Peter Maechteloos

Een degradatieduel was het vrijdag in Westerlo, al stond er maar één degradatiekandidaat op het veld. Omdat Daems een penalty liet liggen en een goal van Hyland onterecht werd afgekeurd, griste KRC Genk alsnog een punt mee, maar de teleurstelling over het voetbal van de fusieclub was er niet minder om. Peter Maes kreeg al gauw de organisatie strak, kreeg met het engagement en behoorlijke resultaten ook de argwanende fans weer achter de ploeg, maar de volgende, noodzakelijke stap voor een...

Een degradatieduel was het vrijdag in Westerlo, al stond er maar één degradatiekandidaat op het veld. Omdat Daems een penalty liet liggen en een goal van Hyland onterecht werd afgekeurd, griste KRC Genk alsnog een punt mee, maar de teleurstelling over het voetbal van de fusieclub was er niet minder om. Peter Maes kreeg al gauw de organisatie strak, kreeg met het engagement en behoorlijke resultaten ook de argwanende fans weer achter de ploeg, maar de volgende, noodzakelijke stap voor een plaats in PO1 krijgt hij met zijn elftal niet gezet. De offensieve onmacht is schrijnend en vertaalt zich in de laagste doelpuntenproductie in een kwarteeuw (!). En erger nog: kansen worden niet gemist, maar vooral niet gecreëerd. Eén (1!) tegen Westerlo, qua tegendoelpunten met voorsprong de slechtste leerling van de klas. In meer dan de helft van zijn wedstrijden niet gescoord. De Camargo begon veelbelovend, maar worstelt al een poos met zichzelf. Buffel blijft hard werken, maar is een stuk minder bepalend. Het rendement van Kebano is een schijntje van dat bij Charleroi. En jonge kuikens als Bailey of Unal zijn onmiskenbaar veelbelovende talenten, maar te jong. Maes wist dat hij voor een zware opdracht stond, maar had zeker gehoopt om half december een stuk verder te staan. De coach heeft voor de winterstop een bekerkwalificatie en een goeie derbyuitslag nodig om de rust te bewaren en in januari enkele correcties te kunnen doorvoeren. Een knelpuntberoep lijkt het wel, de linksbackpositie bij Club Brugge en Anderlecht. Pech natuurlijk met de blessures van de eerste keuzes De Bock (randgeval) en Obradovic (net toen hij na een lange inloopperiode een sterkhouder leek te worden). Maar Bolingoli en N'Sakala vielen samen (alweer) zwaar door de mand. Bij Bolingoli geldt nog het excuus dat hij eigenlijk geen linksachter is, maar voor het overige lopen de mankementen bij allebei pijnlijk gelijk. Positioneel slecht, veel goeie wil, maar onhandig in de duels, domme en overbodige overtredingen en kaarten, en slordig in het uitvoetballen. Preud'homme en Hasi zijn niet te benijden met dat materiaal. Onverklaarbaar overigens hoe N'Sakala in Tottenham uit het niets een beresterke prestatie leverde en nadien weer de verdediger werd die al aan de uitgang stond. En dan te weten dat in het moderne topvoetbal de flankverdedigers vaak cruciale pionnen zijn om te gaan voetballen. Nee, dan toch maar De Bock en - in afwachting van Obradovic - Acheampong.