Groen-Zwak

Die vreselijke buitenspelblunder van de lijnrechter in het slot van de match tegen KV Mechelen blijft natuurlijk zuur voor Cercle. En ook zaterdag had het zacht gezegd pech met de beslissingen van Gumienny. Maar de hoofdverantwoordelijke voor (onder voorbehoud) de degradatie is toch Cercle zelf. Drie jaar na mekaar met vuur gespeeld en finaal de vingers verbrand: het is toch een beetje de kroniek van een aangekondigde ondergang. Wat is er toch geworden van die sympathieke, stabiele underdog d...

Die vreselijke buitenspelblunder van de lijnrechter in het slot van de match tegen KV Mechelen blijft natuurlijk zuur voor Cercle. En ook zaterdag had het zacht gezegd pech met de beslissingen van Gumienny. Maar de hoofdverantwoordelijke voor (onder voorbehoud) de degradatie is toch Cercle zelf. Drie jaar na mekaar met vuur gespeeld en finaal de vingers verbrand: het is toch een beetje de kroniek van een aangekondigde ondergang. Wat is er toch geworden van die sympathieke, stabiele underdog die immer met rustige vastheid werd bestuurd en die met een sober, maar uitgekiend beleid sportief en financieel netjes op koers bleef? Even een Icarusmoment toen Cercle in de periode-De Boeck sportief plots de subtop bestormde? Heerlijke tijd was het wel met attractief voetbal, veel ambiance en goedgevulde tribunes. Maar nu gaat Cercle na twaalf jaar opnieuw naar de tweede klasse. Een logisch gevolg van mislukte transfers, gevestigde waarden die niet meer het niveau halen, gewoon ook te weinig kwaliteit in de kern en gebrek aan sportieve stabiliteit met liefst drie trainers in één seizoen. De gok met Maarten Martens en Faris Haroun viel tegen en Cercle Brugge botst ook almaar harder tegen de financiële realiteit aan. Profvoetbal op het hoogste niveau is blijkbaar een moeilijk verhaal voor Cercle. Jammer voor de fijne vereniging en haar sympathieke supporters. En plots staat Standard laatste in PO1. Dat is niet conform de prestaties van de Rouches: enkel tegen AA Gent was het verlies na een non-prestatie logisch. In een overigens boeiend Waals duel in een heerlijk zuiderse sfeer had Standard ook kunnen (moeten?) winnen, maar individuele fouten leiden de nederlaag in. Niet voor het eerst in PO1. Pijnlijke missers voor doel (Ezekiel, De Camargo) en achterin bij de goal van (alweer uitblinker) Tainmont. Gedeelde verantwoordelijkheid, defensieve wanorganisatie, maar toch vooral mistasten van doelman Yohann Thuram. De Fransman blijft een risicobelegging: soms hoge pieken, maar net zo goed en te vaak een diep dal. En coach Riga zit plots ook vol in de wind met twee matchen na mekaar vreemde keuzes: Trebel op rechts tegen Gent, Ono naar het centrum in Charleroi. De titel is al verloren, maar plots wordt het ook voor Europees voetbal een cruciale week. Toen het duo Venanzi-LawaréeVukomanovic ruilde voor Riga, was dat niet met het oog op een figurantenrol in PO1. Zodra Roland Duchâtelet is uitgedanst, zal hij hen daar zeker op wijzen. OPGETEKEND DOOR JAN HAUSPIE