Mitrovic. Samen met Olivier Deschacht - een stuk minder in zijn sas op links - geen oplossing tegen de kwieke Carcela. Anthony Vanden Borre is toch vooral rechtsback, Mbemba net niet en op het middenveld liep Leander Dendoncker voor één keer verloren en bleef Steven Defour ver onder zijn niveau. Hoe ver Anderlecht nog meeloopt in de ren naar de titel zal bepaald worden door de mate waarin de bepalende spelers hun Champions Leagueniveau halen. Een uitdaging voor de sportieve en technische staf, me dunkt. DOOR CHRISTIAN VANDENABEELE