Moeskreun

Een tijd gevoetbald als een PO1-ploeg, met verrassend sterke resultaten en een referentiematch op het veld van Anderlecht. Slecht nieuws was het voor de concurrentie in de strijd om het behoud. Maar na vier opeenvolgende nederlagen zonder één gemaakte goal is Moeskroen diep in het degradatiemoeras verzeild. Voetballen doet het eigenlijk nog altijd goed met snelle en goeie voetballers als Frédéric en Markovic op de flanken, met de vaardige, maar iets te balverliefde Marquet in steun, en met Scepovic als...

Een tijd gevoetbald als een PO1-ploeg, met verrassend sterke resultaten en een referentiematch op het veld van Anderlecht. Slecht nieuws was het voor de concurrentie in de strijd om het behoud. Maar na vier opeenvolgende nederlagen zonder één gemaakte goal is Moeskroen diep in het degradatiemoeras verzeild. Voetballen doet het eigenlijk nog altijd goed met snelle en goeie voetballers als Frédéric en Markovic op de flanken, met de vaardige, maar iets te balverliefde Marquet in steun, en met Scepovic als sluipschutter. Kansen hadden de Henegouwers ook tegen Club Brugge nog wel. Maar verdedigend was het wankel. Dat maakt dat het met de grensclub pijlsnel bergaf gaat en daarvoor zal straks mogelijk - belachelijk genoeg - Cedomir Janevski de prijs betalen. Dat hij in Brugge een viertal basisspelers moest missen, telt blijkbaar niet. Moeskroen is een duistere club, zonder supporters en met een makelaar die zijn waar komt stallen. Eind augustus gooide hij nog een buslading nieuwe spelers in een kleedkamer waarin meer talen worden gesproken dan onder de toren van Babel. Dat Janevski dáár in geen tijd een ploeg van heeft gemaakt, is sterk. Benieuwd of het hem genoeg krediet heeft opgeleverd om zijn ploeg nog te mogen coachen in het levensbelangrijke duel tegen Lokeren. Een schande als het niet zo is. Een degradatieprestatie van KV Kortrijk in Leuven, mee in de hand gewerkt door alweer een domme rode kaart. Zonder Rolland en Papazoglou was Kortrijk offensief onthoofd, maar het middenveld was toch hetzelfde als dat wat Anderlecht in de vernieling speelde (al viel De Smet vroeg uit). Met tien gokte Kortrijk op ouderwets massaal verdedigen en dat liep slecht af. Vijf nederlagen op rij zetten Johan Walem weer onder druk en de werkomstandigheden waarin het behoud moet worden verzekerd zijn moeilijk voor de coach. Geen vertrouwen van de kritische fans, twijfel bij het bestuur en enkele sleutelspelers die vooral met hun eigen toekomst bezig zijn. Een zware opgave voor een jonge trainer die niet vertrouwd is met de wurgende stress van degradatievoetbal en moeite heeft met de traditionele improvisatie in de Kortrijkse organisatie. Toen de ploeg slecht voetbalde, pakte ze veel punten. En toen het swingende KVK van de periode onder Vanhaezebrouck terugkwam, ging het met de resultaten steil bergaf. Vreemde vaststelling. Voor een veilige rit richting behoud zal een zakje rijst van CEO Ken Choo niet volstaan. Misschien kan een procentje van de miljarden van Vincent Tan Kortrijk nog aan nuttige versterking helpen.