Moses Simin

Op de historische veldtocht van de Buffalo's dit seizoen met legendarische veldslagen in binnen- en buitenlandse arena's, begeleid met enthousiast gejuich, wuivende laurierbladeren en paukenslagen, geraakte de ruwe diamant uit Nigeria niet meer gepolijst. Blessures hebben Moses Simon parten gespeeld, worstelend met de voorspelbare terugslag na zijn explosieve entree bij AA Gent. Maar ook wanneer hij fit was, bleek de tovenaar zijn magische staf kwijt. Twintig miljoen gaat hij voorlopig niet meer opleveren, die molenstee...

Op de historische veldtocht van de Buffalo's dit seizoen met legendarische veldslagen in binnen- en buitenlandse arena's, begeleid met enthousiast gejuich, wuivende laurierbladeren en paukenslagen, geraakte de ruwe diamant uit Nigeria niet meer gepolijst. Blessures hebben Moses Simon parten gespeeld, worstelend met de voorspelbare terugslag na zijn explosieve entree bij AA Gent. Maar ook wanneer hij fit was, bleek de tovenaar zijn magische staf kwijt. Twintig miljoen gaat hij voorlopig niet meer opleveren, die molensteen krijgt Michel Louwagie niet meer van zijn nek. Tegen KV Oostende slalomde hij plots als vanouds, maar het was niet meer dan een zeldzame opflakkering. Tegen RC Genk wekte hij vooral ergernis op met koppig volgehouden ooglappendribbels en een opeenstapeling van verkeerde beslissingen. AA Gent heeft in dit bijzonder sterke seizoen veel uitblinkers gekend. Het is met verve geslaagd in het jaar van de bevestiging, maar de parel aan de kroon heeft dus niet geschitterd, ondanks veel tijd en energie die de staf erin heeft gestopt. Simon staat voor zijn jaar van de waarheid. Of hij ontwikkelt zijn enorme potentieel en hij wordt opnieuw de sensatie van een jaar geleden, of hij vloeit af als een nooit ingeloste belofte. Intussen staat Gent voor een cruciale transferperiode, waarin Vanhaezebrouck door de club misschien maar beter wordt gevolgd en Louwagie niet te krenterig mag zijn met zijn voorstellen (aan Marusic bijvoorbeeld). Gent en zijn coach hebben immers genoten van de fijne warmte van de spotlights van de Champions League. Uit de schaduw van de Europa League willen ze allemaal gauw weer weg, dus mag dat toch wat kosten? Een einde van het seizoen in mineur voor Thomas Vermaelen bij Barcelona. Niet eens een plaats in de selectie voor de bekerfinale tegen Sevilla, terwijl die bekercampagne hem (met succes) nog wat speelgelegenheid gaf. Misschien alsnog geblesseerd? Of toch verder weggezakt in de hiërarchie van centrale verdedigers in Camp Nou? In het fel geteisterde compartiment bij de Rode Duivels rekent de bondscoach stiekem op een Van Buyten-prestatie van zijn gewezen aanvoerder, die sinds het WK de voorbije twee jaar amper één officiële wedstrijd voor België heeft gespeeld. Maar het is een risicobelegging met een blessuregevoelige speler zonder wedstrijdritme. De organisatie en tactische discipline hebben de Rode Duivels de voorbije jaren op de kaart gezet. Het defensieve blok van Marc Wilmots liet de creatieve geesten voorin de ruimte om wedstrijden te beslissen. Succes straks in Frankrijk begint ook daar, met een zoektocht naar leiderschap en coaching achterin.