Club Brugge

De euforie van veertien dagen geleden, toen tegen Standard alles in de plooi leek te vallen, is na vrijdag compleet weg. Veel twijfels, die je jezelf hebt aangedaan door na een goeie start niet door te duwen. Mouscron-Péruwelz is voor iedereen het zwakke broertje in eerste klasse, dat maakt het des te erger. Zaterdag een bolwassing van de voorzitter, ook dat is ongewoon bij een club waar ze misschien intern wel eens hard zijn, maar naar de buitenwereld toe de spelers altijd in bescherming nemen. Onvrede over ingesteldheid is ...

De euforie van veertien dagen geleden, toen tegen Standard alles in de plooi leek te vallen, is na vrijdag compleet weg. Veel twijfels, die je jezelf hebt aangedaan door na een goeie start niet door te duwen. Mouscron-Péruwelz is voor iedereen het zwakke broertje in eerste klasse, dat maakt het des te erger. Zaterdag een bolwassing van de voorzitter, ook dat is ongewoon bij een club waar ze misschien intern wel eens hard zijn, maar naar de buitenwereld toe de spelers altijd in bescherming nemen. Onvrede over ingesteldheid is ook zeer ongewoon voor ploegen van Michel Preud'homme. Positieve noot: de terugkeer van Thomas Meunier. Als alle geblesseerden straks zo hongerig en fris, met veel goesting, terugkeren als hij, staan Club mooie dagen te wachten. Het grote verschil met vorig jaar is Matt Ryan, misschien verbloemde die veel. Er werd Bruzzese een en ander verweten, maar Bolat is voorlopig niet beter. Vossen kan ook beter, al zal hij altijd een goaltjesdief zijn, geen speler die een ploeg op sleeptouw neemt. Ook hier was de top, in casu de trainer, achteraf hard voor de ploeg. Gent vindt zijn voetbal van Nieuwjaar tot de titel niet meer terug. Het domineert de tegenstander niet meer en er wordt tactisch niet meer overbluft. In Waregem probeerde men het eens anders, met Raman wat dieper en met Coulibaly naast Depoitre. Depoitre werkte hard, maar werd voorin gemist. Aan Coulibaly, veel fysieke présence, is wel nog heel veel schaafwerk voor hij in het snelle, dominante voetbal dat Hein wil, meekan. Het verschil met vorig seizoen zit volgens mij bij het trio Simon-Milicevic-Dejaegere. Brecht was een tijdje out, maar Milicevic heeft nog nul assists en nul goals en van Simon is het wachten tot hij nog eens schittert. Dat lijkt al zo lang geleden. Die drie zijn minder en dat verklaart heel veel. Geen enkele topploeg is op dreef. Ook Anderlecht niet en Standard evenmin. Yannick Ferrera verloor met STVV 16 thuiswedstrijden op rij niet, bij Standard al meteen zijn eerste. Het was geen caféploeg meer, zoals in Brugge, maar genezen zijn ze niet. Er is een gebrek aan kwaliteit, zeker centraal achterin. Het is wachten op de terugkeer van Teixeira en Scholz. Dit Standard kent een hoger verwachtingspatroon dan STVV, terwijl de kwaliteit minder is. Ook voorin. Santini onder de nieuwe trainer ook weer op de bank, die lijdt daaronder, want hij heeft vertrouwen nodig. Yattara laat soms mooie dingen zien, maar is nog niet de 3 miljoen waard die ze betaalden. Brüls moet ook beter kunnen, en hoe past Emond zich in? Standard zat vorig seizoen in dezelfde situatie en moet nu ook weer naar onderen kijken. OPGETEKEND DOOR PETER T'KINT